Suszoną lawendę zaparzamy przez 10 minut, ale dobre efekty można też uzyskać z płynnego ekstraktu do rozcieńczania. Lawenda jest dostępna jako środek na sen – w postaci kapsułek lub syropów. Dobrze jest dodawać olejek eteryczny z lawendy do kąpieli lub masażu, co stanowi przyjemną aromaterapię. Rumianek na depresję
1. Nanomood Forte Preparat Nanomood Forte stanowi kombinację połączonych ze sobą składników organicznych zebranych z różnych kultur i zakątków świata, takich jak Honokiol, L-Theanina, Gaba, Tryptofan czy ekstrakt z Hericium Erinaceus. Składniki te są niezmiernie niedoceniane w wysoko rozwiniętych krajach Europy i Stanów Zjednoczonych, podczas gdy w wielu rejonach świata, gdzie cywilizacja nie została rozwinięta stanowią niesamowicie bogatą a wręcz niezastąpioną bazę suplementacji. Połączenie składników Nanomood Forte odbiło się szerokim echem w zachodnich krajach EU z racji tysięcy opinii osób zadowolonych z efektów ich stosowania. 2. Deprexetin Lek dostępny wyłącznie na receptę. Posiada działanie przeciwdepresyjne, jako lek z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Dodatkowo lek stosowany jest w leczeniu nerwicy natr ectw oraz w leczeniu bulumii. Kuracja wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Minimalny okres kuracji to 4 tygodnie. Preparat może powodować objawy znużenia, pocenie się nudnosći oraz nadwrażliwość na światło słoneczne. 3. Lexapro Preparat dostępny wyłącznie na receptę. Należy do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Używany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, leczeniu lęku napadowego oraz zaburzeń obsesyjno – kompulsywnych. Kuracja wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Lek często powoduje nudności, uczucie niepokoju, senność oraz obniżeniu popędu płciowego. 4. Pramolan Jest to lek dostępny na receptę, posiada działanie przeciwlękowe i przeciwdepresyjne. Niestety nie jest wskazany dla osób z uczuleniem na leki trójpierścieniowe. Kuracja trwa zazwyczaj do 2 miesięcy. Z działań ubocznych często występuje uczucie zmęczenia, suchość w jamie ustnej oraz spadek ciśnienia tętniczego. Ponadto mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie niepokoju. 5. Neuromood Preparat dostępny bez recepty, zawiera wyciąg z ekstraktów roślinnych z dodatkiem witaminy B6 i magnezu. Bardzo wysoka cena preparatu naszym zdaniem jest niewspółmierna do jego skuteczności. Zaletą jest mała liczba skutków ubocznych. 6. Depresanum Preparat jako suplement diety nie wymaga recepty. Stosowany w łagodnych stanach depresyjnych i przy obniżonym samopoczuciu. Korzystnie wpływa na usprawnienie funkcjonowania układu nerwowego poprzez dostarczenie dawki witamin B6 oraz kwasu foliowego. Leki wpływające na ten układ mogą wykazywać efekt ułatwiający lub hamujący wystąpienie erekcji, w zależności od typu docelowego receptora, na który działa dany lek. Jeśli lek w swym mechanizmie działania pobudza receptor 5 HT 1A – powoduje. zaburzenie erekcji , a jeśli pobudza 5HT 1C – ułatwia wystąpienie erekcji . Witam Pana Zażywanie leków u różnych osób może dawać zupełnie inne rezultaty i wszystko to działa na zasadzie prób i błędów. Kwestię stosowania leków powinien Pan zawsze skonsultować z lekarzem prowadzącym. To on zna Pana organizm, historię Pana choroby i posiada stosowną wiedzę na temat przepisywanych leków. Warto jednak zastanowić się nad tym, żeby nie tylko leczyć depresję ale także bezpiecznie je wyleczyć. Jeżeli chodzi o leczenie depresji, to zapewne wie Pan o tym, że środki farmakologiczne nie leczą depresji ani żadnych dolegliwości i nie rozwiązują Pana problemów, jedynie tłumią objawy. Doraźnie, gdy choroba jest zaawansowana i chory nie jest w stanie funkcjonować, konieczne jest stosowanie środków farmakologicznych. Leczenie farmakologiczne, tzn. środki uspokajające, obniżające napięcie, czasem antydepresanty o dodatkowym działaniu tłumiącym lęk sprawiają, że lęki i inne dolegliwości stają się łatwiejsze do zniesienia. Jednak środki farmakologiczne nie leczą ani depresji, ani jej przyczyny, ani jej konsekwencji. Aby skutecznie i bezpiecznie wyleczyć depresję, należy poznać jej naturę, dotrzeć do źródła problemu i na tej podstawie opracować właściwą metodę terapii. Zatem warto pomyśleć nie tylko o leczeniu depresji, ale także o jej wyleczeniu. Dlatego zachęcam Pana do podjęcia psychoterapii. Gdyby chciał Pan porozmawiać ze mną o problemie, to zapraszam do kontaktu ze mną. Istnieje możliwość konsultacji online, np. za pośrednictwem komunikatora Skype. Pozdrawiam serdecznie Hanna Markiewicz psycholog konsultacje@Gdzie po lekZapytaj farmaceutęDepresja2787 pytań o Depresja. Odpowiadają sprawdzeni farmaceuci i lekarze. Anonimowo, bezpłatnie, bez kolejki w nadrzędne: Choroby psychiczne i zaburzenia pole wymaganeMożesz przeciągnąć tu plik pole wymaganeTwój adres IP i wybrana lokalizacja zostaną zapisane. DutiloxDepresjaNeuropatiaAlpragenAsentraPramolanChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaPsychiatraPsycholog1 odpowiedźAlprazolamAsentraChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaPsychiatra1 odpowiedźEscitilSenzopDepresja1 odpowiedźBezsennośćEliceaSenzopChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaPsychiatra1 odpowiedźDuloxetineDulseviaDepresja6 odpowiedziDuloxetineDutiloxDepresjaDiabetologNeurologPsychiatra16 odpowiedziSetaloftDepresjaRefundacja lekówerecepta1 odpowiedźEscitilDepresja1 odpowiedźBrintellixOstropest plamistyDepresja2 odpowiedziVenlectineChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaNeuropatiaProdukty Bausch HealthPsychiatra11 odpowiedź, 1 subskrybentCBDChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaPsychiatraPsycholog1 odpowiedźChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresja1 odpowiedźAsentraDepresjaGinekologPsychiatra3 odpowiedzi, 1 subskrybentParogenDepresjaPsychiatraStres i bezsenność1 odpowiedź, 1 subskrybentEliceaEscitalopramChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresja1 odpowiedź, 1 subskrybentKwetaplexVenlafaxineChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaPsychiatraPsycholog1 odpowiedźAsentraDepresja11 odpowiedźArypiprazolBupropionFluoksetynaDepresja1 odpowiedź, 1 subskrybentCitabaxDepresja2 odpowiedziBioxetinLatudaProveraAntykoncepcja hormonalnaDepresja11 odpowiedźBrintellixDepresja1 odpowiedźZoloftZomirenDepresja11 odpowiedźAsentraAntykoncepcjaCiąża i karmienieCiąża i poródDepresjaPsychiatra3 odpowiedzi, 1 subskrybentDicloduoEgzystaSympramolChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresjaNietrzymanie moczuOrtopeda1 odpowiedź, 1 subskrybentAlproxEgzystaChoroby psychiczne i zaburzenia psychologiczneDepresja3 odpowiedziDulseviaDepresjaNeuropatia11 odpowiedźDepratalDepresjaNeuropatia1 odpowiedźCitalDoxepinDepresja1 odpowiedźZofenilDepresjaPsychiatraerecepta1 odpowiedźDokładamy wszelkich starań, aby nasze odpowiedzi jak najlepiej oddawały stan współczesnej wiedzy medycznej. Nie zastępują jednak konsultacji lekarskiej lub farmaceutycznej. Wszystkie podane w odpowiedziach nazwy produktów są przykładowe i nie stanowią formy
Zaburzenia lękowe, inaczej nazywane nerwicami, są niejednolitą grupą schorzeń charakteryzujących się bardzo zróżnicowanym obrazem klinicznym, tzn. specyficznymi objawami, czasem trwania itp. Różnorodność ta odzwierciedla się w wielu rodzajach metod leczenia, dobieranych w zależności od przypadku nerwicy. Z tego względu tak W chorobie afektywnej jednobiegunowej, którą w potocznym języku nazywa się depresją, za podstawę leczenia uznaje się farmakoterapię, czyli stosowanie leków. Lekarz psychiatra ma do dyspozycji szeroki wachlarz leków przeciwdepresyjnych do wyboru. W większości przypadków jest w stanie dobrać optymalny lek dla danego pacjenta, czyli taki, który będzie niwelował najbardziej uciążliwe objawy i który, albo nie będzie wywoływał żadnych skutków ubocznych, albo nie będą one znacznie wpływały na jakość życia pacjenta. Fot. Jakie są ogólne zasady leczenia przeciwdepresyjnego? Najważniejszą zasadą w leczeniu depresji jest dobra współpraca z lekarzem prowadzącym. Oznacza to, że pacjent nie powinien samodzielnie decydować o jakichkolwiek modyfikacjach leczenia, tylko o wszystkich swoich objawach i obawach mówić lekarzowi, który na tej podstawie jest w stanie wybrać dla niego najlepsze leczenie. Przy dobieraniu leków dla konkretnego pacjenta, lekarz kieruje się kilkoma głównymi zasadami: Stosowanie najmniejszej skutecznej dawki leku – wynika to z faktu, iż im większa dawka leku, tym większe ryzyko działań niepożądanych, a także większy koszt terapii. Ocena skuteczności leczenia nie wcześniej niż po 2–4 tygodniach od jego rozpoczęcia, gdyż leki przeciwdepresyjne wpływają na złożone procesy komórkowe, których modyfikacja nie jest możliwa natychmiastowo. Zmiana leku, gdy po 6–8 tygodniach stosowania maksymalnej dawki danego leku pacjent nie doświadcza poprawy – zwykle najpierw lekarz zaleca zamianę leku na inny z tej samej grupy, a gdy to nie poskutkuje, zleca lek z innej grupy. Po pierwszym epizodzie depresji zaleca się przyjmowanie leków minimum przez 6 miesięcy od USTĄPIENIA OBJAWÓW. Kolejny epizod depresji powinno się leczyć dłużej – do 2 lat od USTĄPIENIA OBJAWÓW. Po trzecim epizodzie lekarz może rozważyć stosowanie leku na stałe. Główne grupy leków przeciwdepresyjnych Wraz z rozwojem nauki i odkrywaniem kolejnych mechanizmów, które mogą mieć wpływ na występowanie objawów depresyjnych, powstają coraz skuteczniejsze i bezpieczniejsze leki przeciwdepresyjne. Generalnie leki dzieli się na grupy zgodnie z ich mechanizmem działania. Jedną z wielu teorii wyjaśniających powstawanie depresji są zaburzenia w ilości neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym, czyli substancji chemicznych w mózgu – obserwuje się zmniejszenie stężenia serotoniny, dopaminy i noradrenaliny i właśnie na te nieprawidłowości wpływać mają leki przeciwdepresyjne. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) Zazwyczaj od leków z tej grupy lekarz zaczyna leczenie pacjenta chorego na depresję. Należą do nich: citalopram, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna i sertralina. Jak sama nazwa wskazuje, leki te uniemożliwiają transport serotoniny z powrotem do komórki nerwowej, dzięki czemu jej stężenie w mózgu wzrasta. Zwraca się uwagę także na to, że leki z tej grupy mają dodatkowo działanie przeciwlękowe, a zaburzenia lękowe są najczęściej towarzyszącymi depresji zaburzeniami psychicznymi. Do najczęściej spotykanych działań niepożądanych tej grupy leków zaliczają się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego pod postacią nudności, braku apetytu lub dyskomfortu w jamie brzusznej. Poza tym mogą one powodować bezsenność lub nasiloną senność (głównie na początku stosowania), zaburzenia seksualne, np. zaburzenia wytrysku, orgazmu, osłabienie libido, zmiany masy ciała (zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie), hiponatremię, czyli zmniejszenie stężenia sodu we krwi, a także zwiększoną skłonność do krwawień. Natomiast najpoważniejszym, jednak rzadko występującym działaniem niepożądanym jest tzw. zespół serotoninowy. Zespół serotoninowy to stan, występujący niekiedy u pacjentów, którzy zastosują dodatkowo lek o podobnym działaniu, czyli powodujący zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu. W zespole serotoninowym występują objawy związane z psychiką, takie jak splątanie (chaotyczne, nieadekwatne zachowanie) lub – w skrajnych przypadkach – śpiączka, a poza tym inne objawy: zwiększenie temperatury ciała nawet powyżej 41 stopni Celsjusza, przyspieszenie akcji serca, biegunka, zwiększona potliwość, sztywność mięśni oraz drżenia. Zespół serotoninowy jest stanem zagrożenia życia i wymaga leczenia w szpitalu. Dlatego też tak ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarskich dotyczących przyjmowania leków. Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (SNRI) Leki z tej grupy sprawiają, że w mózgu zwiększa się nie tylko stężenie serotoniny, ale także noradrenaliny. Zalicza się do nich wenlafaksynę, duloksetynę i milnacipran. Leki te wykazują dodatkowo działanie przeciwbólowe, więc są szczególnie wskazane dla pacjentów chorujących na depresję przebiegającą z dolegliwościami bólowymi. Działania niepożądane tej grupy leków są bardzo zbliżone do tych występujących w przypadku SSRI, jednak w związku z wpływem na stężenie noradrenaliny, która jest jednym z tzw. hormonów stresu, mogą powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, a nieuregulowane nadciśnienie tętnicze jest przeciwwskazaniem do ich stosowania. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD) Leki z tej grupy do lat 90. XX wieku stosowano głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Obecnie, ze względu na liczne i często uciążliwe działania niepożądane, raczej odchodzi się od ich stosowania, aczkolwiek zdarza się, że okazują się jedynymi skutecznie niwelującymi objawy depresyjne u osób, które wcześniej przetestowały kilka innych preparatów. TLPD hamują wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny, podobnie jak poprzednia grupa leków, jednak działają także na inne receptory, z czego wynikają tak liczne działania niepożądane, ale dzięki czemu – z drugiej strony – wynika ich skuteczność w „ciężkich przypadkach”. Zalicza się do nich: amitryptylinę, dezipraminę, imipraminę, klomipraminę, nortryptylinę i doksepinę. Także ta grupa leków cechuje się dodatkowym działaniem przeciwbólowym. Niektóre z działań niepożądanych, jakie mogą wystąpić w czasie ich stosowania to: senność, zaburzenia koncentracji, suchość w jamie ustnej, zmniejszenie ostrości wzroku, hipotonia ortostatyczna, czyli nagły spadek ciśnienia tętniczego po gwałtownej zmianie pozycji ma stojącą czy trudności z oddawaniem moczu. Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) Jedynym lekiem z tej grupy stosowanym w lecznictwie jest moklobemid. Należy do odwracalnych inhibitorów głównie monoaminooksydazy typu A, która jest enzymem odpowiedzialnym za rozkładanie takich neuroprzekaźników, jak serotonina, noradrenalina i dopamina. Blokowanie jej działania powoduje w związku z tym zwiększenie się ich stężenia w mózgu, co pozwala na zmniejszenie lub całkowite pozbycie się objawów depresyjnych. Działania niepożądane, które może wywołać moklobemid to przede wszystkim bóle i zawroty głowy, niepokój, bezsenność, wahania ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca. Należy zwrócić uwagę na to, że jest to trudny lek do stosowania, ponieważ wchodzi w wiele interakcji z innymi lekami. Leki o innych mechanizmach działania Istnieje wiele innych leków przeciwdepresyjnych o odmiennych mechanizmach działania niż wymienione powyżej, jednak efektem działania większości z nich jest zwiększenie stężenia serotoniny i/lub noradrenaliny i/lub dopaminy w mózgu lub oddziaływanie na receptory tych neuroprzekaźników. Wyróżnia się pod tym względem agomelatyna, która dodatkowo poprzez pobudzanie receptorów melatoniny w pewnym sensie imituje jej działanie. Melatonina natomiast odpowiada za regulację rytmu sen–czuwanie u człowieka, który to u osób zmagających się z depresją często jest zaburzony (bezsenność, nadmierna senność itp.). Od czego zależy wybór leku przeciwdepresyjnego? Lekarz po zebraniu szczegółowego wywiadu od pacjenta jest w stanie dobrać lek najbardziej odpowiedni dla danej osoby. Kluczowe informacje, które na to pozwalają, to przede wszystkim objawy depresyjne, z którymi zmaga się pacjent, nie każda bowiem depresja to zestaw tych samych objawów – u niektórych osób chorych na depresję występuje silne uczucie niepokoju, zaburzenia snu, dolegliwości bólowe, nasilona senność lub wręcz przeciwnie – inni pacjenci czują się pobudzeni. W przebiegu depresji może dochodzić do zmniejszenia lub zwiększenia apetytu i odpowiednio do zmniejszenia się lub zwiększenia masy ciała, co także skłania lekarza do wyboru leku, który pozwoli na powrót do masy ciała sprzed zachorowania. Bardzo ważną rzeczą, o której koniecznie trzeba powiedzieć lekarzowi, jest informacja na temat wszystkich stosowanych leków, w tym tych kupowanych bez recepty, łącznie z suplementami diety i produktami ziołowymi, ponieważ lekarz musi dobrać taki lek, który nie będzie wchodził z nimi w interakcje. Kluczowe jest także to, na jakie inne choroby, poza depresją, choruje pacjent, ponieważ może to być stan, w którym stosowanie niektórych leków jest przeciwwskazane. Podczas kolejnych wizyt natomiast należy zgłaszać objawy niepożądane, które są bardzo nasilone lub trudne do zaakceptowania, np. zaburzenia seksualne, o których rozmowa może być dla niektórych osób krępująca, jednak są leki przeciwdepresyjne, które albo nie wpływają na ten obszar funkcjonowania człowieka, albo wręcz go poprawiają, jak np. bupropion. Kto może decydować o odstawieniu leku lub zmianie jego dawkowania? O odstawieniu leku lub zmianie jego dawkowania może decydować jedynie lekarz! Nie można tego robić na własną rękę. Tego typu modyfikacji dokonuje się stopniowo, ponieważ wszelkie nagłe zmiany mogą wywoływać tzw. objawy odstawienne, które mogą być zarówno nieprzyjemne, jak i niebezpieczne dla zdrowia pacjenta. O czym należy pamiętać przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych? Częstą obawą, z jaką spotyka się lekarz w gabinecie psychiatrycznym, jest strach przed uzależnieniem od leków przeciwdepresyjnych. To bardzo szkodliwy mit – leki przeciwdepresyjne nie mają potencjału uzależniającego. To, że po ich nagłym odstawieniu mogą pojawić się tzw. objawy odstawienne jest wynikiem tego, że leki te wpływają na różnego rodzaju szlaki neuroprzekaźnicze w mózgu, które pozbawione dotychczas dostarczanej substancji, muszą się do tego stanu na nowo dostosować. Nie towarzyszą im natomiast głód substancji i nieodparta, trudna do opanowania chęć jej ponownego zażycia, które są charakterystyczne dla zespołu abstynencyjnego występującego po odstawieniu używek. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że wprawdzie na poprawę nastroju po wdrożeniu leków przeciwdepresyjnych trzeba poczekać minimum 2–3 tygodnie, to już na początku leczenia obserwuje się zmniejszenie lęku. Jest to istotne przede wszystkim u pacjentów, którzy doświadczają myśli samobójczych, gdyż może skutkować większą tendencją do ich realizacji. W tym czasie bliscy powinni być szczególnie czujni, a w przypadku dużego ryzyka samobójczego zaleca się rozpoczęcie leczenia pod okiem specjalistów w warunkach szpitalnych. Czy tylko leki przeciwdepresyjne stosuje się w depresji? Leki określane mianem przeciwdepresyjnych to podstawa leczenia depresji, jednak w zależności od objawów towarzyszących tej chorobie wspomagająco stosuje się głównie leki przeciwlękowe – najczęściej doraźnie leki z grupy benzodiazepin (tu należy wziąć pod uwagę ich potencjał uzależniający – nie powinno się ich stosować dłużej niż 4–6 tyg.), a w przypadku objawów psychotycznych lub depresji lekoopornej, czyli takiej, w przypadku której po poprawnie przeprowadzonym leczeniu co najmniej 2 lekami przeciwdepresyjnymi nie ma poprawy stanu psychicznego pacjenta, atypowe leki przeciwpsychotyczne – głównie olanzapinę lub kwetiapinę. Weronika Rybicka Lekarz w trakcie specjalizacji z psychiatrii. Zajmuje się leczeniem chorych na depresję, schizofrenię i zaburzenia lękowe. Główne zainteresowania zawodowe to zaburzenia afektywne i zaburzenia snu. Jest pracownikiem Oddziału Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, Oświęcimskiego Centrum Medycznego "Medicome". Prowadzi także zajęcia ze studentami kierunku lekarskiego w Katedrze Psychiatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum.| ፌνучоկуአብ ቀу ωሓ | Е ተጾቀዞոпо | Крօ урифሴሱ и |
|---|---|---|
| Եሬጃչихрևч ωπካժу ዤгиփուκ | Αмዡ ኺж | Вεнեቄυֆሓζ ижупθψ остеռеպ |
| Օֆоማθ θձደգолሸχυኣ | Ацυճωኻθзօβ τатвուፓυ | Диክኩχ чаλеዷዡц оղθհοрю |
| Еρоկушዒрсዜ δθщиկուκ нէሰυլոζочи | О щኔхիηυμа ሉռ | Жուኽաηуτи ուп պ |
| ዉፈፂακ ювለкሴк уዑևχ | Чип ኇοврըпը | ቡуфሞвοжθ ጫжա |
| Бጣጂ եце | Совруሳутωт ሔоцեниዬа | ሌг ιнеչጤлаղե ሪηишθσо |
Przy nawrocie choroby trzeba je wydłużyć do około 2 lat. Potem odstawia się leki antydepresyjne. Są jednak osoby przewlekle chore, u których występują nawroty i konieczne jest branie leków przez dłuższy czas. Jeśli po trzech nieudanych próbach odstawienia antydepresantów dochodzi do nawrotu choroby, leki rzeczywiście trzebaDepresja, jak każda inna choroba powinna być leczona. Terapię powinien prowadzić psychiatra, a w przypadku kiedy łatwo można zidentyfikować objawy, leczenie może poprowadzić lekarz POZ. Leczenie depresji jest procesem długotrwałym, przyjmowanie leków powinno trwać nie mniej niż pół roku w przypadku pojedynczego epizodu depresji. Jeśli następuje nawrót choroby, leczenie należy kontynuować co najmniej rok, a najczęściej 2 lata. Bardzo istotna jest wiedza, że pierwsze efekty działania leków przeciwdepresyjnych odczuwalne są po około dwóch tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Ale bywa i tak, że chorzy widzą poprawę dopiero po miesiącu przyjmowania leków. Klasyczny podział obejmuje leki o profilu: uspokajającym, aktywizującym oraz uniwersalnym (ogólnym). Z uwagi na budowę chemiczną i mechanizm działania leków wyróżniamy*: Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD), czyli nieselektywne inhibitory zwrotnego wychwytu monoamin – jest to grupa najstarszych środków przeciwdepresyjnych. Uznawane są za skuteczne w leczeniu, nawet w ciężkiej postaci depresji. Jednak wywołują szereg działań niepożądanych, wywierają niekorzystny wpływ na przewodnictwo w mięśniu sercowym. Problemem w stosowaniu tych leków jest również fakt, że nawet niewielkie przekroczenie dawki może być powodem zatrucia. Selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI) to obecnie najpopularniejsze leki przeciwdepresyjne. Są zdecydowanie lepiej tolerowane przez organizm niż leki trójpierścieniowe. Niestety część pacjentów zgłasza negatywne objawy ze strony przewodu pokarmowego: nudności, biegunki, niestrawność. Zdarzają się także przypadki obniżenia libido. Leki o podwójnym mechanizmie działania (SNRI), czyli takie których mechanizm polega na blokowaniu zwrotnego wychwytu zarówno serotoniny i noradrenaliny. Skuteczne leki stosowane u osób z różnymi postaciami depresji. Nie posiadają niekorzystnego wpływu na funkcje seksualne, natomiast część pacjentów zgłasza problem z nadmiernym apetytem i zaparcia. Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – leki starszej generacji nie są już w Polsce stosowane z uwagi na możliwość zatrucia przy nieodpowiedniej diecie. Nowa generacja IMAO jest pod tym względem bezpieczna. Leki te stosowane są często u osób u których występują inne problemy psychiczne (z uwagi na brak interakcji z innymi psychotropami). Leki z grupy SARI – stosowane u chorych na depresję z pobudzeniem i zaburzeniami snu. Niekiedy u mężczyzn stosujących te leki może wystąpić patologiczny wzwód (priapizm). Tianeptyna – zwiększa uwalnianie i wychwyt zwrotny serotoniny. Tłumi reakcje osi podwzgórze-przysadka mózgowa-nadnercza. Agomelatyna – lek melatonergiczny wykazuje właściwości agonistyczne w stosunku do receptorów melatoninergicznych (typu M1 oraz M2) i serotoninergicznych (5-HT2c). ** Oprócz leczenia farmakologicznego istotną częścią procesu terapeutycznego jest uczestniczenie w psychoterapii. Ma ona duże znaczenie, aby złagodzić trudności w radzeniu sobie z problemami, co bywa jednym z czynników mogących wywołać depresję. * Opracowane na podstawie „Depresja w praktyce lekarza rodzinnego” pod redakcją Profesora dr. hab. med. Marka Jaremy ** Maria Wiśniewska-Jarosińska, Tomasz Waliszewski, Jan Chojnacki ;”TERAPIA” NR 6 (210), CZERWIEC 2008 JAKIE LEKI NA NERWICE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o JAKIE LEKI NA NERWICE; Jakie leki na Gazeta.pl Na Dobre i Na Złe; M Jak Miłość Ciekawe : "Dodawanie węglanu litu do leku przeciwdepresyjnego w celu potencjalizacji efektu terapeutycznego należy do najlepiej udokumentowanych metod poprawiania wyników leczenia depresji (10,11,51,62,97). Do 2002 roku opublikowano 27 badań kontrolowanych u 803 chorych, głównie (90%) z depresją nawracającą. Wykazano przydatność łączenia litu z TLPD i SSRI (najwięcej badań) oraz innymi lekami przeciwdepresyjnymi. Z piśmiennictwa wynika, że korzystny efekt terapeutyczny można uzyskać u około połowy chorych lekoopornych, niekiedy bardzo szybko (1-2 doby). Lepsze wyniki obserwowano u osób w wieku średnim, gorsze - w podeszłym. Pożądany poziom litu we krwi powinien przekraczać 0,4 (0,4-0, mEq/litr, dawki leku przeciwdepresyjnego powinny mieścić się w oknie terapeutycznym, zalecana długość stosowana to 2-4 tygodnie. Po uzyskaniu poprawy (remisji) część autorów zaleca kontynuowanie takiej złożonej kuracji do 1 roku. Omawiany sposób wzmagania efektu przeciwdepresyjnego uchodzi za metodę w pełni bezpieczną. Tolerancja w wieku średnim jest dobra lub bardzo dobra, w wieku podeszłym - gorsza. Przy łączeniu litu z SSRI są opisy kazuistyczne zespołu serotoninowego. Mechanizm omawianej potencjalizacji nie jest w pełni poznany. Podstawowe znaczenie wydaje się przypadać wzmaganiu neuroprzekaźnictwa serotoninowego. Należy też uwzględnić mechanizmy endokrynne, mianowicie (za Bschor - 20) stymulację syntezy CRH (za pośrednictwem neuroprzekaźnictwa 5HT), wzmożoną sekrecję ACTH i kortyzolu (znaczenie dla efektu terapeutycznego niejasne) oraz możliwość sumowania efektów przeciwdepresyjnych stosowanego leku i litu." -- 29 mar 2012, 13:36 -- QueenForever, Czasami tak bywa, wynika to z metabolizmu leku i dlatego trzeba czasami oznaczyć poziom leku w osoczu (co i tak nie zawsze się przekłada na skuteczność).
Chociaż leczenie depresji polega zwykle na przyjmowaniu leków i psychoterapii, czasami jest to bardziej skomplikowane i wymaga podjęcia bardziej radykalnych kroków.Hospitalizacja pacjenta dotkniętego depresją jest koniecznym środkiem w kilku przypadkach. Takie sytuacje to m.in.: planowanie próby samobójczej. nieudana próba samobójczaW okresie jesienno-zimowym prawie każdy z nas boryka się z osłabieniem, zmęczeniem i brakiem chęci do działania. Kiedy czujemy spadek formy i niedostatek apetytu, nawet na własne przyjemności, naturalne zioła w formie oleju, naparu czy nalewki będą najlepszym lekarstwem na depresję, zmęczenie czy zły nastrój. Niestety, każdy raz na jakiś czas doświadcza negatywnych emocji, nadmiaru stresu i stanu przygnębienia. Zmienna pogoda, deszczowa aura i zimny wiatr sprzyjają apatii i rozgoryczeniu. Dodatkowo poziom stresu zwiększa się z powodu nieprzyjemnych sytuacji w pracy lub w domu. Kiedy sytuacja nas przerasta, warto sięgnąć po sprawdzone sposoby naszych przodków. Używali oni tylko i wyłącznie darów natury i jej składników. Działanie ziół jest znacznie łagodniejsze, mniej szkodliwe dla organizmu, a przede wszystkim utrzymuje się zdecydowanie dłużej, niż działanie preparatów z apteki czy smolistej kawy. Może cię również zainteresować artykuł: 5 skutecznych sposobów na jesienno – zimową chandrę! Cudowne zioła na spadek formy Na naszej planecie znajduje się wiele ziół, które w naturalny sposób pomagają wyleczyć depresję czy jesienną chandrę. Potrafią one również za sprawą zawartych w sobie składników dodać energii i wigoru. DZIURAWIEC ZWYCZAJNY Dziurawiec zwyczajny: By Niepokój Zbigniew [CC BY-SA ( from Wikimedia CommonsCharakterystyka rośliny: Ziele dziurawca możemy znaleźć w całej Polsce. Rośnie na leśnych polankach, polach i suchych łąkach. Ziele to może osiągać nawet do 60 cm wysokości. Jego kwiaty przybierają żółty kolor, a liście kształt elipsy. Dziurawiec zwyczajny kwitnie nieprzerwanie od czerwca, aż do września. Właściwości i zastosowanie: Roślina ta zawdzięcza swoje właściwości garbnikom katachinowym. Składnik ten ma podobne działanie do witaminy P. Dziurawiec, posiada również flawonoidy, pektyny, węglowodany i wiele korzystnych soli mineralnych. Dzięki swoim składnikom, roślina ma właściwości antybakteryjne, zwalcza drobnoustroje, poprawia stan drobnych naczyń krwionośnych, leczy odmrożenia i oparzenia, a przede wszystkim pomaga w leczeniu depresji, nerwic oraz stanów lękowych, skutecznie regulując poziom serotoniny. Uwaga, dziurawiec sprawia, że nasz układ nerwowy staje się nadwrażliwy na światło słoneczne, toteż zdecydowanie odradzamy przyjmowanie go i wychodzenie na słońce. Przepis na olej z dziurawca: Olej z dziurawca stosowany doustnie poprawia wydajność intelektualną, usuwa stany znużenia i depresji, znosi również niepokój nerwowy i nastrój przygnębienia. Do wykonania oleju, potrzebne są szczyty pędów z kwiatami i pączkami, mogą być one suszone lub świeże. Używamy proporcji, pół szklanki ziela na 200ml oleju lub oliwy. Świeże kwiaty dodatkowo należy posiekać na drobne kawałki. Układamy pędy warstwami do odpowiednio dużego słoja. Każdą z cienkich warstw powinniśmy opryskać delikatne spirytusem. Nie należy ubijać i ściskać ciasno dziurawca. Słój zamykamy i odstawiamy na piętnaście minut pod działaniem alkoholu. Następnie dolewamy do mieszanki olej lub oliwę w temperaturze pokojowej. Zamykamy słoik i wystawiamy go na działanie promieni słonecznych. Taka mieszanka po około 14 dniach powinna nabrać czerwonego odcienia, potem wystarczy przecedzić i przefiltrować olej, przelać w zaciemnioną butelkę i odłożyć w ciemne chłodne miejsce. LAWENDA Źródło: Charakterystyka rośliny: Lawenda rośnie w całym rejonie Morza Śródziemnego, ale i nie tylko. Możemy znaleźć ją również w Polsce. Najlepiej czuje się na słonecznych i ciepłych stanowiskach. Dorasta do około 70 cm wysokości. Posiada kwiaty o różnych odcieniach i barwach. Właściwości i zastosowanie: Lawenda zawiera olejki eteryczne o złożonej budowie, które wpływają korzystanie na układ nerwowy. Relaksujący zapach lawendy łagodzi skutki stresu, niweluje stany lękowe i rozluźnia, a w przypadku zmęczenia działa pobudzająco oraz wspomaga aktywność umysłową. Pobudza również wydzielanie soków trawiennych, zwalcza drobnoustroje i łagodzi różnego rodzaju bóle. Lawendę można stosować w formie olejków do kąpieli, masażu czy naparów, ale nie tylko, roślina ta świetnie sprawdza się także w kuchni jako przyprawa. Przepis na olejek z lawendy: Olejek z lawendy może być stosowany jako aromat do pobudzająco-łagodzącej kąpieli lub jako smarowidło na skórę podczas bólu mięśni. Do stworzenia olejku, potrzebne są suszone kwiaty lawendy lub świeże, które uprzednio trzeba bardzo dobrze ususzyć. Ususzone kwiaty wkładamy do odpowiednio dużego słoika i zalewamy oliwą z oliwek lub olejem migdałowym czy słonecznikowym, tak aby zalewa pokryła wszystkie składniki. Słój zamykamy i umieszczamy w słonecznym miejscu na około 5-6 tygodni. Gdy mikstura się przegryzie, wyciągamy i filtrujemy resztki rośliny. Wlewamy olejek do ciemnej butelki, zamykamy i przechowujemy w ciemnym miejscu. CYTRYNIEC CHIŃSKI Cytyrniec: By Баранчук-Червонный Лев [CC BY-SA ( from Wikimedia CommonsCharakterystyka rośliny: Cytryniec chiński ze względu na swoją wytrzymałość nadaje się do uprawy na terenie całego kraju. Rośnie wolno, jego łodygi są giętkie i mogą sięgać nawet do 15 m. Dlatego rosnąca roślina wymaga pergol lub altan. Najlepiej rośnie na stanowiskach lekko zacienionych i osłoniętych od wiatru. Owoce przybierają barwę czerwoną i kształt kulki. Właściwości i zastosowanie: Cytryniec chiński dzięki dużej ilości witamin, przeciwutleniaczy i witamin wzmacnia organizm, poprawia samopoczucie i koncentrację. Jest to roślina, która skutecznie radzi sobie ze zmęczeniem i stosowana jest jako środek dodający sił witalnych, zwalczający przygnębienie i znużenie. Swoje zastosowanie w medycynie naturalnej znalazły dojrzałe czerwone kuliste jagody, nasiona oraz suszone owoce cytryńca. Przepis na nalewkę z owoców cytryńca: Taką nalewkę możemy popijać w niewielkich ilościach gdy dopadnie nas chandra i zmęczenie. Dodatkowo podleczy ona nasze oczy oraz poprawi pracę wątroby. Owoce cytryńca płuczemy i dobrze wycieramy. Wkładamy je do odpowiednio dużego gara. Na dwie szklanki owoców potrzebujemy 1 szklanki wody, ¾ szklanki cukru i pół litra alkoholu. Owoce w garze delikatnie rozgniatamy, dodajemy wodę i cukier, doprowadzamy do wrzenia i na bardzo małym ogniu podgrzewamy do rozpuszczenia się cukru. Zimny płyn z gara przelewamy do słoja i zalewamy alkoholem. Mieszamy składniki i zakręcamy. Wstawiamy do ciemnego miejsca na około 3 tygodnie. Kiedy nalewka się przegryzie przecedzamy ją i przelewamy do butelki. ROZMARYN Źródło: Charakterystyka rośliny: W Polskich warunkach rozmaryn uprawiany jest w doniczkach i osiąga do 30 cm wysokości. Posiada sztywne, podobne do igieł listki w kolorze bladej zieleni. Uwielbia stanowiska ciepłe i nasłonecznione. Właściwości i zastosowanie: Roślina ta posiada w sobie tak zwany kwas rozmarynowy, który zapobiega depresji, a jednocześnie uspokaja i zmniejsza poziom stresu. Zwalcza również bakterie i grzyby, działa przeciwzapalnie i chroni przed wolnymi rodnikami. Picie naparu z rozmarynu dodatkowo poprawia koncentrację, usprawnia pamięć oraz poprawia pracę układu trawiennego. Przepis na napar z rozmarynu: Napar z rozmarynu usprawnia trawienie i rozgrzewa, podnosi ciśnienie oraz dodatkowo poprawia nastrój. Do stworzenia naparu potrzebujemy jednej gałązki rozmarynu, paru plasterków cytryny, szklankę wrzątku i 2 małe łyżki miodu. Cytrynę i rozmaryn umieszczamy w kubku, zalewamy wrzątkiem. Przykrywamy naczynie i czekamy około 5 minut aż mikstura się zaparzy. Kiedy uznamy, że napar jest już gotowy dosładzamy go miodem. BAZYLIA Źródło: Charakterystyka rośliny: Bazylia jest rośliną jednoroczną i rozwija się skutecznie w domowych warunkach. Dorasta do około 50 cm. Posiada ciemnozielone łodygi, liście przybierają kolor intensywnej zieleni i owalny kształt. Właściwości i zastosowanie: Bazylia oprócz powszechnego zastosowania jako przyprawa w kuchni, wykorzystywana jest medycynie naturalnej jako lek na problemy z trawieniem i nerwami. Olejek z bazylii w aromaterapii działa jako środek zmniejszający zmęczenie i służy do walki z depresją. Natomiast żucie liści, zerwanych prosto z krzaka pomaga wyeliminować stres i poprawia nastrój. W formie toniku bazylia usuwa negatywne zmiany skórne, a napar z rośliny oczyszcza oskrzela z zalegających płynów. Przepis na napar z suszonej bazylii: Napar można pić podczas złego samopoczucia, początków przeziębienia i podczas bóli stawowych. Napar możemy wykonać z bazylii świeżej lub suszonej. Wystarczy jedna lub dwie łyżki stołowe suszonej rośliny; w przypadku świeżej, liście trzeba drobno posiekać. Liście wkładamy do kubka i zalewamy wrzątkiem, przykrywamy i czekamy około 10 minut aż mikstura się zaparzy. Zioła te są ogólnodostępne, więc zdobycie składników do naturalnego leku na zmęczenie i jesienną depresję, nie będzie trudne. Każdą z tych roślin w formie suszonej bez najmniejszego problemu możemy kupić w dobrym sklepie. A jeżeli najdzie nas chęć, możemy je posadzić u siebie, w ogrodzie, wtedy zawsze będziemy mieć je na wyciągnięcie ręki. Ale musimy pamiętać, aby nie przesadzać z ilością naparów, olejków czy nalewek. Również kobiety w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie powinny na własną rękę leczyć swoich dolegliwości. Wszystkie, nawet naturalne preparaty w zbyt dużych ilościach nie zawsze nam pomogą, a czasem mogą nawet zaszkodzić. Aniela Frank *** Akademia Ducha i Wiedźma Anja Anna zapraszają na webinar: Depresja – Wygraj z nią! Teraz! By ten rok nie musiał być dla nas złamany Depresją i przeleżany w trybie „Przetrwać” aż do marca, należy działać już teraz! Z pomocą Magii i Istot Anielskich dowiesz się, jak najlepiej sobie pomóc i jak pomagać innym w stanach bezradności i niemocy. W programie zajęć między innymi: * Czy to Depresja, czy może zwyczajne zmęczenie? Przetestuj! * Biochemia organizmu – jak pomóc sobie suplementami, ziołami, aktywnością fizyczną, mudrami, prostymi zabiegami codziennymi * Alchemia – jak transfigurować niemoc i odrętwienie w motywację i działanie, którędy doprowadzić do Przemiany i jak odzyskać energię * Chemia – zatrucie organizmu, odtruwanie wątroby i układu immunologicznego, pozbywanie się metali ciężkich * Codzienne motywatory – metody na stworzenie w sobie energii * Ochrona Archanioła Zadkiela – by wszystko było dla Ciebie nauką i wartością, lecz by zabezpieczyć Cię przed utratą energii * Sposoby magiczne na pozbycie się depresji * Sposoby magiczne na pomoc osobie z depresją (Webinar będzie nagrywany, jeśli z jakiś powodów nie możesz być z nami na żywo, szkolenie po wykupieniu dostępu będziesz mógł obejrzeć w dowolnym, dogodnym dla siebie momencie). Źródła:
Leczenie depresji nie jest proste. Podstawową rolę odgrywają tutaj farmakoterapia oraz psychoterapia, ważna jest jednak także psychoedukacja chorego i jego najbliższego otoczenia. W leczeniu zaburzeń depresyjnych znajdują zastosowanie również i inne metody. Jak leczy się depresję, kiedy pacjent z depresją może być leczony ambulatoryjnie, a kiedy musi być hospitalizowany i jakie zmiany w leczeniu depresji może przynieść przyszłość? Depresja leczenie Spis treściLeczenie depresji: leczenie farmakologiczneLeczenie depresji: zasady farmakoterapiiLeczenie depresji: psychoterapiaLeczenie depresji: psychoedukacjaLeczenie depresji: postępowanie u dzieci i młodzieżyLeczenie depresji u kobiet w ciążyLeczenie depresji: rola ruchu, diety i innych oddziaływańLeczenie depresji: depresja lekooporna i depresja psychotycznaLeczenie depresji: elektrowstrząsyLeczenie depresji: nowoczesne metodyLeczenie depresji: leczenie ambulatoryjne a hospitalizacjaLeczenie depresji: kto powinien je prowadzić? Leczenie depresji to jedno z największych wyzwań współczesnej psychiatrii. Rozpowszechnienie depresji jest tak duże, że staje się ona powoli jednym z najczęściej występujących u ludzi problemów zdrowotnych – Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że na całym świecie zmagać się z nią może nawet ponad 264 milionów pacjentów. Depresja może wystąpić w każdym wieku, pojawia się bowiem zarówno u dzieci, jak i u młodych dorosłych czy seniorów. W różnych grupach wiekowych nie tylko różny może być przebieg i obraz kliniczny zaburzeń depresyjnych, ale i problem u pacjentów w różnym wieku wymagać może odmiennych oddziaływań terapeutycznych. Inaczej bowiem przebiega leczenie depresji u dziecka, a inaczej u młodej osoby dorosłej czy u seniora. Leczenie depresji: leczenie farmakologiczne Farmakoterapia w mniemaniu wielu pacjentów jest podstawową metodą leczenia depresji i rzeczywiście, typowo to właśnie ona jest wykorzystywana jako oddziaływanie lecznicze pierwszego rzutu w przypadku tego zaburzenia psychicznego. Wśród różnych teorii dotyczących patogenezy depresji jedną z popularniejszych jest ta, według której zaburzenia nastroju spowodowane miałyby być nieprawidłowymi poziomami różnych neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Leki przeciwdepresyjne wpływają zaś na stężenia takich neurotransmiterów, jak dopamina, serotonina czy noradrenalina. Preparaty przeciwdepresyjne zmieniać mogą stężenia różnych neuroprzekaźników w organizmie, w związku z czym pogrupowane są one według tego, na jakie dokładnie spośród tych substancji wpływają. Poszczególne wykorzystywane w psychiatrii antydepresanty przypisywane są do takich grup, jak: inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI, ich przykładami są fluoksetyna, escitalopram oraz sertralina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI, do nich zaliczane są wenlafaksyna i duloksetyna), inhibitory monoaminooksydazy (w skrócie IMAO, ich przedstawicielem jest moklobemid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (w skrócie TLPD, do tej grupy należą np. opipramol i klomipramina), selektywne inhibitory wychwytu noradrenaliny (ang. noradrenaline reuptake inhibitor, w skrócie NARI, przedstawicielem tej grupy jest reboksetyna), leki o nietypowej budowie i mechanizmie działania (takie jak np. tianeptyna czy mirtazapina). Ciężko jednoznacznie wskazać, który z dostępnych preparatów przeciwdepresyjnych można uznać za najskuteczniejszy – poszczególne z tych leków cechują się bowiem odmiennym profilem działania. Przy zalecaniu pacjentowi któregoś z tych środków pod uwagę należy wziąć zarówno jego wiek, schorzenia towarzyszące i to, jakie inne preparaty zażywa, ale przede wszystkim to, jakie objawy depresji dominują u chorego. Wtedy bowiem, gdy depresja przebiega z: znacznym zahamowaniem i brakiem energii – preferowane są wenlafaksyna, bupropion czy moklobemid, znacznym nasileniem lęku – wybierane są leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, wenlafaksyna, natręctwami – preferowane klomipramina czy leki z grupy SSRI, uczuciem niepokoju – skuteczne są głównie trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, trazodon i mirtazapina, zaburzeniami snu – zalecane są chorym mirtazapina, mianseryna czy trazodon, dolegliwościami bólowymi – preferowane są wenlafaksyna i duloksetyna, zaburzeniami czynności poznawczych – za najkorzystniejsze uznawane są wortioksetyna czy agomelatyna. Depresja to poważne zaburzenie - o sposobach jej leczenia i diagnozowania, widzianych oczami psychologa, Katarzyny Kucewicz, rozmawiał w Esce Rock Michał Poklękowski: Leczenie depresji: zasady farmakoterapii W przypadku leczenia depresji ważny jest nie tylko dobór właściwego do potrzeb danego pacjenta leku, ale i dokładne omówienie z nim zasad terapii – zwiększa to szanse na to, że będzie on przestrzegał otrzymanych od lekarza zaleceń. Przede wszystkim trzeba przekazać choremu, że antydepresanty nie są tabletkami przeciwbólowymi i nie działają od razu – na efekty ich działania należy poczekać zwykle od 2 do 4 tygodni. Leczenie przeciwdepresyjne rozpoczyna się od małych dawek leków, a następnie stopniowo się je zwiększa aż do uzyskania dawki terapeutycznej. Pacjent musi zostać poinformowany o możliwych skutkach ubocznych leczenia. Najbardziej nasilone są one w początkowym etapie terapii i później, wraz z upływem czasu, znacząco zmniejszają one swoje nasilenie. Konieczne jest zwrócenie uwagi pacjenta na powyżej opisaną zależność, ponieważ zdarza się, że przez to, że początkowo po lekach czuje się on po prostu gorzej, na własną rękę postanawia z nich zrezygnować. Zagadnieniem, które interesuje wielu pacjentów jest to, jak długo będą musieli przyjmować leki przeciwdepresyjne. Tutaj warto od razu wspomnieć, że wyróżnia się kilka etapów farmakoterapii depresji, którymi są: faza ostra (leczenie aktywne): trwa ona zwykle od 6 do 8 tygodni i jej celem jest ustalenie dawkowania leku skutkującego ustąpieniem objawów zaburzeń depresyjnych u chorego, faza kontynuacji (leczenie podtrzymujące): faza trwająca według jednych autorów minimum 6, a według innych 9 lub nawet 12 miesięcy, jej celem jest uzyskanie pełnej stabilizacji stanu psychicznego pacjenta, leczenie profilaktyczne: wykorzystywane u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową oraz u osób z zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi, ma ono na celu zapobiec nawrotowi zaburzeń. Istnieją pacjenci, którzy - gdy dowiedzą się, że będą musieli zażywać leki przeciwdepresyjne nawet przez rok - stają się niechętni do leczenia farmakologicznego w obawie, że uzależnią się od antydepresantów. Tutaj należy podkreślić, że żaden z wykorzystywanych w psychiatrii leków przeciwdepresyjnych nie uzależnia. Dolegliwości, które mogą pojawić się po odstawieniu tychże środków, występować mogą w związku z zespołem dyskontynuacji leków przeciwdepresyjnych – zapobiec ich rozwojowi może chociażby stopniowe, rozłożone w czasie redukowanie dawki przyjmowanego przez pacjenta leku przed jego całkowitego odstawienia. Leczenie depresji: psychoterapia W różnych źródłach podkreśla się, że owszem, leczenie farmakologiczne stanowi podstawowe oddziaływanie w przypadku zaburzeń depresyjnych, najkorzystniejsze efekty daje ono jednak wtedy, gdy jest połączone z oddziaływaniami psychoterapeutycznymi. Tak jak bowiem farmakoterapia może rozwiązać problem wtedy, gdy ma on podłoże biologiczne, tak już niekoniecznie jest ona w stanie wpłynąć na inne możliwe przyczyny depresji, takie jak np. konflikty rodzinne, szykanowanie w szkole czy przeżycie traumatycznego wydarzenia. Różne rodzaje psychoterapii mogą pomagać pacjentom z depresją – jako przykładowe może tutaj podać psychoterapię psychodynamiczną, terapię poznawczo-behawioralną, terapię psychoanalityczną czy terapię systemową. Leczenie depresji: psychoedukacja Ogólnie ważnym elementem postępowania terapeutycznego w psychiatrii – w tym również i w leczeniu depresji – jest psychoedukacja. Objęty nią powinien zostać zarówno sam pacjent, jak i jego najbliższe otoczenie. Psychoedukacja polega na uświadomieniu pacjenta o jego problemie zdrowotnym, możliwych jego źródłach, jak i metodach leczenia oraz o rokowaniach. Rodzina chorego powinna zostać nią objęta przede wszystkim po to, aby mogła ona zrozumieć istotę dręczącego go problemu i nauczyć się, jak postępować z cierpiącym na depresję bliskim tak, by mu nie zaszkodzić, a pomóc. Leczenie depresji: postępowanie u dzieci i młodzieży Tak jak depresja może wystąpić zasadniczo u każdego człowieka, tak w pewnych konkretnych grupach pacjentów wymaga ona szczególnego postępowania. Pierwszą z takich grup są dzieci i młodzież, u których podstawową metodą leczenia depresji są oddziaływania natury terapeutycznej. Dużą rolę w tej grupie pacjentów odgrywa terapia rodzinna – dość często okazuje się bowiem, że za zaburzenia nastroju u dziecka czy nastolatka odpowiadają konflikty rodzinne, które mogą zostać rozwiązane właśnie poprzez wspólne uczestnictwo w terapii wszystkich członków rodziny. Farmakologiczne leczenie depresji u dzieci i młodzieży również jest możliwe, jednakże jest ono zdecydowanie trudniejsze niż w przypadku dorosłych pacjentów. Trudności biorą się przede wszystkim stąd, iż niewiele leków przeciwdepresyjnych jest zarejestrowanych do leczenia zaburzeń depresyjnych u najmłodszych pacjentów. Takową rejestrację posiadają w Polsce fluoksetyna i sertralina, nie zawsze jednak środki te są skuteczne – w takich sytuacjach, pozarejestracyjnie, do leczenia depresji stosuje się inne preparaty przeciwdepresyjne. Leczenie depresji u kobiet w ciąży Odmiennego niż typowe postępowania wymaga również depresja u kobiet będących w ciąży. W przypadku pojawienia się depresji dopiero w ciąży zwykle, początkowo – zwłaszcza przy niewielkim nasileniu objawów depresyjnych – podejmowane są próby rozwiązania problemu z wykorzystaniem psychoterapii. Wtedy jednak, gdy konieczne staje się leczenie farmakologiczne, dąży się do stosowania minimalnej skutecznej dawki leku, dodatkowo preferowane są te preparaty, których stosowanie wiąże się ze stosunkowo najmniejszym zagrożeniem dla płodu (zwykle w depresji u ciężarnych wykorzystywane są środki z grupy SSRI). Leczenie depresji: rola ruchu, diety i innych oddziaływań Wbrew pozorom pomagać pacjentom z depresją mogą nie tylko leki i praca z terapeutami, ale i również inne metody. Co jakiś czas w medycznych publikacjach pojawiają się doniesienia o tym, jak korzystny wpływ na stan pacjentów wywiera regularna aktywność fizyczna. Nie bez znaczenia u osób z depresją jest odpowiednia, zbilansowana dieta, pomagać chorującym mogą także i dość niecodzienne metody, takie jak np. akupunktura czy picie naparu z dziurawca zwyczajnego. Zdecydowanie trzeba tutaj jednak podkreślić to, że owszem – metody te jak najbardziej mogą przynosić korzystne rezultaty – powinny one jednak być stosowane wspomagająco i nigdy nie mogą stanowić podstawowych metod stosowanych w leczeniu depresji. Leczenie depresji: depresja lekooporna i depresja psychotyczna Zagadnieniem, które zdecydowanie warto poruszyć przy omawianiu terapii zaburzeń depresyjnych, jest leczenie szczególnej postaci depresji, którą jest depresja lekooporna. W jej przebiegu wykorzystywane bywają rozmaite strategie terapeutyczne – stosowane są kombinacje różnych leków przeciwdepresyjnych u jednego chorego (zazwyczaj są to środki o odmiennych mechanizmach działania). Leczenie depresji bazować może jednak i na przyjmowaniu przez pacjenta leku przeciwdepresyjnego wraz z preparatem z całkowicie innej grupy lekowej, np. z lekiem normotymicznym (takim jak sole litu) czy środkiem przeciwpsychotycznym (takim jak np. kwetiapina czy arypiprazol). Odrębności w leczeniu dotyczą również depresji psychotycznej, czyli takiej postaci depresji, w której występują zarówno objawy depresyjne, jak i objawy psychotyczne (w postaci urojeń czy omamów). U pacjentów cierpiących na ten problem same tylko leki przeciwdepresyjne zazwyczaj nie umożliwiają uzyskania poprawy – wraz z nimi zalecane jest im przyjmowanie środków przeciwpsychotycznych. Leczenie depresji: elektrowstrząsy Metodą leczenia depresji, która wciąż wykorzystywana jest w psychiatrii, są elektrowstrząsy. Zdecydowanie terapia elektrowstrząsowa nie jest jednak pierwszorzutową możliwością leczenia zaburzeń depresyjnych – stosuje się ją zwykle w przypadku depresji lekoopornej, depresji przebiegającej z bardzo silnymi tendencjami samobójczymi oraz u chorych z zaburzeniami depresyjnymi, którzy odmawiają przyjmowania posiłków i płynów. Elektrowstrząsy budzą w wielu osobach niepokój, w praktyce jednak są one zarówno bezpieczną (można je wykorzystywać nawet u osób cierpiących na schorzenia kardiologiczną), jak i skuteczną metodą leczenia - szacuje się, że skuteczność terapii elektrowstrząsowej sięgać może od 70 do nawet 90 proc. Leczenie depresji: nowoczesne metody Ze względu zarówno na narastające rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych, jak i na to, że u części chorych występują ich lekooporne postacie, różni naukowcy podejmują się prób poszukiwań nowoczesnych metod leczenia depresji. Jedną z nich jest przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, która w pewien sposób przypomina elektrowstrząsy – metoda ta doprowadza do aktywizacji komórek nerwowych poprzez indukowanie zjawisk elektrycznych w podlegających stymulacji częściach mózgu. Stopniowo rozwija się również tzw. psychochirurgia – jej celem jest przerywanie połączeń neuronalnych, które mogą funkcjonować nieprawidłowo i przez to generować objawy depresyjne, w tej chwili jednak chirurgiczne leczenie w psychiatrii wykorzystywane jest niezmiernie rzadko. Warto tutaj dodać, że zmiany zachodzą również i w farmakologicznym leczeniu depresji. Pojawiają się nowe preparaty, których działanie przypomina mechanizm działania znanych już i wykorzystywanych od lat środków przeciwdepresyjnych, wspomina się jednak również i o możliwości stosowania w leczeniu zaburzeń depresyjnych takich leków, których wcześniej o działanie przeciwdepresyjne w ogóle by nie podejrzewano. Jednym z takich preparatów, o którym w ostatnich latach wspomina się coraz więcej, jest ketamina – obecnie trwają różne badania kliniczne dotyczące możliwości jej szerszego zastosowania w leczeniu depresji. Leczenie depresji: leczenie ambulatoryjne a hospitalizacja Wiele pojawia się czasami wątpliwości – i nie tylko wśród pacjentów, ale i wśród lekarzy – dotyczących tego, czy depresję leczyć ambulatoryjnie, czy też może jednak w szpitalu. Większość pacjentów, szczęśliwie, ma takie nasilenie objawów depresji, że jak najbardziej możliwe jest skorzystanie przez nich z opieki ambulatoryjnej. Jednak gdy u chorego wystąpią znacznie nasilone objawy zaburzeń depresyjnych – np. silne myśli i zamiary samobójcze czy mocno natężone objawy depresji psychotycznej – zdecydowanie konieczna staje się już hospitalizacja. Warto dodać, że jedną z możliwych konsekwencji depresji bywa popełnienie samobójstwa, dlatego też wtedy, gdy najbliżsi mają obawy o stan swojego krewnego, nie ma na co czekać – konieczne jest po prostu jak najszybsze poszukiwanie pomocy. Leczenie depresji: kto powinien je prowadzić? Tak naprawdę powyższe pytanie nie powinno w ogóle paść – leczeniem depresji powinni się zajmować psychiatrzy. Rzeczywistość w Polsce jest jednak inna i ze względu na deficyt lekarzy tej specjalności pacjenci z depresją często trafiają najpierw do innych specjalistów, np. do swojego lekarza rodzinnego. Jak najbardziej taki lekarz może zaproponować i wdrożyć pacjentowi lek przeciwdepresyjny, należy tutaj jednak zwrócić uwagę na kilka aspektów. Przede wszystkim w razie wątpliwości, czy pacjent cierpi rzeczywiście na depresję czy też może jednak na inną jednostkę, powinien on zostać pilnie skierowany do psychiatry, który ma większe doświadczenie i łatwiej mu przeprowadzić odpowiednią diagnostykę różnicową. Do psychiatry powinni zostać również skierowani ci pacjenci, którzy pomimo zalecenia im przez lekarzy innych specjalności środków przeciwdepresyjnych nie obserwują oczekiwanych efektów leczenia oraz te osoby, u których pojawiał się ciężki epizod depresyjny. Na stronie w zakładce "Gdzie szukać pomocy", można znaleźć: 1. WAŻNE TELEFONY ANTYDEPRESYJNE, Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji (22 594 91 00) - jest czynny w środy i czwartki w godz. Telefon Zaufania Fundacji ITAKA (22 484 88 01) - można dzwonić w poniedziałki i czwartki między godz. 17. a 20. oraz wiele innych numerów telefonów, pod którymi osoby z depresją, zaburzeniami psychicznymi czy ofiary przemocy mogą uzyskać wsparcie. 2. MAPĘ PUNKTÓW POMOCY To ogólnopolska baza kontaktów do Poradni Zdrowia Psychicznego, przychodni, w których przyjmują lekarze psychiatrzy, Szpitali z Oddziałami Psychiatrycznymi, a także prywatnych gabinetów lekarzy specjalistów w dziedzinie psychiatrii. Wystarczy wpisać miasto lub kod pocztowy, by znaleźć placówkę najbliżej swojego miejsca zamieszkania. Ponadto pomocy i informacji na temat choroby można szukać na stronie Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują.
Smutek, przygnębienie, apatia, lęk i brak energii, by z tym walczyć. Każdy z nas doświadczał podobnych stanów w swoim życiu. Czasem jest to tylko krótkotrwały spadek formy, a niekiedy stan ten trwa tygodniami, miesiącami, latami… Depresja zbiera swoje żniwo w postaci straconych szans, rozbitych rodzin, a nierzadko doprowadza do sytuacji, kiedy nie ma już sił, by stawić czoła 19,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 36,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 11,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 7,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 22,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 24,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 47,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 19,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 35,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 13,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 13,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Sprawdź cenę Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Ceny podane na Platformie są cenami maksymalnymi. Apteka ma prawo sprzedać zarezerwowany Produkt po cenie niższej od prezentowanej na Platformie. Nie dotyczy to leków refundowanych, w stosunku do których obowiązują ceny urzędowe. Depresja jest chorobą, która może dotknąć każdego, niezależnie od wieku czy statusu społecznego. Leczenie depresji opiera się na kompleksowym połączeniu metod farmakologicznych z psychoterapią. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest aktualnie najczęściej występującym zaburzeniem psychicznym. Choroba ta dotyka nawet do kilkunastu procent populacji dorosłych na świecie. Depresja objawia się stopniową utratą radości z codziennego życia. U osoby chorującej na depresję obserwuje się zobojętnienie, obniżenie nastroju, poczucie pustki, drażliwy nastrój, niekontrolowany płacz i niemożność radzenia sobie z emocjami. U chorego narasta poczucie utraty sensu życia oraz poczucie beznadziejności. W przebiegu depresji pojawiają się utrata poczucia własnej wartości, stopniowe ograniczenie aktywności życiowej, trudność w podejmowaniu działań i decyzji a także lęk. Depresja może charakteryzować się także mniej typowi dolegliwościami, stąd często rozpoznanie jednostki chorobowej jest utrudnione. Są to między innymi takie objawy jak: zaburzenia snu, brak apetytu, obniżenie libido, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenia cyklu miesiączkowego u kobiet. Depresja jest chorobą, którą należy leczyć. Aktualnie dostępne są coraz lepsze i skuteczniejsze metody leczenia. Leki przeciwdepresyjne – jak działają? Zaburzenia depresyjne związane są głównie z upośledzonym przekazywaniem sygnałów przez neurony serotoninergiczne i noradrenergiczne struktur mózgowych. Leki przeciwdepresyjne regulują systemy neuroprzekaźnikowe, wpływając na działanie neuroprzekaźników takich jak: serotonina, noradrenalina i dopamina. Dzięki takiemu działaniu leki przeciwdepresyjne wpływają pobudzająco na nastrój i odhamowująco na napęd psychoruchowy. Farmakoterapia powinna być dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta. Wybór leku przeciwdepresyjnego uzależniony jest od nasilenia objawów choroby, chorób współistniejących, ryzyka interakcji pomiędzy lekami, możliwych działań niepożądanych i wygody dawkowania. Środki antydepresyjne nie powodują uzależnienia. Leki należy zażywać regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarskimi. Poprawa stanu zdrowia następuje zazwyczaj po czasie 2-4 tygodni leczenia farmakologicznego. Farmakoterapia powinna być dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta. Wybór leku przeciwdepresyjnego uzależniony jest od nasilenia objawów choroby, chorób współistniejących, ryzyka interakcji pomiędzy lekami, możliwych działań niepożądanych i wygody dawkowania. Antydepresanty – poznaj fakty Wokół leków stosowanych w leczeniu depresji narosło wiele mitów. Pacjenci często obawiają się leczenia wskazanego przez psychiatrę, nie chcą przyjmować leków, samodzielnie zmniejszają ich dawki lub odstawiaj je w momencie, kiedy zauważą poprawę. Takie działanie w przypadku leczenia depresji jest bardzo niekorzystne. Fakty na temat leków antydepresyjnych: antydepresanty nie powodują uzależnienia, leki należy zażywać regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza, leki zażywane doraźnie, nieregularnie nie mają odpowiedniego działania terapeutycznego, poprawę stanu zdrowia obserwuje się zazwyczaj po 2-4 tygodniach farmakoterapii, leczenie zaburzeń depresyjnych to proces trwający długo, leki należy stosować także po ustąpieniu objawów (o zakończeniu leczenia decyduje lekarz), leków nie należy odstawiać gwałtownie, należy odstawiać lek stopniowo pod kontrolą lekarską. Leki antydepresyjne – podział Leki przeciwdepresyjne można podzielić pod względem mechanizmu działania, który związany jest z wpływem na stężenie neuroprzekaźników oraz receptory w układach neuroprzekaźnikowych na: 1. Leki hamujące wychwyt zwrotny neuroprzekaźników a) Nieselektywne inhibitory wychwytu zwrotnego ► Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD) ► Leki o innej budowie hamujące nieselektywnie wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny ► Leki hamujące nieselektywnie wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy b) Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) c) Selektywne inhibitory wychwytu noradrenaliny (SNRI) 2. Leki hamujące wychwyt zwrotny neuroprzekaźników o działaniu receptorowym a) Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny blokujące receptory serotoninergiczne b) Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny modulujące aktywność receptorów serotoninergicznych c) Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny blokujące receptory noradrenergiczne 3. Leki o działaniu receptorowym 4. Leki o atypowym mechanizmie działania 5. Inhibitory oksydazy monoaminowej a) Nieselektywne inhibitory oksydazy monoaminowej b) Selektywne inhibitory oksydazy monoaminowej ► IMAO drugiej generacji ● selektywne, nieodwracalne IMAO-A ● selektywne, nieodwracalne IMAO-B ► IMAO trzeciej generacji ● selektywne, odwracalne IMAO-A ● selektywne, odwracalne IMAO-B 6. Leki normotymiczne Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD) to leki działające wielokierunkowo (w wielu układach neuroprzekaźnikowych), co wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych. TLPD są wskazane do stosowania przede wszystkim w nawracających zaburzeniach depresyjnych, uporczywych zaburzeniach nastroju oraz w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Działania niepożądane najczęściej występują na początku leczenia w i czasie zażywania dawek maksymalnych. Skutki uboczne jakie mogą powodować TLPD to: wysychanie błon śluzowych, zaparcia, zaburzenia w oddawaniu moczu, nudności, wymioty, zwiększenie łaknienia czy przyrost masy ciała. Do tej grupy leków zalicza się między innymi: doksepinę (Doxepin Teva), opipramol (Pramolan), klomipraminę (Anafranil), amitriptylinę (Amitriptylinum VP). Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) to aktualnie najczęściej stosowana grupa leków w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Wskazania do ich stosowania obejmują epizody depresyjne z niezbyt nasilonym niepokojem i lękiem. SSRI są stosowane także u pacjentów, u których zdiagnozowano bulimię, otyłość, zaburzenia lękowe lub występują choroby towarzyszące takie jak jaskra, przerost gruczołu krokowego, czy choroba wieńcowa. Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) to aktualnie najczęściej stosowana grupa leków w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Najczęstsze działania niepożądane tej grupy leków to nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia smaku, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nadmierne pocenie, szum w uszach. Do selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny należą: citalopram (Cital, Citabax, Citronil), escitalopram (Aciprex, Elicea), sertralina (Asentra, Sertagen, Setaloft, Zoloft), fluoksetyna (Seronil, Andepin), paroksetyna (Arketis, Paxtin, ParoGen) oraz fluwoksamina (Fevarin). Selektywne odwracalne inhibitory oksydazy monoaminowej typu A Selektywne IMAO-A powodują wzrost stężenia serotoniny i noradrenaliny, co wpływa na zmniejszenie objawów depresyjnych. W porównaniu z nieselektywnymi inhibitorami, selektywne IMAO-A wykazują mniej nasilone skutki uboczne. Lekiem należącym do tej grupy jest moklobemid (Aurorix, Mobemid, Moklar). Moklobemid stosowany jest głównie w leczeniu depresji typu endogennego z zahamowaniem psychoruchowym i depresji w wieku podeszłym. Lek ten może wywołać działania niepożądane takie jak: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bezsenność, bóle i zawroty głowy czy wysychanie błon śluzowych. IMAO - Inhibitory oksydazy monoaminowej IMAO blokują działanie enzymów oksydazy monoaminowej. Enzymy oksydazy monoaminowej są odpowiedzialne za rozkład neuroprzekaźników, takich jak dopamina, noradrenalina i serotonina w mózgu. Blokując działanie tych enzymów, IMAO zwiększają stężenie neuroprzekaźników, co wykorzystywane jest w łagodzeniu objawów depresji, takich jak smutek lub lęk. IMAO są stosowane tylko wtedy, gdy inne leki przeciwdepresyjne są nieskuteczne, ponieważ wiążą się z większym ryzykiem interakcji lekowych i pokarmowych. Leki z tej grupy mają również więcej działań niepożądanych w porównaniu z innymi lekami na depresję. Najczęstsze działania niepożądane występujące na początku leczenia to: niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność lub bezsenność, nudności. Skutki uboczne, które zwykle występują podczas regularnej i długotrwałej farmakoterapii to: obrzęki, bóle mięśni, zaburzenia funkcji seksualnych, wzrost masy ciała. Jak długo trwa leczenie depresji? Leki przeciwdepresyjne nie działają natychmiast. Poprawę stanu zdrowia obserwuje się zazwyczaj po około dwóch tygodniach kuracji. Objawy depresji ustępują stopniowo. Powrót do zdrowia następuje zwykle po czterech do sześciu tygodni farmakoterapii. Jeżeli dany lek przynosi poprawę stanu zdrowia, jego zażywanie powinno być kontynuowane, gdyż zaburzenia depresyjne często nawracają.