Jeż w ogrodzie jest bardzo pożytecznym zwierzątkiem i mało wymagającym. Mimo kolców jest bezbronny i często zagląda do naszego ogrodu szukając pożywienia i schronienia na zimę. Jeż wybiera ogrody przydomowe gdzie nie nadużywa się chemicznych środków ochrony roślin, a ogród jest prowadzony zgodnie z zasadami ekologii. Czasem ma również znaczenie to, czy posiadamy domowe zwierzęta typu pies i kot – jeże z reguły nie będą się narażać na obcowanie z tak dużymi mięsożercami. Jedzenie dla jeży Jeże żerują w nocy. Pożywienia szukają w ściółce, w trawie przysypanej liśćmi. Pamiętajmy, że w przeciwieństwie do tego co pokazują nam różne bajki, jeże nie jedzą jabłek! Nie szkodzą również żadnym roślinom! Ich pożywienie to np.: ślimaki, owady, dżdżownice. Fot. impub/ Gdzie zimują jeże? Jeże dość często zimują w Polskich ogrodach. Lubią jak najbardziej zbliżone do naturalnych warunki. Wszystkie trochę "zddziczałe" zakątki naszego ogrodu będą dobrze dla jeża. Te wymagania doskonale spełniają np. zrzucone na stertę, ścięte gałęzie porośnięte wysoką trawą i innymi roślinami. Jeże czują się bezpiecznie wszędzie tam, gdzie pozostałe zwierzęta musiałyby pokonać wiele przeszkód, aby się do nich dostać. Budka dla jeża Już we wrześniu można przygotować domki dla jeży. Dzięki temu zwierzęta będą miały czas aby się do nich przekonać. W październiku powinny się do nich wprowadzić, aby bezpiecznie zapaść w sen zimowy. Pamiętajmy aby schronienie dla jeża budować w rękawiczkach – nasze zapachy mogą do odstraszyć i domek nie zostanie zamieszkany. Jeż sam też umościć sobie legowisko wewnątrz – nic nie wkładajmy do środka. Do budowy domku wystarczy drewniana paleta lub skrzynka po owocach uszczelniona liśćmi, sianem lub trawą. Ważne żeby była okryta gałązkami również z góry. Wejście do budki musi być małe, ponieważ to właśnie ono sprawi, że jeż będzie się czuł bezpiecznie. Tekst: Redakcja zdjęcie tytułowe: danyba/

Podobnie jak innym gatunkom gryzoni, jej zęby rosną całe życie, więc rzucie traw zapobiega przerostom tkanki kostnej. Nie powinien też nas niepokoić widok kapibary spożywającej własne odchody – to zjawisko nazywa się koprofagią. Odchody gryzonia są bogate w białko, które powstaje wskutek trawienia przez drobnoustroje.

Większość ludzi przyzwyczajona jest, ze zwierzątkiem domowym jest pies, kot, ewentualnie papuga czy rybki, a czasem szczur czy chomik. Tymczasem popularność zdobywają gatunki, o których hodowli nikt by wcześniej nie pomyślał. Bo komu przyszłoby do głowy, żeby hodować zwierzaka, takiego jak jeż. A przecież jeże są słodkie i można trzymać je w domu. Oczywiście nie zwyczajne jeże, które możemy spotkać w ogrodach czy na łąkach, ale specjalne odmiany. Przykładem niech będzie Pigmejski Jeż Afrykański. Jeżyk jest bardzo wdzięcznym zwierzakiem, jednak gdy decydujemy się na posiadanie go, powinniśmy wiedzieć jak o niego zadbać. To nie jest trudne, ale przyda się trochę wiedzy specjalistycznej, by wiedzieć jak się z nim obchodzić. Przede wszystkim, zanim zdecydujesz się na posiadanie jeża, musisz pamiętać, że jest to zwierze dzikie, więc nie możesz od niego wymagać, by dawał się głaskać i bawić ze sobą. Niektóre jeże to lubią, inne tolerują, a jeszcze innych za nic nie da się do tego zmusić. I nie należy, bo jeśli jeżyk bawić się nie chce, to zmuszanie go do tego niepotrzebnie go stresuje i męczy. Drugą sprawą jest to, że jeże to zwierzęta nocne, a zatem większą część dnia będą przesypiać i na jakąkolwiek interakcję możemy liczyć dopiero późnym wieczorem (jeże bawią się od godziny 22 do 5 rano). Z tych powodów nie należy kupować jeżyka małemu dziecku, które z pewnością wolałoby zwierzątko, z którym będzie się mogło posiadamy kilka jeży, musimy przygotować się na to, że każdy z nich potrzebował będzie osobnego lokum. Jeże, jako zwierzątka bardzo terytorialne, można łączyć jedynie w celu prokreacji. Najlepszym pomysłem będzie terrarium, z którego będziemy mogli łatwo wyciągać jeżyka, gdyż ważne jest, by robić to codziennie. Klatka niestety nie jest dobrym rozwiązaniem, gdyż utrudnia utrzymanie odpowiedniej temperatury, szczególnie w okresie zimowym. Jeże powinny przebywać w temperaturze około 22 stopni Celsjusza, która miła jest także ludziom. Dłuższe przebywanie w temperaturze niższej grozi zapadnięciem zwierzaka w sen zimowy, a temperatura wyższa grozi snem letnim. Oba te zjawiska grożą zwierzątku śmiercią, jeśli dojdzie do nich w warunkach domowych. Z tego powodu dobrym pomysłem będzie termostat, który utrzyma właściwą temperaturę. Choć jeżyk nie jest zwierzątkiem dużym, pojedynczy osobnik powinien mieć terrarium nie mniejsze niż metrowe (o szerokości około 45 cm). Musi się tam zmieścić budka do spania, kuweta, miseczki i poidełko, a także kołowrotek lub inne zabawki. Jeż powinien mieć miejsce, by się wybiegać, ponieważ to jest podstawowa czynność jaką robi i pozbawienie jej go może spowodować, że jeż będzie osowiały i/lub otyły. Wypuszczenie jeża na chwilkę, by pobiegał jest konieczne, ale nie wystarczające, stąd wymóg sporego terrarium dla względnie małego stworzonka. Ideałem byłoby terrarium z możliwością wybiegu, by w nocy jeżyk mógł bawić się w większym, wyznaczonym dla niego miejscu. Wyściełanie terrarium powinny stanowić odpylone, bezwonne trociny z drzew liściastych, a kuwetę wypełniać żwirek drewniany (także niepylący). Jeże lubią zakopać się przed snem, dlatego w domku powinny mieć kawałek szmatki (najlepiej sprawdzi się materiał polarowy). Jeśli nie znaleźliśmy odpowiednich trocin, nie należy stosować innych. W tym wypadku lepiej całe terrarium wyłożyć tkaniną bawełnianą. Jeżyk nie będzie się krzywił, ale taką wyściółkę nadal trzeba wymieniać. Jeśli jeżyk nie nauczy się sam korzystać z kuwety, należy mu wskazać to miejsce, przenosząc tam odchody. Po pewnym czasie jeżyk zrozumie do czego służy to miejsce. Trzeba też podpatrzeć, czy jeż korzysta z poidełka. Jeśli nie, trzeba wstawić do terrarium miseczkę z wodą, by to tutaj gasił pragnienie. Jako zwierzątko nieuważne, jeżyk może spaść z wysokości. Z tego powodu nie warto kupować piętrowego terrarium, a bawiąc się z jeżem należy uważać ustawiając go na stole czy parapecie i bardzo większość przypadków jeż nie będzie miał nic przeciwko kontaktom z innymi zwierzakami. Jeże są ciekawskie i bardzo lubią nowe zapachy, a towarzystwo innych zwierząt z pewnością im je zapewni. Należy jednak kontrolować kontakty jeża z innymi gatunkami zwierząt, szczególnie tymi, które mogą mu zrobić krzywdę. Podwójnie ważne jest to w przypadku jeżyków oswojonych, które nigdy nie zwijają się w kulkę i nie stroszą igieł. Jeśli chodzi o żywienie jeży, to nie jest ono drogie ani skomplikowane. Jako podstawę diety można im podawać wysokiej jakości karmę dla kociąt (mokrą i suchą – każdy jeżyk ma swój gust i warto trochę poeksperymentować z wyborem producenta), w ilości około dwóch łyżek na dobę, byle nie prosto z lodówki. Do tego oczywiście stały dostęp do świeżej wody – mineralnej lub przegotowanej (wystudzonej). Ponadto dobrze jest dodawać przysmaki, które urozmaica dietę. Najpopularniejsze to jabłko, gruszka, marchewka (gotowana lub starta), ogórek bez skórki, jajo na twardo czy kurczak gotowany (bez soli). Do tego jakieś robaczki od czasu do czasu, na przykład dwa razy w tygodniu, gdy bierzemy jeżyka na ręce (drewnojady, mączniaki). Dla zbilansowania możemy raz w tygodniu dodać trzy krople oleju lnianego do suchej karmy. Z pewnością należy się zapoznać z pokarmami zabronionymi, które mogłyby zaszkodzić naszemu pupilkowi. Są to: wołowina (tu zdania zdają się być podzielone), mleko i produkty mleczne, papryka, cebula, kukurydza, kapusta, ananas, winogrona, rodzynki i inne suszone owoce, czekolada i słodycze, orzechy i ich przetworzone formy oraz wszelkie przyprawy. Ważne, by dieta była bogata w proteiny a uboga w tłuszcze. Łączna ilość dziennego pożywienia nie powinna przekraczać trzech nasz jeżyk się starzeje (jeże żyją do 5 lat, więc jeśli jeżyk skończył 3 lata, traci na wadze i mniej się bawi, to prawdopodobnie z tego powodu), musimy o niego inaczej zadbać. Powoli można mu rozmaczać suchą karmę, dolewając do niej trochę wody, co ułatwi pupilowi gryzienie. Należy jednak robić to etapami, by jeż w ogóle nie przestał jeść. Można skontaktować się z weterynarzem i zakupić odpowiedni dla jeża suplement diety, który wzmoże jego apetyt. W tym okresie życia jeża nie należy go nadmiernie chłodzić. Przestawiamy termostat, żeby wskazywał temperaturę około 2 stopnie wyższą i ograniczenie mycie jeża do jednej kąpieli miesięcznie. Staramy się także nie narażać jeża na warunki zewnętrzne, więc nie przewozimy go, nawet w transporterze. Zdrowy, stary jeżyk odejdzie sam, często na rękach właściciela. Chorych nie należy męczyć leczeniem tylko po to, żeby poprawić sobie samopoczucie. Jeśli dobrze zajmowaliśmy się naszym podopiecznym, to możemy cieszyć się, że miał szczęśliwe życie, którego nie trzeba na siłę przedłużać. Zobacz 2 odpowiedzi na pytanie: W ogrodzie na wsi pojawiły sie odchody zwierzęce zawierające pestki wiśni. Czy mogą to być odchody jeża? Dzieci marzą o domowym zwierzaku, a rodzice o tym, aby pupil nie był zbyt kłopotliwy. Z tego względu tak popularne są chomiki czy króliki, jednak ostatnio coraz większym zainteresowaniem cieszą się jeże domowe. To afrykańskie zwierzaki, których hodowla nie sprawia większych problemów, należy jednak pamiętać o kilku ważnych szczegółach. Jeż domowy, inaczej pigmejski, to mało aktywne zwierzę za dnia. Koszty jego utrzymania są niewielkie. Jeż lubi owocowe smakołyki oraz kocią karmę ze względu na jej bogaty skład. Niektóre osobniki uwielbiają kąpać się i chodzić po domu. Jeż jako zwierzę domowe Jeż coraz częściej postrzegany jest jako zwierzę domowe. Afrykański jeż pigmejski, znany jest jako najmniejszy gatunek dziko żyjącego jeża na świecie. To popularne zwierzę, które nie jest łatwe w hodowli, niechętnie wchodzi bowiem w interakcje z pobratymcami. Każdy jeż powinien mieć indywidualny numer hodowlany oraz rodowód, który wystawia Klub Jeża Pigmejskiego w Wielkiej Brytanii. Naturalne środowiska jeża to sawanna lub stepowe tereny Afryki Centralnej (od Senegalu po Etiopię i rzekę Zambezi). Ssaki te żyją do 6 lat, ale w dobrych warunkach mogą dożyć nawet 11. Niestety w naturalnych warunkach przeżywają od 2 do 3 lat. Są bardzo aktywne nocą, a w dzień spokojnie śpią. Mogą walczyć z innymi jeżami w klatce, stąd raczej wolą przebywać samotnie. Jeża powinno się trzymać w klatce lub terrarium o wielkości minimum 1 m². Specjaliści podpowiadają, iż najlepiej zaaranżować miejsce o wymiarach 120 x 40 x 35 cm. Większe zawsze będzie lepsze, ponieważ jeże w nocy są bardzo aktywne. Aby zwierzę nie czuło się osaczone brakiem miejsca, lepiej kupić mu terrarium z możliwością zawieszenia kołowrotka, ale bezpiecznego, czyli bez mechanizmu nożycowcego i z zabudowanymi szczebelkami. Jeż będzie mógł aktywnie spędzać czas, gdy domownicy pójdą spać. Na szczęście nie jest on raczej hałaśliwym zwierzęciem. Jeże należy hodować w temperaturze 22–24°C, w której czują się najlepiej. Niższa temperatura wprowadza je w zimowy sen (hibernację), a wyższa – w sen letni (estywację). Ile kosztuje jeż domowy? Jeż domowy z certyfikowanej hodowli lub ze sklepu zoologicznego kosztuje nawet 650 zł. W przypadku niskiej ceny, oscylującej np. wokół 300 zł, należy sprawdzić źródło, z którego pochodzi zwierzę. Koszty utrzymania jeża nie są zbyt wysokie – miesięcznie wynoszą kilkadziesiąt złotych. Do wydatków należy zaliczyć karmę suchą lub mokrą, przysmaki, trociny lub żwirek drewniany. Jeżowi można podawać smakołyki, które mamy w domu, takie jak jajka czy owoce. Co jedzą jeże domowe? Jeżom domowym podaje się wysokiej jakości karmę dla kotów, która wzbogacona jest w robaki, mączniki, dżdżownice, świerszcze czy larwy owadów. To ulubione przysmaki tego ssaka. Można również kupić odżywczą karmę dla jeży, która zapewnia zbilansowany zestaw składników odżywczych. Obie karmy można zamówić przez internet lub dostać w sklepie zoologicznym. Warto zwrócić uwagę, aby pokarm nie zawierał zbóż, był wysokiej jakości, bez konserwantów oraz alergenów (glutenu, jaj) oraz musi być podawany w temperaturze pokojowej. Dieta jeża domowego musi być bogata w białko, a uboga w tłuszcze. Jako okazjonalne przysmaki można podawać jajko na twardo lub małe ilości owoców (jabłko, gruszkę, truskawki czy melon). Jeż je również mięso, które musi być drobno pokrojone, jednak zakazana jest wołowina. Nie można podawać mu laktozy, ponieważ jej nie toleruje. Innym zakazanym produktem jest: cebula, marchew, kukurydza, orzechy, kapusta oraz papryka. Zwierzęciu należy zapewnić wodę do picia, którą można podawać jedynie w miseczce, poidełka mogą uszkodzić jeżom ząbki. Wodę trzeba codziennie zmieniać. Martyna Sokołowska Milena Kostrubiec

Najważniejsze to wiedzieć, że zaskroniec jest wężem niejadowitym, niezagrażającym człowiekowi i będącym wobec niego zupełnie bezbronnym. Nawet jego zachowanie w obliczu zagrożenia nie bywa agresywne. Najczęściej nawet nie próbuje agresora nastraszyć, ale udaje martwego. Zdarza się również, że wydziela płyn o nieprzyjemnym

Kolczasty owadożerca. Ciekawostki o jeżach Jeż jest najlepszym naturalnym sprzymierzeńcem leśników w walce z groźnymi owadami i obok dzika najlepiej wspiera służby leśne na terenach, gdzie mamy do czynienia z najbardziej zagrożonymi drzewostanami. Gdzie można spotkać jeża? Czym żywi się jeż? I czy zapada w sen zimowy? Sprawdźcie!Jedyny w swoim rodzaju…Pierwsze jeże pojawiły się na ziemi ok. 30 milionów lat temu w erze oligoceńskiej. Dziś w Europie Środkowej żyją dwa gatunki, które uważa się za odrębne: jeż zachodnioeuropejski (Erinaceus europaeus) i jeż wschodnioeuropejski (E. cancolor), którego odróżnia duża, biała plama na piersi. Jeża zachodnioeurepejskiego spotyka się w Polsce na Dolnym Śląsku, Ziemi Lubuskiej i części Wielkopolski (zlewni Odry i Warty). To zwierzę, którego nie sposób pomylić z żadnym innym w naszym jest największym, a zarazem najbardziej skutecznym leśnym owadożercą, który zamieszkuje niziny, wyżyny i góry do wysokości 2000 m Można go spotykać w lasach, na ich obrzeżach, polach, w zadrzewieniach śródpolnych, ogrodach, parkach, starych nekropoliach, a ostatnio coraz częściej w pobliżu siedzib ludzkich na terenie aglomeracji miejskich, gdzie również występują większe lub mniejsze kompleksy leśne. W tych miejscach nie jest on ani szczególnie rzadki, ani bardzo życiaJeż jest zwierzęciem towarzyskim, szybko przywiązuje się do człowieka pod warunkiem że ten nie robi mu, krzywdy. Jest aktywny o zmierzchu i w nocy. Natomiast w ciągu dnia chowa się w swojej kryjówce, tylko wyjątkowo po ulewnym deszczu i późną jesienią można zobaczyć go w ciągu pies do jeżaJeż najczęściej penetruje teren w bezpośredniej bliskości swojego dobrze zakamuflowanego gniazda tj. w promieniu 200–300 m od niego, drepcząc wokół szybkimi kroczkami. Węsząc, zawsze starannie sprawdza drogę przed sobą. Oprócz wyśmienitego słuchu i węchu ma również łatwość uczenia się nowych zachowań i nawyków. Nie lubi wody, ale w potrzebie bardzo dobrze pływa i śmiało pokonuje różnego rodzaju przeszkody terenowe, wspinając się na nie. Ma bardzo dobrze rozwinięty zmysł smaku, jest wybredny, ponieważ jeżeli zje lub powącha coś niedobrego – drażniącego natychmiast opluwa swoje kolce białą pianą ze śliny. Jest płochliwy i w razie realnego zagrożenia zwija się w szczelną kolczastą kulę. Stąd wzięło się powiedzenie zabierać się jak pies do jeża – drapieżnik, który tego próbuje, ma niezwykle trudne i cywilizacyjni wrogowie jeżówOprócz naturalnych wrogów, którymi są właśnie pies, lis, borsuk czy puchacz, największe zagrożenie stanowią dla niego koła samochodów. Nocne wędrówki, dość długie szczególnie w okresie godowym, kończą się śmiertelnie dla ok. 9 tys. jeży rocznie. Drepcząc w poszukiwaniu pożywienia jeż wydaje z siebie charakterystyczny chrapliwy głos, często pomrukuje, kaszle, a ścieląc gniazdo, nader głośno szeleści. Zdenerwowany fuka i prycha, rozwścieczony lub przestraszony potrafi wydawać nawet głośne warczenie, a w bardzo niekorzystnej dla niego sytuacji wrzeszczy przeraźliwie i jeżaPodstawowe pożywienie jeża na terenach leśnych stanowią: owady, dżdżownice, ślimaki, żaby, ptasie jaja, gady oraz młode gryzonie. Zdarza się, że ten największy leśny owadożerca zjada pisklęta ptaków gniazdujących na ziemi, nie gardzi również pokarmem stricte roślinnym, takim jak: jagody, żołędzie, orzeszki buka, grzyby i opadłe, dojrzałe owoce. Nie transportuje jednak na grzbiecie jabłek nabitych na swoje kolce. W razie dużego głodu atakuje nawet zwierzęta jadowite lub takie, które mają trujące ciało, np. żmiję zygzakowatą i pryszczela jeżaKryjówki dzienne jeża znajdują się najczęściej w stertach liści lub chrustu, w starych dziuplastych drzewach, dziurach obrośniętych roślinnością murów, w stodołach, a nawet stajniach, gdzie zwierzę może wymościć sobie wygodne i bezpieczne legowisko. Kiedy zbliża się zima, zwierzę buduje bardzo dobrze izolowane termicznie gniazdo. Całkowicie szczelne, zamknięte przypomina wyglądem kłąb siana, liści i mchów, ukryty zazwyczaj w trudno dostępnych zaroślach, zagłębieniu w ziemi. Rzadziej jeż sam wykopuje dziurę w ziemi głębokości ok. 30–40 cm. Starannie wymoszczony budulec zapewnia wewnątrz stałą temperaturę, która nigdy nie spada poniżej 0°C, niezależnie od tego, jak tęgi mróz panuje na kryjówka jeżaPóźną jesienią, kiedy temperatura spada do 8–10°C, jeże stają się ociężałe i zapadają powoli w pięciomiesięczne odrętwienie – formę snu. Przy życiu utrzymuje je wówczas wyłącznie tłuszcz nagromadzony w organizmie. Wraz ze spadkiem temperatury następuje spowolnienie procesów przemiany materii, pracy serca i układu oddechowego, jak również znaczny spadek temperatury ciała, nawet do 1°C (latem, w okresie aktywności wynosi 33,5–36,5°C). Serce jeża zamiast wykonywać 189 uderzeń na minutę, bije tylko 20 razy. W okresie odrętwienia zimowego działa także precyzyjna termoregulacja. Jeżeli temperatura otoczenia jest zbyt niska, śpiący jeż nie zamarza, ponieważ do systemu nerwowego zostaje przekazany sygnał alarmu, który przyspiesza natychmiast przemianę materii, a w związku z tym temperatura ciała podnosi się do 5°C. Podczas snu zwierzę pozostaje nieruchome, mocno zwinięte w kulkę, tak że nie widać głowy ani i… jeżykiWczesną wiosną jeż budzi się i wyrusza w poszukiwaniu pożywienia. W kwietniu i maju po 5–6 tygodniach ciąży samice rodzą 1–5 małych. Białoróżowe noworodki pokrywają rzadkie, białe, miękkie kolce. Oczy zaczynają otwierać dopiero pod koniec 3. tygodnia życia. W gnieździe pozostają z matką, która karmi je mlekiem przez 6–8 tygodni. W tym czasie wyrastają im już normalne informacjeJeż europejski: długość do 35 cm, wysokość 13–17 cm, waga 450–1200 g (rekordowo do 2 kg). Krępe ciało pokrywa z wierzchu 5 do 7 tys. gęstych kolców. Ma 36 zębów. Pyszczek szpiczasty, wyciągnięty w ryjek. Oczy małe, czarne, uszy szerokie. Ubarwienie jest na ogół żółtobrązowe, spód ciała może mieć kolor uzależniony od miejsca przebywania tj. biało-szary, szary lub rudawo-żółty. Objęty ścisłą ochroną publikujemy dzięki uprzejmości czasopisma „LAS POLSKI”, dwutygodnika leśników i przyjaciół lasu

Podpowiadam jak prawidłowo zabrać się do oswajania jeża pigmejskiego. Jakie triki przyśpieszą etap oswajania, co sprawi, że jeżyk szybko stanie się Twoim łag

Znanych jest wiele pozycji seksualnych przeznaczonych dla par, w których kobieta lubi dominować i nie brak jej fantazji w łóżku. Takie pozycje miłosne, gdzie kobieta jest na górze, pozwalają jej kontrolować tempo i technikę współżycia, a także głębokość i sposób penetracji, a oprócz tego, fantazje seksualne mężczyzn często dotyczą tego rodzaju współżycia. Pozycję na jeźdźca to inaczej pozycja na kowbojkę, ze względu na to, że tego typu pozycje miłosne pozwalają, aby to kobieta "ujeżdżała mężczyznę", siedząc na nim okrakiem. Wyróżnia się kilka różnych rodzajów pozycji na jeźdźca. spis treści 1. Rodzaje pozycji seksualnych na jeźdźca 2. Zalety i wady pozycji na jeźdźca 1. Rodzaje pozycji seksualnych na jeźdźca Ogólnie rzecz biorąc, pozycja na jeźdźca polega na tym, że kobieta siedzi na mężczyźnie. Może ona lekko podskakiwać podczas współżycia, poruszać biodrami na boki lub w przód i w tył. Tak jak większość miłosnych pozycji, pozycja na jeźdźca ma pewne odmiany, które można stosować w zależności od preferencji partnerów: Zobacz film: "Jak wywołać orgazm?" pozycja na jeźdźca, gdzie kobieta siedzi przodem, a mężczyzna leży; pozycja na jeźdźca, gdzie kobieta siedzi tyłem, a mężczyzna leży; pozycja na jeźdźca, gdzie kobieta siedzi przodem, a mężczyzna siedzi lub podpiera się łokciami (to pozycja miłosna na krześle lub na łóżku); pozycja na jeźdźca, gdzie kobieta leży przodem na mężczyźnie. Kamasutra zwraca uwagę na to, by oboje partnerów czerpało przyjemność ze współżycia. Każda para ma swoje ulubione pozycje i rodzaje pieszczot. Nie jest im potrzebna żadna Kamasutra, aby wspólnie cieszyć się swoją bliskością. Eksperymenty z nowymi pozycjami mogą być jednak dla nich taką nowością, która urozmaici życie seksualne i wprowadzi do niego element dodatkowej ekscytacji. PYTANIA I ODPOWIEDZI LEKARZY NA TEN TEMAT Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem: Zmiany na penisie po pozycji na jeźdźca - odpowiada mgr Adam Kowalewski Orgazm wyłącznie w pozycji na jeźdżca - odpowiada mgr Maciej Rutkowski Brak przyjemności seksualnej w pozycji na jeźdźca - odpowiada lek. Tomasz Budlewski Wszystkie odpowiedzi lekarzy 2. Zalety i wady pozycji na jeźdźca Pozycja na jeźdźca, niezależnie od swojej odmiany, to opcja zwykle lubiana przez mężczyzn ze względu na to, że w większości są wzrokowcami. Podczas tego typu współżycia mogą oni cieszyć wzrok ciałem kobiety w ruchu. Takie pozycje miłosne, gdzie to kobieta jest stroną dominującą, pozwalają na współżycie, kiedy mężczyzna jest zmęczony, a kobieta ma energię na wspólne igraszki. Co więcej, te rodzaje pozycji seksualnych, w których partnerzy są do siebie przodem, pozwalają im na kontakt wzrokowy. Jest to bardzo ważne, szczególnie na początku współżycia, gdyż pozwala na obserwowanie mimiki partnera i jego lub jej reakcji na pieszczoty. Pozycja seksualna na jeźdźca w odmianie, gdzie kobieta leży przodem na mężczyźnie, jest ze wszystkich "kowbojskich" pozycji najwygodniejsza dla partnerki, gdyż odciąża ona zgięte w kolanach nogi. Ta pozycja zwiększa także głębokość penetracji pochwy. Bardzo ważne jest, aby wybierane przez partnerów pozycje seksualne odpowiadały im obojgu. Dominujący mężczyzna może nie docenić zalet takiej pozycji - przede wszystkim dlatego, że jego dominująca rola w łóżku wydaje się być zagrożona. Przyzwyczajenie również odgrywa tu niebagatelną rolę. Partnerzy, którzy od lat kochają się w tej samej pozycji, mogą mieć opory przed czymś nowym. Sytuacja dodatkowo komplikuje się, jeśli partnerzy nie rozmawiają ze sobą o swoim życiu intymnym i swoich potrzebach. Eksperymentowanie w łóżku nie jest dla wszystkich: nieśmiała kobieta może nie czuć się wystarczająco swobodnie i seksownie, aby w pełni cieszyć się seksem. Próby przełamania się i pokonania swoich kompleksów w sypialni mogą zakończyć się sukcesem lub wręcz przeciwnie – zamienić przyjemność w trudną dla kobiety sytuację. Takie negatywne skojarzenie może nawet wywołać kłopoty ze współżyciem. Anna Leśniewska Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Mgr Magdalena Boniuk Seksuolog, psycholog, terapeuta młodzieży, dorosłych i rodzin. Odchody płoci wyglądają jak drobiny pieprzu, fusów po kawie lub ciemnych ziaren ryżu. Wielkość kału jest bezpośrednio związana z wielkością karalucha. Większe owady wytwarzają większe odchody. Jak rozpoznać kupę karaluchów? Wygląd odchodów karaluchów Odchody karaluchów są łatwe do zidentyfikowania. Odchody małych karaluchów przypominają mieloną kawę lub czarny Przywilej bezpośredniego spotkania z jeżem zarezerwowany jest dla nocnych marków. Ogrodnicy, którzy ciężko pracują w ciągu dnia, aby stworzyć ogród przyjazny jeżom, muszą uważać na swoje ekskrementy jako dowód upragnionych gości ubranych w kolce. Przeczytaj ten przewodnik, aby dowiedzieć się, jak wiarygodnie identyfikować odchody jeża i odróżniać je od innych odchodów. podstawowe informacje w skrócie Jak wyglądają odchody jeża? Jak powinny wyglądać odchody jeża? odróżnić odchody jeża Rozwiązanie jeża niebezpieczne? Usuń odchody jeża Często Zadawane Pytania podstawowe informacje w skrócie Odchody jeża są błyszczące, czarnobrązowe i do 6 cm długości Jeśli jeż jest zdrowy, odchody jeża nie będą pachnieć zbyt intensywnie Choroby i pasożyty, takie jak salmonella lub leptospira, mogą być przenoszone przez odchody jeża i mogą powodować infekcje grzybicze skóry Jak wyglądają odchody jeża? Każdy zna wygląd jeża. Od dzieciństwa urocze kolczaste zwierzątka wzbudzają wielkie uczucia, których nawet ugotowani na twardo dorośli nie mogą zignorować. Bezpośrednie spotkania z nieśmiałymi, nocnymi zwierzętami to rzadkość. Ważnym wskaźnikiem obecności jeży w ogrodzie jest ich spuścizna. Powstaje pytanie o pojawienie się odchodów jeża, aby wykluczyć rozczarowujące błędne oceny. Tak wygląda rozwiązanie jeżowe: długość: 3 do 6 cm grubość: 8 do 12mm kolor: błyszczący czarny do ciemnobrązowego kształt: zwijane ze spiczastymi końcami Jeśli przyjrzeć się bliżej, można czasem zobaczyć szczątki owadów, które zostały zjedzone w kiełbaskach z ekskrementów. W szczególności w roztworze można znaleźć niestrawne segmenty chityny z chrząszczy. pestki owoców dostają się do odchodów tylko wtedy, gdy owadożerne grzebią w dojrzałych owocach w poszukiwaniu soczystych robaków. Z reguły jeże gardzą wegetariańskim jedzeniem. Tutaj możesz zobaczyć, jak jeż robi kał: youtube Jak powinny wyglądać odchody jeża? Z jednej strony ekskrementy są znaczącym wskaźnikiem odpowiedniego gatunku zwierząt. Z drugiej strony, zapisy zwierzęce służą jako ważny wskaźnik stanu zdrowia, zwłaszcza jeśli nie możesz patrzeć na zwierzę. Czy rozpoznałeś odchody jeża po wyglądzie i chcesz mieć pewność, że to zdrowe zwierzę? Poniższa tabela porównuje właściwości zdrowych i chorych odchodów jeża: Porównanie odchodów jeża zdrowy chory kolor błyszczący czarny do ciemnego brązu zielony do jasnozielonego kształt cylindryczny zniekształcony, niezdefiniowany konsystencja w większości solidne miękki, śliski zapach zauważalne, ale nie niewygodne śmierdzi jak diabli Jeżeli pojawienie się odchodów jeża wskazuje na chore zwierzę, prosimy o kontakt z przytułkiem jeżowym lub lekarzem weterynarii. Doświadczeni eksperci są wdzięczni za wszelkie informacje o jeżu potrzebującym pomocy i doradzą, jak postępować. Proszę nie łapać jeża z podejrzeń. Wszystkie jeże są chronione i nie wolno ich niepokoić ani usuwać z ich środowiska życia bez uzasadnionego powodu. dygresja Mleko powoduje biegunkę Wokół diety jeży krąży wiele mitów i legend. Należy do krainy bajek, w których jeże niosą owoce na kolczastych grzbietach. Zwierzęta nie są ani wegetarianami, ani nie gromadzą zapasów. Powszechne nieporozumienie kusi miłośników zwierząt do rozkładania misek z mlekiem. Jednak ten gest pełen dobrych intencji powoduje ogromną agonię spragnionych kulek z kolcami, ponieważ jeże nie tolerują laktozy. Jeśli zwierzęta piją mleko, cierpią na nudności, wymioty i biegunkę. Lepiej gasi pragnienie świeżą wodą, która jest podawana uroczym mieszkańcom ogrodu w płaskich miskach. odróżnić odchody jeża W prawie naturalnym ogrodzie małe dzikie zwierzęta dają sobie nawzajem rączkę. Rygorystyczne unikanie pestycydów, urozmaicony projekt ogrodu z mieszanymi żywopłotami, stosami liści, dzikimi bylinami i suchymi kamiennymi murami magicznie przyciągają dzikie zwierzęta. Aby odróżnić mile widziane jeże od niechcianych gości, takich jak kuny i szczury, ich odchody dostarczają ważnych informacji. Poniższa tabela zawiera typowe cechy wyróżniające: Cechy wyróżniające odchody jeża szczurze kał odchody kuny odchody popielicy rozmiar 3-6 cm długości 1-2 cm długości 8-10 cm długości 1-2 cm długości kształt cylindryczny, zwężający się stożkowy kształt wrzeciona Gruba, skręcona końcówka w kształcie fasoli kolor czarny do ciemnobrązowego, błyszczące ciemny brąz czarny do szarego ciemny brąz zapach ledwo wyczuwalne, bez smrodu po amoniaku nieprzyjemny smród słaby, nie przenikliwy konsystencja naprawiony miękki, lepki widoczne resztki jedzenia mokry od moczu Wymienione cechy wyróżniające dotyczą odchodów zdrowych zwierząt. Jeśli odchody są śluzowate, miękkie, od jasnozielonego do zielonego i śmierdzące, wszelkie próby identyfikacji na podstawie wskazówek wizualnych skończą się na niczym. Jeśli wygląd nie jest wskazówką, mikrobiolodzy rzucają światło na sprawę. Specjalne laboratoria do analizy kału na podstawie przesłanych próbek określają, jakie to zwierzę. porady Zdjęcia ze świata rozwiewają ostatnie wątpliwości co do trafnej identyfikacji odchodów jeża. Redakcja internetowa Katedry Ekologii i Zarządzania Dziką Przyrodą we Freiburgu publikuje szczegółowe zdjęcia na stronie „ Na stronie austriackiego sanktuarium jeżowego „ można zobaczyć wymowne zdjęcia tego, jak wyglądają odchody jeży od chorych zwierząt. Czy odchody jeża są niebezpieczne? Jeże i ich odchody mogą przenosić pasożyty Jako dzikie zwierzęta, jeże w naturalny sposób niosą ze sobą pasożyty i bakterie, niekoniecznie same chorując. Obejmuje to zarówno pasożyty zewnętrzne, takie jak pchły, jak i pasożyty wewnętrzne. Te patogeny mogą być również przenoszone z kałem na ludzi i zwierzęta. Na przykład salmonella lub leptospira nie mają znaczenia, który organizm są obecnie zarażane. Co więcej, w przypadku bezpośredniego kontaktu z odchodami czają się nieprzyjemne infekcje grzybicze skóry. W rezultacie ostrożna higiena jest najwyższym priorytetem w kontaktach z jeżami i ich spuścizną. Zawsze noś rękawiczki, myj ręce mydłem i dezynfekuj sprzęt, który miał kontakt z odchodami jeża. Nie wyrzucaj odchodów na kompost, ponieważ tą drogą mogą rozprzestrzeniać się w ogrodzie patogeny. Tam, gdzie jeże szanują siebie, odchody są dowodem ich obecności. Cierpiący goście są mile widziani, ich spuścizny nie. Ze względów higienicznych i estetycznych odchody jeża należy jak najszybciej usunąć. Przede wszystkim istnieje ryzyko, że znajdują się w nim zarazki, pasożyty i inne zagrażające zdrowiu zanieczyszczenia. W końcu jeże to dzikie zwierzęta, którym nie zapewnia się żadnej opieki medycznej. Przeczytaj tutaj, jak usunąć odchody jeża z utwardzonych i nieutwardzonych powierzchni: Oczyść dołączone powierzchnie Jeże często robią swoje interesy na tarasach, ścieżkach ogrodowych i utwardzonych obszarach, jeśli jest tam stacja karmienia. Dbałość o czystość jest tym ważniejsza, że czasami kręci się tam kilka jeży. Jak usunąć odchody jeża z twardego podłoża: Weź szufelkę dla kota nałóż na przód ekskrementów wsuń pod roztwór i unieś W razie potrzeby dociśnij łopatę drewnianą deską lub pędzlem Wlej kał do ekologicznej lub papierowej torby i wyrzuć razem z odpadami domowymi Jako alternatywę dla kociej szufelki możesz usuwać odchody jeży za pomocą szczypiec do odchodów. Specjalne szczypce składają się z dwóch ramion chwytających, za pomocą których można usuwać wszelkiego rodzaju odchody zwierzęce z utwardzonych powierzchni. Kiełbasy zebrane od jeża można wrzucić bezpośrednio z urządzenia zbierającego do worka i wyrzucić wraz z odpadami resztkowymi. Usuń z nieutwardzonych powierzchni W nocy jeże entuzjastycznie przemykają po terenach zielonych i łóżkach w poszukiwaniu smacznej zdobyczy. Cierniści łowcy zostawiają nie tylko małe dziury w trawniku, ale także swoje odchody. To, co jest łatwe do zrobienia na twardym gruncie za pomocą łopaty lub kleszczy do obornika, wymaga zmodyfikowanego podejścia do trawy, łąki lub ziemi. Jak to zrobić: Załóż jednorazowe rękawiczki zbieraj ekskrementy Zdejmij rękawiczkę i zawiąż kał wyrzucać do odpadów domowych Na koniec zalać oczyszczoną powierzchnię wodą i umyć ręce środkiem dezynfekującym. Często Zadawane Pytania Nasz pies zjada odchody jeża - co robić? Odchody jeża stanowią zagrożenie dla zdrowia psów, ponieważ mogą zawierać pasożyty i patogeny. Co więcej, wskazuje na głębokie zaburzenie zachowania, gdy pies manipuluje odchodami jeża lub innymi ekskrementami. Pierwszym krokiem jest konsekwentne usuwanie odchodów jeża, zanim wpuścisz psa do ogrodu. W drugim kroku skonsultuj się z weterynarzem, któremu ufasz, aby zgłębić sedno nienaturalnego zachowania i, jeśli to konieczne, przeprowadź terapię behawioralną lub trening żywienia przeciwkałowego. Jak od razu rozpoznać odchody jeża? Dwie wizualne cechy nie pozostawiają wątpliwości, że to jeżowe odchody w ogrodzie, na trawniku czy na tarasie. Zdrowe odchody jeża mają kolor od ciemnobrązowego do czarnego. Ponadto spadki mają kształt małych kiełbasek o maksymalnej długości 6 centymetrów. Po prostu przytrzymaj obok niego zapałkę dla porównania. Jak mogę stwierdzić, czy to odchody jeża, czy szczura? Kształt i wielkość odchodów dostarczają ważnych wskazówek, czy masz do czynienia z odchodami jeża czy szczurów. Jeże zostawiają kiełbaski o długości od 3 do 6 centymetrów, przeważnie cylindryczne i zwężające się ku końcowi. Z drugiej strony odchody szczurów są okrągłe do owalnych i znacznie mniejsze od 1 do 2 centymetrów. Kolejnym wskaźnikiem jest lokalizacja. Odchody szczurów są zwykle rozrzucone wzdłuż ściany lub ściany. Jeże preferują tereny zielone, łóżka, brukowane ścieżki lub tarasy do chodzenia do toalety. Czy powinienem dodawać środki odrobaczające do karmy dla jeży, aby zmniejszyć ryzyko infekcji kałowej dla mojej rodziny? Amatorskie leczenie pasożytów na zdrowych, wolno żyjących jeżach może mieć fatalne skutki dla zwierząt. W rzeczywistości większość jeży żyje w naturalnej równowadze z pasożytami wewnętrznymi. Jeśli natomiast występują problemy zdrowotne w połączeniu ze śluzowatymi, zielonymi odchodami, weterynarze najpierw przeprowadzają analizę stolca, a dopiero potem decydują, czy odrobaczyć zwierzę. Podawanie leku dzikim jeżom w przypadku podejrzeń często przynosi więcej szkody niż pożytku. Ponadto na wolności jeże i tak szybko łapią nowe pasożyty. Właściwie lubimy jeże. Jednak bezczelny koleś co wieczór kala nasze siedzenie. Czy możemy eksmitować jeża? Jeże należą do chronionych dzikich zwierząt. Między innymi zabrania się chwytania jeża w celu przesiedlenia. Upewnij się wcześniej, że „winowajcą” jest faktycznie jeż. Odchody jeża mają długość 3-5 centymetrów, mają kształt kiełbasy i mają kolor od ciemnobrązowego do czarnego. Aby nieproszony gość trzymał się z dala od Twojego miejsca, powinieneś od teraz nakarmić psa lub kota w domu, ponieważ miski do karmienia magicznie przyciągają głodne jeże. Ogrodzenie o wysokości 50 centymetrów jest również pomocne w utrzymaniu odwiedzających w nocy. porady Świeże odchody jeża w ogrodzie zimowym wskazują na zwierzę w potrzebie. Jeże, które budzą się w środku hibernacji lub budzą się zbyt wcześnie, są zagrożone głodem. W tym wyjątkowym przypadku karmienie jest nie tylko dozwolone, ale niezbędne do przeżycia. Stwórz bezpieczne dla kota miejsce do karmienia, aż przestanie zamarzać i otworzą się naturalne źródła pożywienia. Groteskowość filmów klasy "B" przyciągała mnóstwo ludzi. Nawet współcześnie powstają produkcje wzorowane na nich, pokazujących coś strasznego, w bardzo "plastikowy sposób". Wspomniany trend dostrzegli sami twórcy filmów. Pierwsza część "Martwego zła" była naprawdę przerażająca, kolejne natomiast były już komediowe.

Żuk gnojowy ma elegancki wygląd, jest pracowity, pożyteczny i właściwie tylko jego zawód psuje cały efekt. Żuk gnojowy zajmuje się bowiem znajdywaniem i zakopywaniem odchodów, które zajada ze smakiem. Dawniej jego krewniaków czczono jak bogów, dziś żuk gnŻuk gnojowy: stosunki z ludźmiŻuk gnojowy (łac. geotrupes stercorarius) to pospolity w Polsce żuk z rodziny gnojarzowatych. Nie ma za sobą tak chwalebnej przeszłości, jak czczony w starożytnym Egipcie skarabeusz (łac. scarabaeus sacer). Żuk gnojowy jest jednak bardzo pożyteczny: oczyszcza pastwiska, a potem spulchnia, napowietrza i nawozi glebę, kopiąc w niej norki, które wypełnia łajnem – swoim ulubionym gnojowy, czy też inni przedstawiciele rodziny gnojarzowatych, nie mają może bardzo szlachetnego zajęcia – toczą kule gnoju – ani bardzo apetycznej diety – żywią się gnojem – to jednak nietypowy styl życia tych żuków zwrócił na nie uwagę ludzi już w odległych wspomniano, jeden z żuków gnojarzy, skarabeusz, czczony był przez starożytnych Egipcjan jako jedno z bóstw słonecznych – Chapri. Egipcjanie wierzyli, że Chapri o poranku wtacza na nieboskłon kulę słońca, tak jak żuk gnojarz toczy przed sobą kulę z wiadomej materii na ziemi. Egipcjanie uwielbiali Chapriego, a amulety i biżuteria w formie kamiennych skarabeuszy były w państwie faraonów bardzo popularne. Takie kamienne skarabeusze służyły Egipcjanom za uroczyste pieczęcie i medale pamiątkowe, na których opisywano ważne wydarzenia z życia i panowania władców. Egipskie słowo „chpr”, oznaczające przemianę, zapisywano za pomocą hieroglifu przedstawiającego skarabeusza. Imię tronowe Tutanchamona („Neb-cheperu-Ra”, czyli „Ra Jest Panem Przeistoczeń”) – zapisuje się właśnie z użyciem znaku przedstawiającego skarabeusza (dysk słoneczny, pod nim skarabeusz, pod nim trzy kreski, pod nimi koszyk).Także Grecy fascynowali się żukami gnojarzami. Jedna z bajek Ezopa przedstawia historię sporu między orłem i żukiem gnojarzem. A było to tak: zając uciekał przed orłem i schronił się u żuka gnojarza na świętych prawach azylu. Orzeł jednak zignorował zasady i porwał zająca. W strasznej zemście żuk gnojarz porozbijał jajka orła (nie wspominając o tym, czego naniósł mu na odnóżach do gniazda). Orzeł poleciał na skargę do Zeusa, przy okazji składając bogu na kolanach swoje ostatnie jajka, by nie dopadł ich mściwy żuk. Żuk gnojarz jednak dowiedział się o ucieczce orła, zawędrował na Olimp, wmaszerował do komnaty króla bogów i rzucił się Zeusowi na twarz, pryskając przy tym wiadomą materią. Zeus zerwał się z tronu i potłukł jajka orła. Gdy dowiedział się, czemu żuk jest tak wściekły, postanowił pogodzić go z orłem, ale nie zdołał, więc wpłynął na naturę w taki sposób, by orzeł i żuk nie wchodzili sobie w drogę. Od tamtej pory gdy orły gniazdują, żuki siedzą pod motywach bajki Ezopa jedną ze swoich komedii – pt. „Pokój” – oparł genialny Arystofanes. W jego utworze bohater wdziera się na Olimp na rumaku, którym jest gigantyczny żuk gnojarz, upasiony do kolosalnych rozmiarów na wiadomej wygląda żuk gnojowy?Żuk gnojowy jest nieduży – dorasta do 25 żuk gnojowy przypomina elegancką czarną kameę. Ma owalne ciało z wyodrębnioną głową w kształcie zbliżonym do sztychu łopaty, krótkie czułki zakończone buławkami, szerokie przedplecze z punktami (wyrostkami) po bokach i elytrę (pokrywy skrzydłowe) z delikatnymi pionowymi znaczeniami z punktów, po siedem na każdej pokrywie. Żuk gnojowy ma ładny, czarny lub ciemnozielony kolor z wierzchu, czasem z metalicznym połyskiem, a niebiesko-filetowy od spodu. Spodnia część odwłoka jest owłosiona i poznaczona – w przeciwieństwie do samicy – żuka gnojowego posiada trzy zęby na przednich goleniach i dwa na tylnych gnojowy: obszar występowaniaŻuk gnojowy występuje w całej Europie, a także na sporych połaciach Azji, w pasie sięgającym Syberii i gnojowy: biotopŻuk gnojowy żyje najchętniej na polach i pastwiskach, wszędzie tam, gdzie pasie się bydło. Lubi zwłaszcza gleby gnojowy pod ochronąŻuk gnojowy nie jest uważany za gatunek zagrożony wyginięciem. W Polsce występuje pospolicie w całym kraju i nie jest objęty ochroną ścisłą ani gnojowy: tryb życiaŻuk gnojowy na żer wychodzi wieczorem. Krąży wtedy wokół pasących się zwierząt, czekając, aż będzie można podebrać im świeżutkie odchody. Żuk gnojowy lokalizuje łajno głównie za pomocą węchu. Kiedy już odnajdzie swój skarb, zaciąga go do przygotowanej razem z samicą norki lub, jeśli ma do niej daleko, zagniata w kształt kuli i toczy tylnymi gnojowe mają dobrą orientację w terenie. Nawigują za dnia, kierując się światłem słońca, a nocą - księżyca i gwiazd. Potrafią zapamiętywać układ gwiazd na niebie w danej chwili i porównywać go z układem zapamiętanym wcześniej. Przesunięcia punktów światła na nieboskłonie umożliwiają żukom na określenie, w jakim kierunku same się gnojowy: zachowania społeczneŻuki gnojowe potrafią komunikować się ze sobą za pomocą strydulacji, czyli wydawania dźwięków przez pocieranie je żuk gnojowy?Żuki gnojowe to koprofagi – żywią się odchodami zwierząt roślinożernych. Nie pogardzą jednak i zbutwiałymi roślinami, mchem, korą opadłą z drzew, chętnie zagryzą też rozmnaża się żuk gnojowy?Żuki gnojowe dobierają się w pary i tworzą monogamiczny związek. Jako jedne z niewielu chrząszczy troskliwie opiekują się swoim wiosnę para żuków gnojowych wykopuje norkę w ziemi. Ma ona formę pionowego tunelu nawet półmetrowej długości, od którego na dnie odchodzą korytarze zakończone komorami gniazdowymi. W tych komorach samica umieszcza kawałki końskiego łajna, w których składa jaja. Komory zostają także zapieczętowane łajnem, podobnie jak sama norka. Dzięki temu, kiedy z jajek wyklują się larwy żuków gnojowych, będą one miały od razu dostatek pożywienia, a do tego przyjemne ciepło i potrzebną żywią się łajnem przygotowanym przez rodziców mniej więcej przez rok, potem się przepoczwarzają, najczęściej w lipcu. Dorosłe żuki pozostają w norce jeszcze przez niecały rok, aż do wiosny i początku kolejnego żuk gnojowyŻuk gnojowy na wolności żyje 2-3 lata.

Jeże dość łatwo przyzwyczajają się do ludzi, są łatwowiernymi i dobrymi stworzeniami.Warto kilka razy skontaktować się z osobą z jeżem, a zwierzę chętnie przyjmie pożywienie z ludzkich rąk, a nawet pozwoli się głaskać bez użycia obronnych cierni.

Jeż w ogrodzie to mile widziany gość, którego możemy z zaciekawieniem obserwować i cieszyć się, gdy zjada żerujące na roślinach owady i ślimaki. Ale czy jeża można jakoś do ogrodu zwabić? I jak zachować się, gdy już do nas zawita? Zobacz jak zwabić jeża do ogrodu, jak pielęgnować ogród aby nie zagrażać jeżom i z czego zrobić schronienie dla jeża. Oto wszystko, co warto wiedzieć o jeżach odwiedzających nasze ogrody! Jeż w ogrodzie Człowiek coraz bardziej ingeruje w środowisko naturalne. Zabiera przestrzeń, dzieli ją licznymi barierami (drogi, ogrodzenia, urządzenia melioracyjne), nasyca chemią. Dlatego coraz rzadziej możemy cieszyć się z widoku zwierząt egzystujących w swym pierwotnym siedlisku oraz odwiedzających nasze grona takich zwierząt z pewnością zaliczyć można jeża. Bajkowe stworzonko, znane z przenoszenia na swych igłach jabłek, od razu sympatycznie nam się kojarzy. Pierwszym naszym odczuciem jest chęć niesienia pomocy, podsycona odrobiną ciekawości. Tylko jak pomóc jeżom w ogrodzie aby przypadkowo im nie zaszkodzić? Jeż w ogrodzie. Co warto o nim wiedzieć? Jeż jest największym przedstawicielem ssaków owadożernych oraz jednym z nielicznych których włosy na grzbiecie przekształciły się w kolce. W Polsce występuje jeż europejski - Erinaceus europaeus, którego wyróżniamy dwa, bardzo do siebie podobne podgatunki: zachodnioeuropejski i wschodnioeuropejski. Granicę ich zasięgu wyznacza Odra. Zwierze to osiąga około 30 cm długości, przy masie ciała do 1kg. Dożywa 8-10 lat. Jeż zaatakowany zwija się w kulkę, strosząc kolce (dł. 2cm). Te cenne przystosowanie obronne potrafi odstraszyć nawet duże drapieżniki, tym bardziej, że zwierze w tej pozycji może pozostawać przez dłuższy czas. Te same kolce w połączeniu z krótkimi nogami nie pozwalają mu na dokładne oczyszczenie ciała, dlatego przeważnie nosi na sobie jest samotnikiem. Zamieszkuje brzegi lasów o gęstym, dość suchym podszyciu. Spotkać go można w pobliżu zabudowań gospodarskich, na obrzeżach wsi i miast, w ogrodach i są ssakami typowo zmierzchowo-nocnymi. Oznacza to, że za dnia śpią, zaś w nocy żerują. Jeśli spotkamy jeża w ogrodzie lub gdziekolwiek w środowisku naturalnym, w porze zmierzchu lub w nocy, należy pozostawić go w spokoju. Najlepiej się zatrzymać, nie zbliżać i nie hałasować, ponieważ spłoszony zwinie się w kulkę. Chwytanie jeży jest prawnie zabronione. Pomóc możemy jedynie, jeśli zwierzę jest w niebezpieczeństwie, np. narażone na rozjechanie przez samochód. Można wtedy przenieść jeża w najbliższe, bezpieczne miejsce, używając w tym celu rękawic lub szmaty, po czym oddalić się. To w zupełności wystarczy, bo mimo dobrych chęci łatwo można jeżowi zauważymy, że jeż jest chory lub ranny, trzeba zanieść go do weterynarza oraz wskazać miejsce znalezienia. Należy pamiętać, że w Polsce jeże podlegają ochronie ścisłej i wymagają ochrony więc przyczynić się do tej ochrony mając na uwadze własny ogród? Jest kilka sposobów, najważniejsza jest jednak nasza świadomość istnienia tych zwierząt. Jako, że większość z nas to kierowcy, należałoby zacząć od bezpiecznej jazdy samochodem. Szczególnie po zmroku i kiedy to droga graniczy z terenami zieleni. Przeczuwając, że w pobliżu wykonywanych czynności mogą być zwierzęta, po prostu zwiększmy ogród, już na etapie projektowania zadbajmy o to, aby spełniał on wymagania nie tylko ludzi czy roślin ale również zwierząt. Często o tym zapominamy, a to właśnie zwierzęta ożywiają naszą zieleń. Uważajmy na jeże, gdy jedziemy samochodem. Łatwo je rozjechać. W ogrodzie zachowajmy ostrożność podczas koszenia trawnika, a szczególnie trawy pod krzewami. Jak zwabić jeża do ogrodu? Jeżeli chcemy zwabić jeża do ogrodu, warto zadbać o kilka istotnych detali. Należy zacząć od realnej oceny naszej przestrzeni. Już na wstępie okazać się może, że nasza działka jest za mała, podmokła lub usytuowana wśród zwartej zabudowy. Szkoda wtedy naszych wysiłków aby zwabić tam jeża i lepiej pomyśleć o innych czarodziejskich stworzonkach (żabach, ptakach, motylach).Najlepszym terenem dla gromadzenia się jeży będzie ten zbliżony do ich naturalnych siedlisk. Jeśli nasz ogród jest dość duży i w dodatku graniczy z obszernymi terenami zieleni, powinniśmy rozważyć przystosowanie takiej działki, aczkolwiek zwierzęta i tak u nas zagoszczą, czy tego chcemy czy to małe zwierzęta, ale i one nie zawsze wszędzie się przecisną. Dlatego grodząc ogród starajmy się aby szczeliny w przęsłach nie stanowiły bariery dla jeży. Unikajmy też cokołów pod przęsłami i siatek ogrodzeniowych, szczególnie tych z ostrymi zakończeniami. Jeżeli pozwalają na to warunki, najlepiej pozostawić tył naszej działki bez ogrodzenia. Warto "otwierać się" na świat, o ile oczywiście nie zagrażają nam szkodniki, takie jak zające czy posiadamy psa, to jednak lepszym rozwiązaniem będzie się ogrodzić. Psy, lisy, kuny, tchórze, borsuki, puchacze to naturalni wrogowie jeża. Zdarza się, że jeże wabione jedzeniem naszych pupili same narażają się na to niebezpieczeństwo, dlatego zabezpieczmy kojce dla psów. Można w tym celu użyć mocnej folii, cegłówek lub desek. Zakopmy je nieco w glebie, by jeż się nie zwabić jeża do ogrodu stwórzmy ogród w miarę naturalny. Jeśli niezbyt nam się takie założenia podobają, można zawsze podzielić ogród na strefy. Strefę blisko domu uporządkować, a dalszą uczynić nieco bardziej nasadzenia zadbajmy, aby znalazło się tam kilka wysokich drzew zrzucających liście na zimę. Postarajmy się także o wysokie trawy, pokusić się można o łąkę kwietną. Różnego rodzaju rozłożyste krzewy i drzewka są oczywiście jak najbardziej wskazane. Jeże uwielbiają takie zakamarki. Dobrze czują się w gęstych zaroślach i unikają otwartych nie stwarzać zagrożenia dla jeża, zakładając oczko wodne postarajmy się by brzegi były jak najmniej strome. Pozwoli to nie tylko dobrze zamaskować folię ale i ochroni jeże przed utopieniem. Bo mimo tego, że jeże dobrze pływają, potrzebują łatwego wyjścia na brzeg. Możemy także ogrodzić zbiornik wodny np. niewysokim drewnianym płotkiem, lub zaplanować go tak, by był wyniesiony ponad poziom gruntu. Unikajmy nagłych spadków terenu, głębokich wykopów czy siatek, w które zwierze mogłoby się zaplątać. Jak pielęgnować ogród aby nie zagrażać jeżom? Bardzo duże znaczenie dla ochrony jeży ma nie tylko urządzenie ogrodu, ale i praca w nim. Przede wszystkim dbajmy o nieskażone środowisko. Nie chlorujmy i nie odkażajmy chemikaliami wody. Nie wykładajmy trucizn na szkodniki, ponieważ ślimaki i insekty stanowią pożywienie dla jeża. Po zjedzeniu zatrutego pokarmu ssak również umiera. Walkę ze szkodnikami zostawmy pożytecznym zwierzętom właśnie takim jak kośmy trawę czy inne zarośla, wypatrując czy nie zranimy jeża. Nigdy zaś nie wypalajmy traw! Giną wtedy nie tylko jeże ale i inne zwierzęta. Niszczy się ich siedliska oraz pokarm którym się że stosy gałęzi czy innych resztek roślinnych mogą stanowić dla jeży schronienie. Szczególnie jeśli składowaliśmy je dłuższy okres. Dlatego pozbywając się nagromadzonych nieczystości, sprawdźmy uprzednio, czy czasem nikt tam nie mieszka. Z pracami porządkowymi trzeba się będzie wstrzymać, jeśli przypadną one na okres rozrodu jeży (od maja do sierpnia).Pod żadnym pozorem nie starajmy się ingerować w dziką egzystencję jeży. Jest to zabronione. Jeżeli już nielegalnie weszliśmy w posiadanie jeża, należy się z nim zgłosić do Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt. Zostanie on tam zbadany i jeśli nadal będzie zdolny do samodzielnego życia - wypuszczony na wolność. Jeśli jednak będzie uzależniony od pomocy człowieka, możemy postarać się o uzyskanie pozwolenia na pełnoprawną opiekę nad jeżem. Schronienie dla jeża Schronienie dla jeża Jeżeli nasz ogród odwiedzają jeże, a my mamy na tyle chęci i miejsca by zorganizować im schronienie, serdecznie do tego namawiam. Oczywiście jednocześnie nie ingerujmy głębiej w ich dzikie zwyczaje. Siedlisko można wykonać na dwa sposoby: naturalną kryjówkę lub domek dla jeży. Naturalne schronienie dla jeża jest prostsze w wykonaniu, a także i lepsze dla zatem jak zbudować schronienie dla jeża? Wystarczy ruszt z gałęzi lub desek, ułożonych względem wielkości, na to trochę siana i suchych liści. Sam wierzchołek dodatkowo można okryć kawałkiem folii. Zadbajmy aby cała konstrukcja była przewiewna, usytuowana w ustronnym i suchym miejscu. To w zupełności powinno się jeży dokarmiać. Ewentualne dokarmianie czy żywienie jeży to już zadanie dla osób, które posiadają doświadczenie oraz wiedzę na ten temat. Lepiej skupmy się na obserwacji, a dostarczy nam to równie ekscytujących na temat ochrony jeży oraz ich zwyczajów, dowiedzieć się można ze strony internetowej Polskiego Stowarzyszenia Ochrony Jeży do której odwiedzenia gorąco namawiam. Pragnę również podziękować Prezesowi Zarządu Jerzemu Zembrowskiemu za udostępnienie informacji do niniejszego artykułu. Przeczytaj również: Owady pożyteczne w ogrodzie Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy z faktu, iż szkodniki roślin ogrodowych, podobnie jak wszystkie inne organizmy na ziemi, mają swoich naturalnych wrogów. Są to liczne pasożyty i drapieżniki, które traktują szkodniki roślin ogrodowych jako źródło pokarmu i w znaczącym stopniu pozwalają ograniczyć ich liczebność. Zobacz jak zaprosić owady pożyteczne do swojego ogrodu. Więcej... Pszczoła murarka ogrodowa - hodowla, jak zrobić domek Pszczoła murarka ogrodowa jest niezwykle pożytecznym owadem. Od innych pszczół wyróżnia się większą łagodnością oraz dużą intensywnością zapylania roślin. Dlatego warto murarce ogrodowej zapewnić dobre warunki do bytowania w naszym ogrodzie. Zobacz jak wygląda hodowla murarki ogrodowej i jak łatwo zrobić domek, stanowiący schronienie dla tej pszczoły. Więcej... Ogród przyjazny pszczołom Pszczoły pełnią bardzo ważną rolę w naszych ogrodach. Zapylają kwiaty, a dzięki temu możemy się cieszyć większym plonem owoców i warzyw. Jednak w czasie wykonywania oprysków przeciwko szkodnikom roślin ogrodowych, możemy zaszkodzić też pszczołom odwiedzającym nasze ogrody. Zobacz jak tego uniknąć i jak sprawić aby Twój ogród był przyjazny pszczołom. Więcej... Tą techniką nie należy usuwać nietoperzy z letniej kolonii rozrodczej (np. na strychu) ani osobników, jakie zaszły w sen zimowy (np. Wirus jak wyglądają odchody nietoperza wścieklizny niezmiernie ekspresowo ginie poza zarażonym organizmem - niszczy go już roztwór mydła, woda utleniona, alkohol, a niezmiernie mocno (parę godzin) światło słoneczne. W blogowych wpisach nie sięgam często do opisów konkretnych roślin. Staram się zostawiać to innym, może mającym więcej do powiedzenia w tym zakresie. Jednak są pewne gatunki, o których wspomnieć muszę. Co więcej, nawet wypada. Dlatego, że to rośliny na tyle efektownie zdobiące ogrody, że przemilczenie tego byłoby jawnym nietaktem z mojej strony. Jedną z nich jest bez wątpienia jeżówka. Bylina niezwykle efektowna, mogąca zdobić ogród niezwykłą paletą odmian i kolorów. Do tego niewymagająca i prosta w uprawie. Należąca do grupy roślin “astrowatych”, wyróżniająca się sztywnym, wyprostowanym pokrojem, pędami nie rozgałęziają się, zakończonymi efektownymi kwiatostanami. . Dlaczego warto sadzić jeżówki? Jeżówki to rośliny proste w uprawie, niespecjalnie wymagające, a jednocześnie mocno odporne na mróz i choroby. W zależności od odmiany osiągają od około 30 centymetrów, do przeszło metra wysokości, dzięki czemu idealnie nadają się do tworzenia ciekawych, zróżnicowanych pod względem wysokości i kolorów kompozycji. I to właśnie zróżnicowanie kolorystyczne, jest jedną z największych zalet tej rośliny. Przekonasz się o tym w dalszej części tekstu, oglądając jej najpopularniejsze odmiany. Jeżówka ma jeszcze jedną, bardzo ważną zaletą. Pięknie kwitnie od lipca aż do października. Przekwitłe kwiatostany na roślinach można pozostawić na zimę (nie ścinać), kiedy to równie ciekawie wyglądają przypruszone śniegiem lub pokryte szronem. Ponadto jeżówki równie efektownie wyglądają jako kwiaty cięte, w wazonach, gdzie długo utrzymują swoją świeżość. . Uprawa jeżówki Jeżówki ogrodowe wymagają stanowiska słonecznego. Radzą sobie również w miejscach lekko zacienionych, jednak zdecydowanie słabiej tam kwitną. Gleby powinny być żyzne, najlepiej piaszczysto – gliniaste, umiarkowanie wilgotne. Zdecydowanie nie tolerują gleb lekkich i piaszczystych oraz nadmiernego przesuszania, za to zdecydowanie lepiej radzą sobie na obszarach z częstymi opadami. Jeżówki wczesną wiosną wysiewa się z nasion do doniczek, a po kilku tygodniach, uzyskane sadzonki przesadza do gruntu. Po przekwitnięciu kwiatostany można obciąć lub jak wspomniałem pozostawić, dzięki czemu oszronione będą tworzyły ciekawe, ogrodowe kompozycje. Jeżówkę można również pozyskać przez podział, który z istniejących roślin wykonuje się wiosną lub jesienią. Nawożenie jeżówki wykonuje się w maju oraz lipcu, co zdecydowanie poprawia jej kwitnienie. Poza tym pielęgnacja ogranicza się właściwie jedynie do regularnego podlewania oraz podwiązywania wysmukłych pędów aby ograniczyć ich pokładanie. Raz na kilka lat jeżówkę dobrze jest przesadzić, w przeciwnym razie zanika. Choroby jeżówkę zwykle spowodowane są nadmiernym zacieniem lub zbyt mokrą glebą. Wówczas pojawiają się na nich brązowe plamki oznaczające chorobę grzybową. I to tyle najważniejszych informacji w zakresie uprawy jeżówki. Myślę, że będą Ci przydatne. . Ciekawe odmiany jeżówek Jeżówka, zresztą jak większość gatunków roślin, ma wiele ciekawych odmian. Ich cechą wspólną są wspomniane, charakterystyczne kwiatostany, które w zależności od odmiany różnią się kolorem, kształtem i wielkością. . . Do najpopularniejszych odmian należy bez wątpienia jeżówka purpurowa, która posiada piękne, duże kwiatostany w kolorze purpurowym. Środek kwiatu przypominający jeża jest wypukły, żółto – brązowy, pędy sztywne, wysmukłe, a liście wygięte w kolorze ciemnozielonym. Jeżówka purpurowa należy do odmian wyższych, osiągających przeszło metr wysokości. . Myślę, że ten stosunkowo krótki wpis dał Ci solidną dawkę informacji o jeżówkach. Najważniejsze jednak jest to, abyś zapamiętał, że są to rośliny proste w uprawie, nie posiadające dużych wymagań, a przy tym niezwykle efektowne. Wieloletnie i bez problemu zimujące w gruncie. Niemniej w chłodniejszych rejonach kraju, na zimę warto zastosować wokół nich ściółkowanie. Bardzo dobrze wyglądają w połączeniu z innymi roślinami, szczególnie na rabatach kwiatowych, w tzw. kompozycjach naturalistycznych. Co ważne, ze względu na dużą różnorodność odmian jeżówki i bogate zróżnicowanie kolorystyczne, przy pomocy tylko tej jednej byliny, również można tworzyć atrakcyjne ogrodowe kompozycje. Aby jednak uzyskać lepsze efekty, należy sadzić je w większych grupach. Przy okazji wypada też wspomnieć, że ze względu na cenne właściwości, jeżówki stosuje się również w lecznictwie i przemyśle farmaceutycznym. W tym celu zakładane są ich specjalne plantacje i uprawy, które nieco różnią się od uprawy opisywanej jeżówki ogrodowej. Tym się jednak w tym miejscu nie zajmujmy, skupmy się tylko na odmianach ogrodowych. Które bez wątpienia warto zapamiętać i uwzględniać w swoich nasadzeniach. . Natomiast jeśli temat roślin chcesz zgłębić, zapraszam Cię do lektury mojego Podręcznika: Z kolei jeśli chcesz abym ja zaprojektował Twój ogród, tak jak jeden z poniższych, a także coś więcej Ci doradził… zapraszam do kontaktu.

W tym celu możesz rozłożyć w ogrodzie skórki z cytrusów, posiać lawendę, czy przygotować spray z czosnku. Każdy z tych sposób na wygonienie jeży jest skuteczny, jednak bardzo czasochłonny, a przecież zazwyczaj brakuje nam na takie czynności czasu. Warto więc zapoznać się z ofertą ultradźwiękowych odstraszaczy na jeże.

Strach przed szczurami i innymi szkodnikami jest głęboki wśród ogrodników i właścicieli domów. Ze względu na swój styl życia i historię gryzonie są nieproszonymi wyznawcami kultury, która do dziś może przenosić choroby na człowieka. Jednak pchły są tu rzadsze. Tutaj chodzi bardziej o odchody, które wraz z innymi wydalinami zwierząt mogą szybko stać się prawdziwym zagrożeniem. Och straszne! Po długim czasie wróciłeś na strych i nagle znalazłeś odchody gryzoni. Oczywiście od razu zadajesz sobie pytanie, czy wydaliny że szczura. Szczury można spotkać do dziś w miejskim środowisku człowieka, które wyznawcy kultury zapewnili sobie jako mieszkanie i pożywienie. Ma to często poważne konsekwencje dla ludzi, jeśli infestacja zwyrodnieje. Zwłaszcza jeśli gryzoń Jeśli jesz jedzenie niezauważone, mogą wystąpić infekcje licznymi bakteriami i wirusami. Pomocne jest, jeśli potrafisz zidentyfikować kał. Szczurze odchody w szczegółach Ważne jest, aby wiedzieć, jakie formy szczurzych odchodów możesz napotkać. Powód: są dwa podstawowe gatunek szczura w Europie Środkowej, które są blisko człowieka. Z jednej strony byłby to czarny szczur, którego ogon jest dłuższy niż jego ciało i w większości przypadków zagnieździ się w twoich czterech ścianach, a z drugiej strony brązowy szczur. To jest znacznie większe niż to dom szczura, pochodzi z Azji Wschodniej i był pierwszym przewoźnikiem zarazy po tym, jak zwierzęta zostały przywiezione do Europy jako pasażerowie na statkach. Zróżnicowanie odchodów ułatwia pracę tępicielowi w przypadku dużego porażenia. Teraz szczegółowo o kale. Odchody czarnego szczura (Rattus rattus) Odchody szczurów domowych znajdują się w większości w pomieszczeniach mieszkalnych, zwłaszcza na strychy. Z tego powodu gryzonie, które mają od 15 do 25 centymetrów, są często nazywane szczurami dachowymi. Ogon czarnego szczura ma długość od 18 do 28 centymetrów, co u wielu osób wywołuje ogromny niesmak. Możesz stwierdzić, czy masz plagę czarnych szczurów, jeśli odchody wyglądają tak. Długość: 10 - 20mm Kolor: jasny lub średni brąz, ciemniejący przypominają kiełbaski zgięty Odchody czarnego szczura również są nie w centrum odrzucone, ale rozproszone na większym obszarze. Zwierzęta są zawsze w ruchu iz tego powodu wypróżniają się nawet podczas ruchu. Odchody szczura brunatnego (Rattus norvegicus) brązowe szczury są większy zbudowany jako szczury domowe o wymiarach od 20 do 30 centymetrów i bardziej wytrzymały. Mają też krótszy ogon do 23 centymetrów i mniejsze uszy. Brązowe szczury rzadziej można znaleźć w pomieszczeniach mieszkalnych, ale w ogrodach, szopach lub na posiadłościach w pobliżu źródła wody takie jak ścieki, stawy, rzeki czy strumienie. Ich odchody znacznie różnią się od odchodów czarnego szczura. Długość: 20 - 30mm Średnica: 20 - 30mm Kolor: ciemnobrązowy do czarnego przypomina kokony w kształcie wrzeciona Szczury wędrowne nie rozrzucają swoich odchodów na większych obszarach, ale zamiast tego w pewnym momencie rozładowują się. Oznacza to, że kał jest jak sterta nagromadzone i dlatego łatwe do znalezienia. Pozwala to również natychmiast zobaczyć, czy jest to szczur wędrowny, czy szczur domowy. Jeśli masz trochę szczurze kał zauważ, że jedno ze stworzeń poszło na skróty przez twoje mieszkanie, nie musisz jeszcze panikować. Gdy tylko zauważysz niewielką ilość kupy, obserwuj obszar przez dłuższy czas, zanim go usuniesz tępiciel skontaktować się. Równie dobrze może się zdarzyć, że szczur przypadkowo zgubił się w twoim lokalu. Ponadto opis następujących: odchody myszy i jeża, które również bardzo różnią się od szczurzych odchodów. Ponieważ wszystkie te zwierzęta żyją w tym samym środowisku, twoim ogrodzie, porównanie ułatwia ich odróżnienie. odchody myszy Szczurze odchody zwykle pozostają ciemne i nie szarzeją, co jest niewątpliwie mysimi odchodami. Dzięki temu możesz od razu stwierdzić, czy to myszy, czy szczury zagnieździły się w tobie. Ponadto ekskrementy szczurów można rozpoznać znacznie szybciej, nawet jeśli jest tylko kilka okazów. odchody myszy z drugiej strony zwykle jest to zauważane dopiero wtedy, gdy jest już za późno, a zwierzęta na stałe zagnieździły się w tobie. Rozmiar: 2 - 10mm Kolor w zależności od żywności: zielony, brązowy, czarny, szary wydaje się mokry, gdy jest świeży wysycha z czasem przypomina małe nasiona lub ziarna ryżu odchody jeża Odchody jeży są rzadko mylone z odchodami szczurów lub myszy, ponieważ jest ich dużo większy jest. Jednak odchody młodych zwierząt można pomylić z odchodami gryzoni, ponieważ osiągają one maksymalny rozmiar 20 milimetrów. Rozmiar: 20 - 50mm Kolor w zależności od żywności: kremowy żółty, jasnobrązowy, ciemnobrązowy, czarny Grubość przypomina ołówek zwęża się na końcach u starszych zwierząt występuje wgłębienie w kale nie ma tego u młodych zwierząt odchody jeża różni się znacznie od odchodów szczurów i myszy i nie występuje w pomieszczeniach mieszkalnych. Jeże pozostają tylko na twojej posiadłości i rzadziej zabłąkają się do odblokowanych budynków. Jeśli zauważysz odchody jeża, nie musisz nic robić sam, jak zwierzęta samotnik są. Należy jednak zwrócić uwagę, czy odchody przybierają jasnozielony kolor i mają miękką, prawie śluzowatą konsystencję. W tym przypadku zwierzę jest chore. Wskazówka: szczury domowe, udomowione szczury, które możesz trzymać jako zwierzęta domowe, są rasami szczurów brązowych. Powodem tego jest intensywna pigmentacja sierści, która może prezentować się w wielu odcieniach od lisiej czerwieni po brązowo-czarną. skutki uboczne Szczurze odchody nie przychodzą same. Szczury mają wyraźną zachowanie terytorialne, który z jednej strony służy rozbudowie własnej kolonii, a z drugiej ostrzega jej członków przed możliwymi niebezpieczeństwami. Istnieją również inne wyraźne cechy, które wynikają z ruchu zwierząt. Typowe dla plagi szczurów to: silny zapach amoniaku w pomieszczeniach mieszkalnych gryzące ślady Widoczne są pasy startowe i ślady rozmazywania formy pleśni ten rozmazuje są spowodowane głównie osadami brudu, tłuszczu i odchodów na sierści zwierząt. Ścieżki spacerowe tworzone są głównie w ogrodzie. Zdecydowanie powinieneś skontaktować się z tępicielem, jeśli masz te objawy, ponieważ ryzyko chorób przenoszonych gwałtownie wzrasta. Zwłaszcza ten zapach amoniaku jest ważnym sygnałem ostrzegawczym, ponieważ amoniak rozwija się dopiero po pewnym czasie. To znaczy. jeśli poczujesz amoniak, szczury mieszkają w twoim mieszkaniu dłużej. ^{Jak karmić małego jeża? Dorosłe jeże w większości przypadków poradzą sobie w potrzebie bez interwencji człowieka. Co jednak w sytuacji, w której spotkamy małego przedstawiciela tego gatunku? Czym karmić młodego jeża? Po znalezieniu samotnego jeżyka powinniśmy sprawdzić, czy na pewno w najbliższej okolicy nie widać jego mamy.} Rozkoszne zwierzątko z igłami? Choć jeże należą raczej do egzotycznych zwierząt domowych, cieszą się coraz większą popularnością. Filmy z uroczymi jeżykami, które krążą na platformach wideo, przyczyniają się między innymi do tego, że te małe owadożerne zwierzątka są coraz częściej spotykane w europejskich gospodarstwach domowych. Jednak trzymanie jeża w domu wymaga dużego nakładu pracy i budzi kontrowersje wśród obrońców przyrody. Dowiedz się, jakie warunki utrzymania należy stworzyć do hodowli jeża afrykańskiego białobrzuchego. Spis treści Czy jeże można trzymać jako zwierzęta domowe?WyglądZachowanieWarunki utrzymaniaŻywienieChorobyHodowlaGdzie można kupić jeża afrykańskiego białobrzuchego? Czy jeże można trzymać jako zwierzęta domowe? Jeże są pod ochroną i dlatego nie mogą być one trzymane jako zwierzęta domowe. Jednak jeż afrykański białobrzuchy („Atelerix Albiventris”) nie podlega temu zakazowi. Ten gatunek jeża został po raz pierwszy sprowadzony do USA w latach 90-tych, ale kilka lat później zakazano importowania go. Niemniej jeże białobrzuche nadal były hodowane i obecnie można je spotkać jako zwierzęta domowe głównie w USA. Wygląd Afrykańskie jeże białobrzuche mają kolce rozmieszczone na całym grzbiecie. Kolce mają długość od 15 do 20 mm i występują w różnych kolorach. Brzuszek tych małych owadożerców z kolei jest puszysty i biały, jak sama nazwa wskazuje. Mają okrągłe, małe uszy i małe łapki. W przeciwieństwie do innych gatunków jeży, jeż białobrzuchy ma na tylnych łapach tylko cztery palce zamiast pięciu. Rozmiar jeża wynosi od 14 do 21 cm, a waga waha się od 300 do 500 g. Zachowanie Naturalnym środowiskiem jeża białobrzuchego są sawanny i suche łąki Afryki Środkowej. Jeże afrykańskie białobrzuche są aktywne po zmierzchu i nocą, natomiast w ciągu dnia się chowają. O zmierzchu wyruszają na poszukiwanie pożywienia. Jeże nie są gryzoniami, lecz owadożercami. W niewoli mogą żyć od 5 do 8 lat. W przeciwieństwie do jeża europejskiego, jeż białobrzuchy nie hibernuje. Jednak może się zdarzyć, że latem pozwoli sobie na trochę przerwy i jest mniej aktywny niż zwykle. Jednak ta faza spoczynku rzadko występuje u zwierząt w niewoli. Opiekunowie jeży opisują swoje zwierzęta jako bardzo przyjazne i ufne, które można oswoić przez dotyk. W razie niebezpieczeństwa jeże zwijają się w kłębek i używają swojej kolczastej sierści jako tarczy ochronnej, aby odstraszyć wrogów. W pierwszych miesiącach życia u jeża białobrzuchego następuje również zmiana kolców. Może to się również zdarzyć u dorosłych jeży, aczkolwiek ma to miejsce rzadziej i nie jest to od razu powód do paniki. Zbadaj kolce, aby sprawdzić, czy nie zanikają wskutek choroby. Chore kolce zwykle wyglądają na złamane. Porozmawiaj z wykwalifikowanym weterynarzem, aby wykluczyć możliwe choroby. © amaminokurosuke / Warunki utrzymania Hodowla jeży afrykańskich białobrzuchych wiąże się z dużą odpowiedzialnością. Dlatego musisz się wcześniej zastanowić, czy masz wystarczająco dużo czasu, pieniędzy i przestrzeni, aby móc zaoferować tym kolczastym zwierzakom życie odpowiednie dla ich gatunku. Terrarium Terrarium dla jeża powinno mieć wymiary co najmniej 150 x 60 x 60 cm. Kilka pięter to najlepsza opcja, ponieważ jeże bardzo chętnie się po nich poruszają. Klatki z siatką drucianą lub kratą nie są odpowiednie dla jeży, ponieważ ryzyko obrażeń jest zbyt duże, a zwierzęta nie są chronione przed przeciągami. Przy wyborze odpowiedniego terrarium należy zwrócić uwagę na to, aby nie było ono wykonane w całości ze szkła, ponieważ jeże lubią się wycofywać w ciągu dnia w ustronne miejsce i nie chcą być obserwowane ze wszystkich stron. Terrarium powinno mieć również szczeliny wentylacyjne, aby zapewnić dobry dopływ tlenu. Jeśli terrarium ma kilka pięter, upewnij się, że schody są dostosowane do potrzeb jeża. Te zwierzęta nie są dobrymi wspinaczami, więc schody nie powinny być zbyt strome, ale też niezbyt płaskie. Urządzenie terrarium Dla jeża nadaje się ściółka dla małych zwierząt lub drobny piasek. Przy wyborze wielkości ziaren piasku należy zwrócić uwagę na to, aby jeże nie zraniły się o ziarenka podczas biegania. Ściółkę należy oczywiście regularnie wymieniać. W terrarium jeża nie powinno się znaleźć siano, ponieważ może owinąć się wokół małych nóżek i spowodować poważne obrażenia. W wyposażeniu terrarium należy natomiast urządzić kryjówki, gdyż jeże białobrzuche to zwierzęta nocne, które szukają schronienia w ciągu dnia. Do tego celu można wykorzystać np. domki dla gryzoni i rury. Pamiętaj, że na jednego jeża musi przypadać jeden domek. Oczywiście w terrarium jeża powinny znajdować się miski na jedzenie i picie. Jeże afrykańskie białobrzuche „kąpią się” w piasku, aby się oczyścić. Aby im to umożliwić, można napełnić wannę lub wanienkę piaskiem dla szynszyli. W terrarium powinien się znaleźć również kącik toaletowy. W tym celu można użyć toalety dla małych zwierząt ze żwirkiem dla kota. Pamiętaj o codziennym sprzątaniu kącika toaletowego i „łazienki”! Jeże białobrzuche są bardzo ciekawskimi zwierzętami i uwielbiają różnorodność. Dlatego warto od czasu do czasu wymieniać przedmioty, takie jak rurki, drewno czy kamienie i umieszczać je w nowych miejscach. Upewnij się również, że codziennie usuwasz z terrarium resztki jedzenia, a także odchody. Wybieg Jeżom białobrzuchym należy pozwolić na codzienne swobodne bieganie, ponieważ są to bardzo aktywne zwierzęta, które lubią się przemieszczać. W tym celu terrarium może być połączone z obudową zewnętrzną (bez krat). Jeśli chcesz pozwolić jeżom białobrzuchym na swobodne poruszanie się w pomieszczeniach, musisz upewnić się, że w zasięgu zwierząt nie ma żadnych niebezpiecznych przedmiotów lub trujących roślin. Rośliny, które są trujące dla jeży to aloes, bluszcz i cyklamen. Żywienie Jeże afrykańskie białobrzuche są owadożerne. W swoim naturalnym środowisku żywią się robakami, ślimakami, larwami, ptasimi jajami a czasem owocami. Podstawowym pożywieniem jeży białobrzuchych w niewoli również powinny być owady. Możesz zaoferować jeżom na przykład dżdżownice, mączniki, chrząszcze, ślimaki lub świerszcze. Najlepiej jest kupować owady w sklepie zoologicznym, ponieważ owady dziko żyjące są często nosicielami chorób. Oprócz owadów można podawać jeżom także wysokiej jakości suchą karmę dla kotów. Zawartość mięsa w karmie powinna wynosić co najmniej 60%. Nie należy jej jednak stosować jako jedynego pokarmu. To samo dotyczy również mokrej karmy dla kotów: Należy jeże karmić w sposób urozmaicony i zwracać uwagę na wysoką jakość. Jeżom można również od czasu do czasu podawać owoce, ale nie za dużo, ponieważ mogą powodować biegunkę. Niektóre jeże lubią też jajecznicę (nieprzyprawioną i smażoną bez oleju). Ważne jest, aby dieta Twojego jeża białobrzuchego była urozmaicona, gdyż w przeciwnym razie mogą wystąpić objawy niedoboru. Jeże białobrzuche powinny codziennie mieć do dyspozycji świeżą wodę pitną. Jeże z natury nie tolerują laktozy i dlatego nie należy im podawać mleka. © Dmitry / Choroby U jeży afrykańskich białobrzuchych często diagnozuje się obecność pasożytów, takich jak pchły, kleszcze czy roztocza. Jeśli zauważysz, że Twoje zwierzę ciągle się drapie, skontaktuj się z weterynarzem. „Wobbly Hedgehog Syndrom“ (WHS) jest typową chorobą jeży białobrzuchych. Objawia się postępującym paraliżem i charakterystycznym chwiejnym ruchem. Jest to choroba ośrodkowego układu nerwowego, która dla jeży często kończy się śmiertelnie. Obolałe łapy również zdarzają się u jeży białobrzuchych. Zwykle jednak można to przypisać niewłaściwym warunkom hodowli. Na przykład podłoże lub przedmioty w terrarium mogą mieć zbyt ostre krawędzie. Należy wymienić podłoże i wyjąć wszelkie potencjalnie ostre przedmioty, a w przypadku poważnych obrażeń stóp u jeża, zasięgnąć porady weterynarza. Hodowla Hodowla jeży białobrzuchych wymaga wiele wysiłku. Zanim zdecydujesz się na hodowlę jeży białobrzuchych, musisz zagłębić się w temat i zapoznać się z ryzykiem. Musisz również zdawać sobie sprawę z tego, że hodowla jeży jest dość kosztowna. Ponadto nie zawsze udaje się znaleźć nabywców na młode zwierzęta. Należy więc mieć na uwadze, że trzeba będzie zaopiekować się kilkoma jeżami, jeśli nie znajdzie się kupiec. Okres ciąży u jeży białobrzuchych wynosi od 30 do 40 dni. Zwykle rodzi się od dwóch do czterech młodych. Zaraz po urodzeniu są ślepe i nagie. Młode stają się samodzielne po 40 dniach. Do hodowli potrzebnych jest kilka terrariów, po jednym dla matki, ojca i młodych zwierząt. Często miot jest odrzucany lub zjadany zaraz po urodzeniu. Gdzie można kupić jeża afrykańskiego białobrzuchego? Cena za afrykańskiego jeża białobrzuchego wynosi zwykle co najmniej 350–400 złotych. Więcej informacji możesz zasięgnąć na odpowiedniej stronie hodowcy. Umów się na wizytę, aby obejrzeć jeże i sprawdzić, czy jest to renomowany hodowca. Zapoznaj się ponadto z warunkami trzymania i zagadnieniami związanymi ze zdrowiem zwierząt. Zdarza się, że jeże białobrzuche są oddawane do schroniska, ponieważ ich opiekunowie czują się przytłoczeni ich utrzymaniem. Jeże białobrzuche są również czasem sprzedawane przez osoby prywatne. Sklepy internetowe oferujące jeże białobrzuche nie są opcją godną polecenia. Transport jest niezwykle stresujący dla zwierząt, a ponadto nie ma się wtedy żadnych informacji na temat warunków ich wcześniejszego przetrzymywania. Pchły na człowieku Jak wygląda pchła i co się dzieje przez pchły? Pchły u ludzi wyglądają niemal identycznie, jak te u zwierząt. Pasożyty charakteryzują się spłaszczoną budową po boku, zatem poruszają się przez to z niebywałą łatwością – oczywiście, między włosami bądź sierścią (pchła psia lub kocia). Jeż pigmejski to coraz bardziej popularne zwierzątko domowe. Nie występuje w naturze – ten jeż został stworzony przez skrzyżowanie dwóch innych afrykańskich gatunków. Chociaż jeże żyjące na wolności wystawione są na większe niebezpieczeństwa od tych hodowlanych, każdy właściciel domowego jeża musi liczyć się z komplikacjami zdrowotnymi, na które narażony jest jeż pigmejski. Choroby jeży mogą mieć różne podłoże i objawy, w każdym jednak przypadku istotna jest szybka reakcja i konsultacja z lekarzem. 1. Jeż pigmejski – choroby, które najczęściej dotykają Twojego pupila 2. Domowy jeż – choroby wywołane pasożytami Roztocza Świerzb Wszoły Kleszcze 3. Jeż pigmejski – choroby układu pokarmowego 4. Jeż pigmejski – przeziębienie i jego objawy 5. Odpowiednia dieta to podstawa 6. O tym pamiętaj Jeż pigmejski – choroby, które najczęściej dotykają Twojego pupila Jakie są najczęstsze choroby, na które może chorować Twój jeż? Przyczyn może być bardzo wiele. Do problemów skórnych, na które jest narażony Twój jeż, należy inwazja pasożytów zewnętrznych (pchły, kleszcze) oraz takie choroby jak świerzb czy grzybica. Do chorób wynikających z przyczyn wewnętrznych należą wszelkiego rodzaju przeziębienia, a także poważniejsze choroby, które mogą dotykać właściwie wszystkich układów w jego organizmie. Każda z wymienionych dolegliwości może być tą, na którą będzie cierpiał Twój jeż. Choroby tych zwierząt nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka. Trudno rozpoznać pierwsze objawy choroby, dlatego należy je obserwować, by zauważyć niecodzienne zachowanie. Na co najczęściej choruje jeż i jak rozpoznać pierwsze objawy tych zdrowotnych komplikacji? Domowy jeż – choroby wywołane pasożytami Roztocza W domowych warunkach realnym zagrożeniem dla zdrowia jeża są roztocza, które żyją w każdym zakamarku domu. Roztocza to pajęczaki, które najlepiej rozwijają się w wilgotnym i ciepłym miejscu. Żywią się naskórkiem, na którym pozostawiają również odchody, które są dla jeży równie szkodliwe, co podgryzanie ich skóry. Są również silnym alergenem. Jakie są najczęstsze objawy inwazji roztoczy u jeży? Jeśli Twój jeż się drapie, łuszczy mu się skóra, na której widoczne są niewielkie ranki, a miejscami widzisz ubytki w kolcach, może to oznaczać, że Twój jeż został zaatakowany przez roztocza. Pasożyty te są zbyt małe, aby zobaczyć je gołym okiem, dlatego tak trudno od razu określić, co może być przyczyną niepokojących objawów pojawiających się na skórze zwierzaka. Zdecydowanie nie zaszkodzi jednak dokładna dezynfekcja klatki, wraz ze wszystkimi zabawkami i miseczkami, które się w niej znajdują. Możesz również wykąpać swojego pupila w szamponie przeznaczonym dla jeży – jednak pamiętaj, aby robić to bardzo delikatnie. W przypadku wyżej wymienionych objawów konieczna jest konsultacja z lekarzem, który określi, co dokładnie dolega Twojemu jeżykowi. Świerzb Podobne objawy może również wywoływać inny pasożyt, czyli świerzbowiec, popularnie nazywany świerzbem. Drapanie, rany na ciele, wypadanie kolców, kichanie, plamy na skórze oraz zaczerwienienia są w tym wypadku bardziej intensywne niż ma to miejsce przy roztoczach. Świerzbowiec atakuje głównie w nocy, zatem wtedy też objawy mocno się nasilają. Przy tym pasożycie musisz podjąć szczególne środki ostrożności, ponieważ jest niebezpieczny również dla ludzi – może przenieść się na człowieka. W przypadku zauważenia nawet jednego z powyższych objawów niezwłocznie udaj się do lekarza weterynarii, który przepisze odpowiednie lekarstwa i zalecenia dla Twojego zwierzaka. Zadbaj również o odpowiednią i skuteczną dezynfekcję terrarium i akcesoriów, które się w nim znajdują. Wszoły Do grupy pasożytów należą również wszoły, które zazwyczaj atakują chore i zaniedbane zwierzęta. Aby zapobiec ich pojawieniu się, kontroluj higienę klatki oraz jeża, a w przypadku pierwszych objawów pojawienia się wszołów udaj się do lekarza weterynarii. Atak wszołów również objawia się poprzez zranienia na skórze, miejscowe wyłysienia, intensywny świąd oraz łuszczenie się skóry. Również i w tym przypadku konieczna jest dezynfekcja terrarium oraz akcesoriów. Kleszcze Powszechnie uważa się, że największym zagrożeniem dla życia jeża oraz osób w jego otoczeniu są kleszcze, które lubią żerować między igłami. Rzeczywiście problem ten jest dosyć popularny wśród jeży żyjących dziko na wolności. Domowe jeże pigmejskie nie mają jednak kontaktu z naturą, dlatego nie są narażone na atak tych pasożytów. Jeśli jednak od czasu do czasu wyprowadzasz swojego pupila do ogródka – pamiętaj o zachowaniu ostrożności. Jeż pigmejski – choroby układu pokarmowego Choroby, które nie są związane z pasożytami, równie często atakują domowe zwierzęta, w tym także jeże pigmejskie. Do pierwszej grupy takich chorób należą wszelkie choroby układu pokarmowego, jak zatrucie pokarmowe, biegunka, zielone odchody czy zaparcia. Mogą być one spowodowane bakteriami, które najczęściej pojawiają się w przypadku niedostatecznej higieny klatki. Codzienne czyszczenie miseczek z wodą i pokarmem, a także czyszczenie terrarium powinno być nawykiem wypracowanym przez każdego właściciela jeża pigmejskiego. Powyższe choroby mogą również wynikać ze złej diety lub z nieświeżego pokarmu, który zalega w klatce zwierzaka. Jeż pigmejski – przeziębienie i jego objawy Ostatnią grupą opisywanych chorób, które dotykają jeży pigmejskich (bo trzeba pamiętać, że jeże, jak każdy organizm, mogą cierpieć na jeszcze wiele innych chorób – od problemów z pęcherzem, przez choroby neurologiczne, endokrynologiczne i wiele, wiele innych, aż do nowotworów), są choroby układu oddechowego. Wiążą się one z różnymi infekcjami, które mogą zostać wywołane przez pasożyty przewodu pokarmowego, bakterie lub wirusy w wyniku osłabienia organizmu. Na co najczęściej choruje jeż pigmejski? Przeziębienie to wbrew pozorom dosyć poważna infekcja, która często spotyka te delikatne zwierzęta. Może być wywołana nagłą zmianą temperatury lub umieszczeniem klatki w miejscu narażonym na stały przeciąg. Czym objawiają się choroby układu oddechowego u jeży pigmejskich? Charakterystyczna jest tutaj wydzielina z nosa, która może przybierać różną konsystencję i barwę. Każda wydzielina powinna wzbudzić Twoją czujność i być powodem do podejrzewania infekcji organizmu. U jeży może również występować głośniejszy oddech, który sygnalizuje problemy z oddychaniem. Może występować przy niegroźnym, czasowym przeziębieniu lub przy poważniejszych chorobach układu oddechowego. Świszczący, głośny oddech pupila to znak, że trzeba go niezwłocznie zabrać do lekarza w celu postawienia diagnozy i przepisania odpowiednich leków. Odpowiednia dieta to podstawa Karmienie jeża pigmejskiego wymaga dobrego poznania jego potrzeb i komponowania zbilansowanych posiłków. Wbrew stereotypom dieta jeża pigmejskiego nie może opierać się na jabłkach, czy na innych owocach i warzywach. Jeże to zwierzęta mięsożerne, dlatego tak istotne jest podawanie tego składnika w codziennym posiłku. Świeżość mięsa ma tutaj ogromne znaczenie, dlatego nigdy pod żadnym pozorem nie podawaj swojemu pupilowi mięsa, które jest przeterminowane lub długo leżało w wysokiej temperaturze. Więcej o diecie jeży pigmejskich pisaliśmy w tym artykule: Jeż pigmejski – co je? O tych zasadach musisz pamiętać!W którym wspominamy również, że dobrą opcją na komponowanie diety tych zwierząt jest… sięganie po kocią karmę dobrej jakości. Do najczęstszych zaburzeń układu pokarmowego u jeży należy biegunka, niezdrowe, zielone zabarwienie odchodów, brak apetytu, utrata wagi i apatia. Zielone zabarwienie odchodów u jeży może być również spowodowane jednorazową stresową sytuacją, dlatego warto obserwować, czy niezdrowy kolor odchodów jest stały czy pojawił się tylko raz. Chory jeż zazwyczaj będzie przejawiał też inne objawy, oprócz niecodziennego zabarwienia odchodów. Jeśli zauważysz, że przynajmniej jeden z powyższych objawów występuje przez 2 dni, niezwłocznie udaj się ze swoim pupilem do lekarza weterynarii, aby przepisał odpowiednie leki. O tym pamiętaj W przypadku jakiekolwiek choroby lub objawów należy pamiętać, aby nie podawać jeżowi żadnych lekarstw na własną rękę. Odpowiednie medykamenty zawsze powinien przepisywać lekarz po wnikliwej analizie stanu zdrowia jeża. Chory jeż potrzebuje również komfortowych warunków do powrotu do zdrowia, zapewnij mu więc spokój, czystość, zalecone przez lekarza jedzenie i odpowiednią temperaturę pomieszczenia, w którym się znajduje. Pamiętaj, że oprócz wymienionych chorób i objawów Twojemu pupilowi mogą dolegać również inne, rzadziej spotykane choroby, których absolutnie nie można zignorować. Codzienna obserwacja apetytu, zachowania i odchodów jeża pozwoli Ci na szybkie wykrycie pierwszych niepokojących objawów jego stanu zdrowia. Jeże pigmejskie mogą chorować, pomimo zapewnienia im ciepła i odpowiedniego pożywienia. Jako że zwierzęta te są aktywne wieczorami i w nocy, musimy pamiętać, by zwrócić uwagę na ich zachowanie. Część jeży lubi kontakt z człowiekiem, inne są skryte i niechętne do wspólnych zabaw, jednak codziennie ich nastrój powinien być podobny. Tylko dzięki obserwacji jesteśmy w stanie odpowiednio wcześnie zareagować, kiedy dzieje się coś nam lek. wet. Hanna Pietruszka

Od kilku lat pracownicy Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu spotykają się z nietypowymi prośbami o odchody tygrysa. Ludzie chcą je odkupić, żeby odstraszyć kuny. O skali zjawiska opowiada

Pamiętasz piosenkę z dzieciństwa o tym, dokąd tupta nocą jeż? Okazuje się, że to urocze, kolczaste zwierzątko może przytuptać do Twojego ogrodu, przynosząc Ci tym samym szereg korzyści. Zobacz, co zyskasz, jeśli zamieszka u Ciebie jeż i jak go dokarmiać, by mu nie zaszkodzić!Jeż w ogrodzie – dlaczego nie warto go przepędzać?Dysponujące doskonałym słuchem i wzrokiem jeże żerują głównie nocą. I to właśnie to jest ich największą zaletą, jako że zjadają większość szkodników, które gnieżdżą się w Twoim ogrodzie, a przede wszystkim owady, ślimaki i dżdżownice. Pozbędzie się również padliny drobnych zwierząt, takich jak ptaki czy gryzonie. Wbrew powszechnej opinii, jeże nie żywią się roślinami, chyba że w ostateczności – zatem ich obecność nie tylko nie zaszkodzi roślinom, a wręcz im zrobić, jeśli podczas wieczornego spaceru spotkasz jeża? Jeśli nic mu nie zagraża i nie jest ranny, nie rób absolutnie nic. Nie podchodź do niego, nie hałasuj i nawet nie próbuj go dotykać – jedynie go spłoszysz i przestraszysz. Pamiętaj też, że jeże są Polsce objęte ścisłą ochroną!Co jedzą jeże? Sprawdź, czym je bezpiecznie dokarmiać!Z zasady najlepszą pomocą dla jeża jest… brak pomocy. Jeśli jednak chcesz ułatwić im życie od razu po przebudzeniu ze snu zimowego albo znalazłeś chorego osobnika i zajmujesz się nim pod ścisłym nadzorem weterynarza, powinieneś zadbać o dostarczenie mu pożywienia tak długo, aż stanie na łapki i zacznie samodzielnie polować. Czym dokarmiać jeże, aby im nie zaszkodzić? Najlepiej sprawdzą się tutaj:rozdrobiona wołowina,wysokojakościowa karma dla psa lub kota – ale tylko taka o naprawdę wysokiej zawartości mięsa,owady żadnym pozorem nie podawaj jeżom chleba ani mleka. Ich żołądki nie tolerują laktozy, a jej spożycie może się równać bardzo uciążliwym zwabić jeża do ogrodu?Zauważyłeś w swoim ogrodzie mnóstwo owadzich szkodników i chciałbyś zaprosić jeża do „ darmowej stołówki”, pozbywając się problemu w naturalny sposób? Spokojnie, jeż sam znajdzie drogę do Twojego ogrodu, jeśli tylko będą w nim odpowiednie warunki, czyli:brak lub niewielka ilość chemicznych środków ochrony roślin, które są dla niego trujące,dzikie zakątki, które mogą mu posłużyć za kryjówkę. Najlepiej sprawdzają się w tym celu niskie, bujnie rozrośnięte krzewy liściaste, w których ściółce jeż wymości sobie legowisko,bliskość zbiornika wodnego, który dostarczy mu nie tylko wody pitnej, ale też miejsca do pływania,prawdziwą gratką dla jeży jest… kompostownik, w którym nie brak najróżniejszych larw czy owadów, które mogą posłużyć mu za warto też zadbać o to, by zapewnić mu optymalne warunki do snu zimowego. Wybierz jeden z bardziej zarośniętych zakątków ogrodu i postaw w nim domek dla jeża, wykonany z drewna i wyposażony w otwory wentylacyjne. Jeśli dobrze osłonisz go krzewami, zapewni mu temperaturę powyżej 0ºC nawet przy siarczystym mrozie.

Wlej suszone odchody gołębi do wiadra; wymieszać z wodą w stosunku 1:10; aby zwiększyć wydajność, do górnego opatrunku można dodać łyżkę superfosfatu i 2 łyżki popiołu; pozostawić pojemnik z nawozem do infuzji na 14 dni; nawóz należy codziennie mieszać. Nawóz płynny można podawać do gleby jesienią i wiosną raz na 15 dni.

Jeż należy do najbardziej charakterystycznych zwierząt jakie możemy spotkać w naszym otoczeniu, stąd praktycznie nie ma najmniejszych problemów z jego rozpoznaniem. Schody zaczynają się wtedy gdy zechcemy określić do jakiego gatunku należy napotkany przez nas kolczasty zwierzak. O kim mowa Dolny Śląsk jak i całą zachodnią połowę kraju, zamieszkują dwa gatunki jeży, Jeż europejski (Erinaceus europaeus) i Jeż wschodni (Erinaceus Roumanicus). Są do siebie bardzo podobne zwłaszcza kształtem, różnią się głównie umaszczeniem, dlatego gdy spotkamy bardzo „brudnego” jeża, bardzo trudno o prawidłowe rozpoznanie. Bardzo często podczas wiosennego dokarmiania dzikich jeży, miałem okazję obserwować jeże obu gatunków, podczas jedzenia z jednej miski. Najprawdopodobniej przyczyną powstania gatunków były występujące okresy zlodowaceń, które rozdzieliły populację jeży europejskich. Historia jeży sięga więc wielu milionów lat wstecz, ich przodkowie zamieszkiwali Ziemię już w czasach, gdy panowały dinozaury. Do dziś żyjące gatunki są niewiele zmienionymi małymi owadożernymi ssakami o nocnym trybie życia. Aktualnie rozróżnia się 14 gatunków jeży, które zamieszkują Europę, Azję i Afrykę. Z życia jeży Każdy, kto spotyka jeża, może stwierdzić, że nie jest to zwierzę płochliwe. Wędruje wśród traw, liści i krzewów, zupełnie nie starając się ukryć swojej obecności. Jest tak ufny w swoją kolczastą zbroję, że przed nikim się nie kryje. Kiedy jednak zbliżymy się zbytnio i naruszymy jego strefę bezpieczeństwa, zwija się w ciasną kulę, strosząc przy tym swoje kolce. Kolce to nic innego jak przekształcone włosy, zbudowane podobnie jak one z keratyny. W ciągu życia jeż ma trzy pokolenia kolców. Pierwsze – niemowlęce, są białe i całkiem miękkie, pojawiają się tuż po urodzeniu. Wykształciły się już wcześniej, ale są schowane pod skórą. Jest ich najczęściej około stu. Wraz z rozwojem i wzrostem oseska pojawia się drugie pokolenie kolców, są ciemniejsze i znacznie twardsze, wyrastają obok niemowlęcych. Kiedy jeżyk zaczyna dorastać i staje się coraz bardziej samodzielny pojawiają się już te dorosłe kolce, które na początku i tak są znacznie cieńsze i delikatne. Dorosły jeż ma około 6–8 tys. kolców. Ich liczba zależy to od wieku (im starszy, tym więcej) i od gatunku, jeże europejskie mają ich więcej, ale cieńszych, a jeże wschodnie mają ich mniej, ale grubszych. Młode jeżyki pojawiają się już w połowie maja, a ostatnie lęgi mogą się odbywać nawet na początku jesieni. Często samice mogą mieć dwa lęgi w roku. U jeży ciąża trwa ok. 36 dni, niekiedy dłużej, bo w bardzo niesprzyjających warunkach samica może powstrzymać jej rozwój, zapadając w „letarg”, zwany letnią hibernacją. Najczęściej rodzi się od 2 do 6 młodych, chociaż można spotkać i 8, a nawet 10 maluchów. Przez pierwsze 4 tygodnie matka karmi je jedynie własnym mlekiem i w tym czasie ukrywają się w przygotowanym przez nią gnieździe. Potem maluchy są już na tyle duże, że matka zaczyna je wyprowadzać na nocne spacery, podczas których poznają okolicę i uczą się zdobywać pokarm. Robią to samodzielnie, matka jedynie dba o ich bezpieczeństwo i odpowiednie „łowisko”. Kiedy młode osiągną wiek 7–8 tygodni, jeżowa mama najzwyczajniej w świecie przegania je na wszystkie strony świata, aby zdobywały nowe terytoria. Często sama jest już w kolejnej ciąży i musi się odżywić i przygotować miejsce do kolejnego porodu. Cała opieka nad młodymi od początku do końca spoczywa jedynie na jeżowej mamie, można śmiało powiedzieć, że żaden jeż nie zna swojego tatusia. Kiedy jesienią zaczyna spadać temperatura i przyroda przygotowuje się do nadejścia zimy, jeże bardzo intensywnie żerują, aby zgromadzić jak największą ilość tłuszczu, który pozwoli im przetrwać do wiosny. W tym czasie jeże mogą osiągać największą masę ciała, która może dochodzić do 1,4 kg, a nawet 1,8 kg u bardziej wiekowych samców (jeże rosną przez całe życie). W naturze jeże mogą żyć 7–8 lat, a nawet 10, natomiast w niewoli dożywały do lat 16. Oprócz zimowego zapasu tłuszczu, każdy jeż musi znaleźć odpowiednie miejsce na swoje zimowe gniazdo. Jako że nie są to zwierzęta stadne ani zbyt towarzyskie, każdy z nich musi to zrobić sam. Jest to bardzo trudne i odpowiedzialne zadanie, bo od tego zależy przetrwanie niekiedy i 6 najchłodniejszych miesięcy roku. To dla jeży, zwłaszcza młodych, najtrudniejszy okres w życiu, bardzo często są zbyt młode, aby dać sobie radę z takim zadaniem. Podczas pierwszej zimy ginie nawet do 70% młodych. Podczas długich zim (jak ta ostatnia) może ginąć również i sporo jeży dorosłych. W toku ewolucji jeże musiały wykształcić najbardziej praktyczny i ekonomiczny mechanizm, który pozwalał na jej przetrwanie. Jeże nie znajdą zimą nic co nadaje się do jedzenia ani nie mogą przemieszczać się na inne bardziej przyjazne tereny. Ich strategia na zimę to hibernacja, stan organizmu, który można porównać do czegoś pomiędzy życiem i śmiercią. Aby do minimum ograniczyć wydatkowanie energii, cały organizm jeża zostaje „wyhamowany”, spada liczba oddechów, uderzeń serca, a w efekcie również i temperatura ciała, która jest utrzymywana na poziomie +4, +5 stopni Celsjusza. Dzięki temu zużycie energii jest minimalne, a nie dopuszcza do zamarznięcia płynów ustrojowych. Przemarznięty jeż natychmiast ginie. Jeże w naszym otoczeniu Od pewnego czasu jesteśmy świadkami przemieszczania się jeży ze środowisk, które były miejscami ich naturalnego życia na tereny zurbanizowane i całkowicie zmienione przez człowieka. Trudno jednoznacznie określić przyczyny tego eksodusu, ale do najbardziej realnych należą: zmiana sposobu gospodarowania na terenach rolnych, powstawanie zróżnicowanych i zasobnych w pokarm terenów zurbanizowanych. Widok jeża na parkingu w środku wielkiego miasta nie jest już niczym niezwykłym, powstała całkiem nowa, dobrze przygotowana do miejskich warunków populacja jeży. Czerpią korzyści z bezpieczeństwa i bazy pokarmowej, jaką daje im obecność ludzi. Jednak związane są z tym również zupełnie nowe zagrożenia, do których jeż jako gatunek jest całkowicie niedostosowany. Tradycyjny obraz jeża to taki, który przedstawia go z jabłkiem niesionym na kolcach do swojej zimowej spiżarni. Nie ma to jednak nic wspólnego z prawdą. Jeże są zwierzętami mięsożernymi, zaliczanymi przez wiele lat do rzędu owadożernych (Insectivora). W naturze pokarmem jeży są przede wszystkim różnego rodzaju owady, żuki, chrząszcze, pędraki, gąsienice, ślimaki, dżdżownice, drobne ssaki, gady i płazy, pisklęta i jaja ptaków. Ich obecność w naszych ogrodach i działkach jest ze wszech miar pożyteczna, bo wspierają nas w walce z niemile widzianymi gośćmi. W ciągu jednej nocy jeż najczęściej trzykrotnie wychodzi na polowanie, podczas których zjada łącznie nawet do 150 g pożywienia. W przeliczeniu na owady jest to całkiem imponująca ilość. Bardzo często jednak jeże są spotykane, gdy poszukują pożywienia przy osiedlowych śmietnikach, niestety nie służy im to. Podobnie jak powszechnie uznawanie mleka za najlepszy pokarm dla jeży. Jest ono śmiertelnie niebezpieczne dla młodych jeży, a dorosłym nie powinno być podawane. Jeże nie mają enzymów, które trawią laktozę (cukier z mleka krowiego), która w przewodzie pokarmowym ulega gniciu i prowadzi do zaburzeń w pracy przewodu pokarmowego. Najlepiej podawać jeżom do picia czystą wodę. No ale jak zaprosić jeże na swoją działkę lub przydomowego ogrodu? W brew pozorom to nie jest trudne i nie wymaga od nas zbyt wiele pracy. Wystarczy w zasadzie przestać z naszego otoczenia robić przesadnie zadbane i wypielęgnowane miejsce, a tym samym ogromnie przyrodniczo ubogie. Jeże potrzebują krzewów liściastych, w których mogą się ukrywać i budować swoje letnie i zimowe gniazda. Fragmentów całkiem zaniedbanych, w których mogą żerować i odpoczywać. Najbardziej jednak pożądanym miejscem jest kompostownik, w którym jest ogromna ilość smakowitego pożywienia, a na dodatek jest to świetne miejsce na budowę jeżowych legowisk. Aby dodatkowo zachęcić je do zamieszkania w naszym otoczeniu, można wystawiać specjalnie dla nich zbudowane domki do pobytu w okresie letnim i specjalnie zabezpieczone na pobyt zimowy. Bardzo łatwo zachęcić je do odwiedzin poprzez wystawianie im karmy w najbardziej krytycznych okresach roku. Dla pewności powinna być ona wystawiana w specjalnie do tego celu zbudowanych karmnikach, aby nie padała łupem różnych inny amatorów łatwej zdobyczy. Zagrożenia i pomoc Wraz ze zmianą środowiska życia jeży zmieniły się również najczęściej występujące przyczyny ich śmierci. Na wiele z nich nie mamy wpływu, ale większość zagrożeń wynika z naszej niewiedzy. Z codziennych obserwacji wiemy, że ogromna ilość jeży ginie w wyniku kolizji drogowych. Nie są one wynikiem nagłego wtargnięcia jeża na ulicę lub drogę, to raczej nieuwaga kierujących prowadzi do tych tragedii. Ocenia się, że w ten sposób ginie około 25% jeży. Taki sam udział w przyczynach śmierci jeży mają zatrucia, którym ulegają jeże w wyniku naszego świadomego działania oraz bezmyślności. Wszelkie środki chemiczne, które stosujemy do zwalczania owadów i ślimaków, są odkładane w narządach jeży i powoli wpływają na ich osłabienie, a w ostateczności prowadzą do śmierci. Jeże są zwierzętami z natury ogromnie ciekawskimi i starają się dokładnie poznawać wszystko, co tylko pojawia się w ich otoczeniu. Może to być olej silnikowy, farba, rozcieńczalnik lub cokolwiek innego, trudno, aby po takiej uczcie jeż miał szansę na przeżycie. Na pozostałe 50% przyczyn śmierci składa się bardzo wiele różnych zagrożeń, które przynajmniej postaram się wymienić: wypalanie traw, palenie ognisk z liści, gałęzi itp. bez sprawdzenia czy nie ma w nich jeży, utonięcia w stawikach i oczkach wodnych z powodu braku możliwości wyjścia z nich, kontuzje, rany spowodowane przez kosiarki (głównie samojezdne i podkaszarki żyłkowe), niezabezpieczone głębokie wykopy, studzienki, piwnice, kanały, puszki po konserwach i napojach. Wymieniać można jeszcze wiele, ale pragnę zwrócić uwagę na coraz częstszą przyczynę jeżowych tragedii. Są nimi nasze ukochane psy, zarówno te duże i silne, jak i całkiem małe i łagodne. Bardzo często jeż uruchamia w psach instynkt myśliwego i pomimo odnoszonych ran nie są w stanie zaprzestać ataków. Ale wystarczy też, że podczas zimowej odwilży, pies rozkopał jeżowe legowisko, a w przeciągu niedługiego czasu jeż zginie z zimna i głodu. Często nie mamy wpływu na to, co zrobi nasz pupil, ale jak już się coś stanie, to trzeba wziąć za to odpowiedzialność. Nie można pozwolić, aby ranny lub pozbawiony schronienia jeż odszedł w najbliższe krzaki i przestał być problemem, bo on tam najnormalniej w świecie zginie w mękach! Naszym obowiązkiem jest zabezpieczyć go, dostarczyć do lecznicy i skontaktować się z kimś, kto zajmuje się jeżami i może mu pomóc.

Rozmiar jeża nie przekracza zazwyczaj 35 cm. Najbardziej rozpoznawalnym elementem wyglądu jeży są kolce okrywające ich grzbiet, których liczba liczy około 5 tys. Są one tak naprawdę

Jeż wschodni (Erinaceus roumanicus) to pospolity ssak pokryty charakterystycznymi kolcami o długości od 2 do 3 cm. Ubarwienie ciała jest szarobrunatne. Na jeże polują lisy, tchórze, borsuki, psy, puchacze. Jeże są chronione. Są bardzo pożyteczne. Bywa, że są trzymane w pomieszczeniach - galeriaKliknij w obrazek, aby go powiększyć lub wyświetlić galerię, pokaz slajdów i dodatkowe opisy i środowisko PLEuropa, Azja. Zamieszkuje skraje lasów, parki, ogrody, obszary porośnięte życia i zachowanieBuduje gniazda z liści, trawy i mchu, do którego prowadzą dwa wejścia. Żeruje wieczorem i nocą. Zapada w sen zimowy, który trwa od października do i anatomiaJeż wschodni osiąga długość do 30 cm. Długość ogona wynosi 5 cm. Ciężar dorosłego jeża waha się od 600 g do kgPożywienieŻywi się głównie owadami. W skład pokarmu wchodzą także: dżdżownice, ślimaki, płazy, gady, gniazdowe ssaki, owoce i trwa od marca do sierpnia. Ciąża trwa 5-6 tygodni. W ciągu roku możliwe są dwa mioty. W jednym miocie samica może urodzić do 10 młodych, którymi się opiekuje około 40 dni. Dojrzałość płciową jeże osiągają w drugim kalendarzowym roku i zagrożenia LCGatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Jeż w Polsce jest gatunkiem chronionym. Występuje dość pospolicie na terenie całego kraju. Co mu zagraża? Jeż lubi środowisko bogate w pokarm. Monokulturowe uprawy leśne (drzewa iglaste), sterylne ogrody, zmniejszanie się terenów rolniczych nie sprzyja jeżom. Jeże często też giną pod kołami pojazdów. Jeż jest gatunkiem synantropizującym się w dość szybkim są odporne na jad żmii. Zaatakowany jeż zwija się w kulkę. Kolce chronią wówczas całe jego ciało i trudno go wówczas zaatakować. Potrafi trwać w takiej pozycji przez długi okres czasu. Zdjęcie w galerii przedstawia jeża, który broni się w ten sposób przed następujące podgatunki:Erinaceus r. bolkayi, V. Martino, 1930Erinaceus r. drozdovskii, V. Martino & E. Mortino, 1933Erinaceus r. nesiotes, Bate, 1906Erinaceus r. pallidus, Stroganov, 1957Erinaceus r. roumanicus, Barrett-Hasmilton, 1900PytaniaCo jedzą jeże w Polsce? To zwierzęta owadożerne. Ich podstawą diety są więc owady. Jednak dietę taką uzupełniają drobnymi kręgowcami. Jeż je także dżdżownice, mięczaki, grzyby i owoce. Czy jeż zasypia na zimę? Tak. Jeż śpi od końca listopada do początku marca. Jak wyglądają odchody jeża? Są walcowate, o zaostrzonych końcach, lekko poskręcane. Mają ciemny kolor i kilka centymetrów długości. Dlaczego jeż jest pożyteczny? Jeże niszą szkodniki upraw ogrodów, gdyż owady, to ich główny składnik pokarmu. Zjada owady w różnych stadiach rozwoju. Jeżeli w naszym ogrodzie zagości jeż, to problem z owadami mamy rozwiązany. Jeż niszczy także gryzonie i to bardzo skutecznie! Gdy jest mało pokarmu, z naszego ogródka znikną także ślimaki. Zatem jeż w ogrodzie jest bardzo pożądany. Czy jeż poluje na myszy? Raczej wyjada mioty młodych. Dorosłej myszy jeż raczej nie jest w stanie upolować. Dotyczy to różnych gatunków myszowatych, a więc także i nornic. Czy jeż jest powolny? Jeż potrafi bardzo szybko biegać. Ile kolców ma jeż? Dorosły jeż ma około 7 tysięcy kolców. Czym karmić jeża? Odżywianie jeża powinno opierać się na pokarmie mięsnym. Jeżeli jednak nie ma dostępu do owadów w postaci pędraków, larw (głównie chrząszczy), albo osesków gryzoni lub ptaków, można podać jeżowi bardzo drobno pokrojone mięso, najlepiej wołowe lub z kurczaka, jaja ptasie, dżdżownice. Jeże także zjedzą owoce (rodzynki, jabłko) i orzechy. Mleko i chleb wywołują u jeży biegunkę. Nie lubią też ryb. Jeże zjedzą także karmę dla psów i kotów. Ponadto jeż potrzebuje dużo czystej wody. Jeża karmimy wieczorem. Resztki rano wschodni a zachodni - jakie są różnice? Poza zasięgiem występowania jeż wschodni ma białawe gardło i pierś oraz bardziej zaostrzony pysk. Oba te gatunki krzyżują się ze sobą i można znaleźć osobniki o cechach pośrednich. Kalendarz przyrody123456789101112Opis●●▸ ◂●Trwa okres snu zimowego dla jeża ◂●●●●▸ Okres rui jeża ● Rodzą się pierwsze jeże ◂●●●●●●●▸ Trwa okres aktywności życiowej jeżyPokaż tylko bieżące wydarzeniaPokrewne gatunki ssakówJeżowateZobacz inne gatunkiz tej śpią ssaki?Ssaki potrafią przesypiać w głębokim śnie naprawdę długi okres czasu. Jakie ssaki śpią najdłużej, a które nie potrzebują zbyt wiele snu?Najmniejszy ssakJakie ssaki osiągają najmniejsze rozmiary na świecie, a jakie w Polsce? Gdzie można je spotkać?Największy ssakKtóry z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?Jak dużo jedzą zwierzęta?Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?BibliografiaWykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015 Alfred Brehm - Życie zwierząt. Ssaki, PWN 1963 Klaus Richarz - Zwierzęta w ogrodzie zoologicznym, ISBN 978-83-7175-788-4, Delta © 2009-06-11, GAT-13Data aktualizacji artykułu: 2022-01-10Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.

Jak wyglądają odchody nietoperza? 16 sierpnia, 2020 5 września, 2022 3 minut czytania Redakcja Czytelniku! pamiętaj, że wszystkie informacje i porady zawarte na naszym portalu nie zastąpią indywidualnej konsultacji z fachowcem/lekarzem. FAQ Odpowiadamy na najczęstsze pytania Przeczytaj Sprawdź charakter jeża, wybór płci, czym się kierować przy wyborze hodowli, istotę wystaw lub zwyczajnie poznaj mnie bliżej. Zapraszam Poznajmy się Mieszkam w Starachowicach, woj. świętokrzyskie. Jestem członkiem-założycielem Polskiego Związku na rzecz Zwierząt Egzotycznych i Domowych /dawniej: Polskiego Stowarzyszenia Miłośników i Hodowców Pigmejskich Jeży Afrykańskich. Jestem aktywną w Polsce hodowlą jeży pigmejskich, która wspiera popularyzację tych przeuroczych stworzeń. Wspieram również realizację zadań Polskiego Związku na rzecz Zwierząt Egzotycznych. W ramach współpracy z w/w Stowarzyszeniem biorę udział w warsztatach dla dzieci. Mogliście mnie spotkać w Galerii Echo w Kielcach, w SCK w Starachowicach, wielokrotnie w Klubie Spółdzielczym Wanacja w Starachowicach, Akademii Przedszkolaka w Starachowicach, w Chorzowie w zoo, na Pokazie w Kielcach w 2014r. Jak również w TVP2, Polsacie. Mogliście posłuchać o jeżykach w radio ZET oraz Kielce, a poczytać w Gazecie Starachowickiej oraz Echo Dnia. Moje jeżyki i mioty są rejestrowane w PRJH – POLSKI REJESTR JEŻY HODOWLANYCH, ponieważ bardzo staram się udokumentować (a nie tworzyć fikcję) pochodzenie jeży pigmejskich w mojej hodowli. Przygodę z jeżami pigmejskimi rozpoczęłam w erze, gdy trudno było znaleźć rzetelne źródła informacji. Pierwszym jeżykiem była śliczna śnieżna królewna Bianka. Przyjechała do nas (mojej rodziny) w zimny, deszczowy dzień. Bianka była wyjątkowym jeżem pigmejskich. Nie tylko dlatego, że już pierwszego dnia podbiła nasze serduszka, ale również okazała się wielkim śpiochem. My też wówczas uczyliśmy się o jeżykach. Pamiętam jak dzwoniłam do hodowli z której nabyłam jeżynkę, czy jest zdrowa, bo ciągle śpi. Czy normalne, że jeżyk na brodzie ma długie włosy, etc. Dlatego tak bardzo istotne jest, abyście przy kupnie jeżyka kierowali się nie tylko ceną, wyglądem jeża, ale również kontaktem z hodowcą. Moja Hodowla Jeży Pigmejskich oparta została na jakości i miłości do tych stworzeń. Hodowla, a zysk Hodowla Jeży Pigmejskich to zamiłowanie i hobby. Nie można nastawić się na zysk. Utrzymanie jeża kosztuje. Wizyty weterynaryjne oraz ewentualne leczenie kosztuje. Rodowy kosztują, czas poświęcony jeżykom - to kwestia, której nie da się wycenić Znaczenie Wystaw Wystawa jeży pigmejskich, to jedyna forma jednoznacznego określenia, czy dany jeż pigmejski nadaje się do hodowli i rozmnażania. Pod uwagę brany jest zarówno wygląd zewnętrzny jeża hodowlanego, jak i jego cechy psychiczne oraz ułożenie. Efektem oceny jest przyznanie jeżykowi określonej noty, a dodatkowo możliwe jest przyznanie tytułu, który otrzymuje najlepszy z porównywanych jeży w danej grupie. Wystawy jeży pigmejskich pełnią ważną rolę w selekcji najbardziej wartościowych osobników. Przyznane oceny decydują o tym, czy samiec lub samica będą mogły być w przyszłości wykorzystane do reprodukcji. Pośrednią rolą wystaw jest wymiana doświadczeń pomiędzy hodowcami, poznawanie odmian, a także spotkanie towarzyskie osób o podobnych zainteresowaniach. W związku z tym, jeśli szukasz jeża, zwróć uwagę, dopytaj, czy rodzice brali/biorą udział w Wystawach. Jeśli nie, to dlaczego? Zazwyczaj jest kilka powodów dlaczego jeż nie bierze udziału w wystawach. Pseudo-hodowla nastawiona wyłącznie na zysk, obawa przed sprawdzeniem własnych jeży, brak pochodzenia rodziców, nieodpowiedni charakter jeży, wady jeży na skutek urazów lub wad genetycznych (np. nadwaga, brak odpowiedniej budowy, nieodpowiedni charakter, uszkodzone uszy, etc.). Opieka nad jeżem: dysk, czy kołowrotek Najlepszym, idealnym rozwiązaniem jest duża przestrzeń życiowa. Przestrzeń urozmaicona, która zapewni naszemu pupilowi dużo zabawy. W naturze, nasz malutki przyjaciel ma teren około 300 m kw.. W naszych domach jest to nierealne. Dlatego stosujemy dyski i kołowrotki. Rozwiązanie to ma dużo zwolenników i równie dużo przeciwników. Dodatkowo, każde rozwiązanie ma swoje plusy i minusy. Po przetestowaniu wielu rozwiązań - począwszy od plastikowych karuzel trixie, poprzez karuzele siateczkowe, drewniane, aż do plastikowych dysków i dysków drewnianych - najlepszym wg mnie jest drewniany dysk na łożyskach. Niestety nie każdy jeżyk potrafi korzystać z tego typu rozwiązania. Plastikowy dysk firmy trixie: wady – nie nadaje się dla cięższych jeży, ponieważ przewraca się wraz z jeżem, brak łożysk powoduje, że dysk jest głośny, nietrwałe rozwiązanie – jeden dysk wytrzymał 3-ce, drugi dysk był sprawny przez 8-cy zalety: wygodny dla jeży, fajnie wyprofilowany, łatwy w utrzymaniu czystości Karuzela zabudowana trixie (plastikowa) wady: wygina kręgosłup pod nienaturalnym kontem, wbrew budowie anatomicznej jeża, zbyt wąska bieżnia, karuzela nie jest higieniczna zalety: ma łożyska, zajmuje mało miejsca. Karuzela siateczkowa trixie wady: wygina kręgosłup pod nienaturalnym kontem, wbrew budowie anatomicznej jeża, wykonana ze słabej jakości metalu, który szybko rdzewieje, jeżyk musi nabrać wprawy z korzystania z karuzeli, ponieważ ma tendencję chwiać się na boki zalety: odchody „wypychane” są przez siateczkę, szeroka bieżnia Drewniany dysk/talerz do biegania wady: trudny w utrzymaniu czystości, jeśli trafi się na niesolidnego wykonawcę – to zostaną zastosowane słabej jakości łożyska, które są głośne i ciężko chodzą, dość często jeżyk wygina tylną część kręgosłupa w prawą lub lewą stronę zalety: w większości trafia się na dobre ciche łożyska, na talerzu/dysku jeżyk w naturalny sposób ściera paznokcie, za wyjątkiem wyginania (czasami) kręgosłupa w prawą lub lewą stronę, dysk pozwala zachować naturalną pozycję jeża Odbiór jeża, transport, etc. Hodowla Jeżynka mieści się w Starachowicach. Istnieje możliwość dogodnego transportu m. in. do miast: Warszawa, Kraków, Łódź, Kielce, Lublin, Katowice. Czasami mogę również dowieźć jeżyki za zwrotem kosztów dociera do Państwa z wyprawka, tj. polarowe przykrycie, karma na pierwsze dni, odpis poświadczonej przez lekarza wet. karty miotu, metryka, „Pierwszy jeż w domu, czyli najczęstsze pytania”, książeczka zdrowia jeża. Jeżyk będzie po kontroli weterynaryjnej, odrobaczony, wykąpany z obciętymi pazurkami. Jeża pigmejskiego będzie można odebrać po ukończeniu 2-go miesiąca życia. Transport: odbiór w miesiącach gorących (TRANSPORT NA NASZEJ GŁOWIE) – prosimy o zakup transporterków i dostarczenie do nas w przypadku miesięcy gorących (ODBIÓR OSOBISTY)- prosimy o zakup transporterków i przewóz jeżyków w transporterkach odbiór w miesiącach wiosennych -jeżyk dotrze do Państwa w tekturowym pudełku z dziurkami/wentylacją odbiór w miesiącach zimnych -jeżyk dotrze do Państwa w tekturowym podwójnym pudełku z dziurkami/wentylacją/hot pack. Przy odbiorze proszę mieć koc, aby przykryć pudełko. Zastrzegamy sobie, że w wyjątkowo zimne dni nie zapewniamy transportu jeżyków (od minus 12 st.). Charakter jeża ILE JEŻY TYLE CHARAKTERÓW. Wśród nich możemy wyróżnić: śpiocha, ADHD, jeża chodzącego własnymi ścieżkami, alpinistę, czyściocha, odkrywcę, dominatora. Przygoda z jeżykami jest dużą przyjemnością, jak i wyzwaniem. Decydując się na jeża pigmejskiego musicie wziąć pod uwagę, że nie jest to zabawka, trzeba poświęcać mu czas, sprzątać i karmić. Jeżyki są wdzięcznymi pupilami,. Przyzwyczajają się do właściciela. Są pojętne i inteligentne – po treningu reagują na imię i podają łapkę. Więcej informacji znajdą Państwo w Jeżowym ABC. Jak karmić jeża w zależności od wieku Etap I karmienie młodych jeżyków do ok. 6-7 miesiąca życiaZwracamy uwagę na przyrost wagowy. Jeże należy ważyć co 2 tygodnie. Z karm sklepowych podajemy wersje kitten, sugeruję wzbogacać ją wapnem organicznym. Na tym etapie rozwoju istotne znaczenie ma białko (powinno być pochodzenia zwierzęcego oraz roślinnego, ze znaczną przewagą zwierzęcego); jak również tłuszcze. Dieta powinna zawierać zarówno tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, jak i roślinnego; w okresie wzrostu zwiększona zawartość DHA – rozwój ośrodkowego układu II Dorosły jeż - do wieku ok. 4-4,4 rokuZmniejszamy zawartość tłuszczu w diecie, przechodzimy na karmy w wariancie adult. Jeśli jeż nie ma problemów zdrowotnych, na tym etapie życia, możemy co pewien czas podawać III Starsze jeżeMusimy zwrócić uwagę na charakterystyczną w tym wieku tendencję do przyrostu wagi, któremu sprzyja zmniejszona aktywność. W takiej sytuacji podajemy karmę opartą na owadach karmowych. Wracamy również do wzbogacania diety wapnem organicznym. W przypadku jeży geriatrycznych (ok. 4,7 - 5 roku) zachodzą zmiany metaboliczne, sprzyjające występowaniu niedowagi. W związku z tym zalecane jest zwiększenie energii w pokarmie. Najłatwiej stosować gotowe, zbilansowane karmy dobrej jakości typu senior. Pamiętaj, że należy zwrócić uwagę na odpowiednią ilość białka w diecie Jeże starsze bardzo często mają problemy z zębami jak również mogą pojawiać się problemy z prawidłowym funkcjonowaniem nerek i wymagają stosowania diet z ograniczoną ilością białka. Z drugiej strony jeże geriatryczne mają tendencję do obniżania masy mięśniowej, więc pokarm należy dostosować indywidualnie do danego zwierzęcia, uwzględniając jego zapotrzebowanie pokarmowe i ewentualne problemy zdrowotne. Harry Harry, to następca mojego faworyta Wondera. Pochodzi z Czech. Nad charakterem nadal pracujemy. Poskramiamy małego buntownika. Harry urodził się 19 lipca 2021 roku. Jest wysokim snowflakes i ma pręgę - facial mask, stąd analogia do Harry Czechy, aktywny, daje duże mioty. Mniejsza linia wagowa Kopciuszek, Lili Kopciuszek, to urocza jeżynka podająca łapkę, nazywana "kopciuchem", jeśli podpadnie. Jest śmiała i nigdy nie stroszy igiełek. Jest Championem, wśród przodków ma Championy i Grand Champion. Słodka czekoladka urodziła się 10 marca 2021 Lili, Champion. Dziewczynka urodziła się u mnie. Jest to większa linia wagowa. W marcu 2022 będzie miała już 3 latka. Jest rewelacyjną mamą. Genetyka umaszczenia jeży pigmejskich Pojęcia: albiniz, malaniz oraz sprawia, że zwierzęta te są wyjątkowe?Zaburzenia w ilości melaniny w skórze zawsze budzą sensację oraz nasze zainteresowanie. Melanizm – duża ilość melaniny w skórze powoduje, że zwierzęta są bardzo ciemne, często prawie całkowicie czarne. Zazwyczaj to zaburzenie jest spotykane lub celowo osiągane w hodowlach u jeży z przewagą genów algerian lub czystych algerianów. Zauważono, że jeżyki te z wiekiem blakną i nabierają odcienia czekolady. Jednakże melanizm nie wpływa negatywnie na zwierzętaAlbinizm – brak melaniny w skórze, jeżyki są zupełnie białe z różowymi lub czerwonymi oczami. Mitem jest, że są słabsze. Zaletą jest fakt, że skóra albinosów jest mniej narażona na przesuszenia, czy alergie. Jeżyków tych nie wolno narażać na ekspozycję słońca, nawet odbitego. (Albinizm warunkuje gen recesywny). Nie wolno łączyć albino z jest częściowym lub całkowitym niedoborem wszystkich pigmentów. Oczy jeżyka leucystycznego są w kolorze coca-coli. W przypadku tych jeżyków, moje doświadczenia są ograniczone. Miłam raptem dwa takie jeżyki. Zwroty Oferujemy następującą politykę zwrotów, aby zapewnić dobre samopoczucie naszych zwierząt w przypadku, gdy uznasz, że nie pasują one do Twojej rodziny lub stylu życia. 50% ceny zakupu zwierzęcia zostanie zwrócone, jeśli zwierzę zostanie nam zwrócone w ciągu 5 dni, lub 25%, jeśli zostanie zwrócone w ciągu 10 dni. Zwierzę zostaje zwrócone na koszt kupującego i musi być w dobrym zdrowiu i stanie, z przybraniem wagi oraz z dołączonymi dokumentami. Rezerwacja jeża w hodowli Jeżynka Jeśli nie mamy wolnych jeżyków, a Państwo jesteście zainteresowani nabyciem kolczaka, prosimy o kontakt email i podanie swojego nr telefonu. Przyjmujemy wstępne rezerwacje, które nie są wiążące dla Państwa. W przypadku takich wstępnych rezerwacji, nie przyjmujemy przelewów, nie podpisujemy umów. Gdy jeżyki przyjdą na świat, wysyłamy sms/mail, że mamy malutkie jeżyki z zapytaniem, czy podtrzymują Państwo wstępną rezerwację. Czas na zwrotną odpowiedź – 24 godziny od momentu wysłania wiadomości. Hematologia Jeża pigmejskiego Parametry uzyskane na podstawie badania 25 zdrowych pigmejskich jeży afrykańskich. stężenie hemoglobiny(hb/HGB) -13,0 ± 0,26 g / dl, liczba czerwonych krwinek (erytrocyty) -5,01 ± 0,13 × 106 / μl, średnia objętość krwinek czerwonych (MCV) -30,41 ± 0,81 g / dl, liczba białych krwinek (leukocyty) -15,04 ± 0,70 x 103 / μl, neutrofili (NEUT)-9,45 ± 0,53 x 103, limfocytów -5,16 ± 0,44 × 103 / μl, monocytów -0,21 ± 0,05 × 103 / μl, albumina -3,43 ± 0,15 g / dl, globulina -2,63 ± 0,23 g / dl , stężenie glukozy we krwi na czczo -86,05 ± 4,65 mg / dl, całkowity cholesterol -1,32 ± 5,34 mg / dl, triglicerydy -37,84 ± 2,27 mg / dl, wapń-9,68 ± 0,28 mg / dl, blood urea nitrogen -47,13 ± 2,29 mg / dl, kreatynina -0,67 ± 0,08 mg / dl Hematologia Jeża pigmejskiego – Uwaga: laboratoria wykonujące badania stosują różne odczynniki oraz jednostki, dlatego podane normy mogą różnić się między sobą. Jeż pigmejski dieta Jeż pigmejski potrzebuje dziennie 2-3 łyżki pokarmu, który ma od 70 do 100 kalorii. Jedzenie podajemy wieczorem. Wyjątkiem mogą być młode jeże, które potrafią podjadać w ciągu dnia. Tym możemy zostawić nieznaczną ilość np. suchego pokarmu na dzień. Skład analityczny prawidłowej karmy dla dorosłego jeża: białko 22% – 35%, tłuszcz 5% – 16%, włókno (błonnik) 2% – 15%. Procentowa zawartość białek, tłuszczy czy włókna, jest ściśle zależna od zawartości wody w karmie. Wyliczamy skład wg wzoru: 100% wilgoci minus procent wilgoci podanej na opakowaniu. Następnie zawartość poszczególnych składników dzielimy przez otrzymany powyżej wynik i mnożymy przez 100. Dieta powinna być urozmaicona (podawanie tylko suchych gotowych granulek może powodować zablokowanie i perforację jelita oraz doprowadzić do śmierci jeżyka) – ważne jest wprowadzenie do diety owoców, warzyw, gotowanego mięsa czy owadów karmowych. Suche granulki dla kota, kotów, psów, szczeniąt – podajemy tylko i wyłącznie rozdrobnione. Dopuszcza się podawanie granulek namoczonych, jednakże należy liczyć się z ryzykiem zadławienia i uduszenia jeża pigmejskiego. Co można a czego nie można podawać? Podajemy zbilansowane mięso, niektóre ryby (np. łosoś, dorsz – filetowane), ryż, jajka oraz warzywa czy owoce (gotowane lub surowe, cienko starte). Owady karmowe, które najczęściej podaje się jeżom to mączniki, drewnojady, świerszcze, karaczany. Ich ilość w diecie powinna być ograniczona (otyłość). Jeże nie powinny być karmione: orzechami, awokado, cebulą, czosnkiem, selerem, winogronami, suszonymi owocami, czekoladą, owocami cytrusowymi, mlekiem ( produkty mleczne), wieprzowiną. Nie podajemy żadnych owadów i dżdżownic złapanych w naturze. Jeż powinien mieć stały dostęp do wody, najlepiej wody źródlanej. Wszystkie pokarmy powinny być w temperaturze pokojowej, co uchroni naszych podopiecznych przed biegunką. Zakup jeża od Jeżynki - WYPRAWKA Moje jeżyki od pierwszych chwil życia otoczone są ogromną troską. Od małego uczestniczą w naszym życiu, dbamy o ich socjalizację. Do zmiany domku są gotowe po ukończeniu 2 miesiąca życia, będą wtedy w pełni samodzielne. Jeże pigmejskie opuszczające hodowlę otrzymają: rodowód 5-cio pokoleniowy wydany przez PRJH, który jest potwierdzeniem jego pochodzenia . książeczkę zdrowia (z kartą miotu oraz odrobaczeniem) wyprawkę (karma sucha, karma mokra, niespodzianka, kocyk - kawałek polarka) jeże „na kolanka, czyli niehodowlane będą miały wydany uproszczony rodowód umowę kupna sprzedaży, którą podpisujemy z każdym nabywcą Naszych jeży pigmejskich."Jeżowe ABC" - przewodnik online Nie sprzedajemy jeży bez rodowodu, dla przyszłych domów naszych kolczastych dzieci jesteśmy zawsze dostępni. Chętnie służymy pomocą i radą. Co dalej ze wstępną rezerwacją Złożyłeś chęć rezerwacji jeżyka, jesteś w kolejce maleństwa przyjdą na świat, zakładam wpis w moim serwisie. We wpisie będą zamieszczane wszystkie informacje. Będzie waga jeżyków, aktualne zdjęcia, informacje na temat diety. Istotne, aby raz na około 7-10dni zajrzał i sprawdził co słychać u i wybór jeżyka (o kolejności decyduje czas wstępnej rezerwacji) odbywa się na podstawie umowy, gdy jeżyki otworzą oczka. Jest to dobry czas, ponieważ jeżyk wygląda już, jak jeżyk 🙂 a Wasze serduszka już i tak wybrały swojego ulubieńca. Niestety na tym etapie rozwoju nie mogę deklarować jaki charakter będzie miał jeżyk. Na odesłanie umowy, mają Państwo 2-3 dni, taki sam czas na wpłacenie tzw. opłaty rezerwacyjnej, wchodzącej w cenę jeżyka. Umowa zabezpiecza Was i mnie. Jeśli nie otrzymam umowy i/lub opłaty we wskazanym terminie, umowa nie zostaje zawarta i nie dochodzi do rezerwacji jeżyka. Odbiór jeżyka jest wskazany we wpisie dotyczącym miotu, w umowie. Czasami zdarza się, że termin ten ustalam z Państwem indywidualnie. W momencie zawarcia umowy otrzymują Państwo zwrotnie Poradnik Jeżowe ABC. Proszę przeczytać wstęp oraz informacje dotyczące wyposażenia, ponieważ może się zdarzyć, że będziecie potrzebować dodatkowych informacji. Chętnie odpowiem na Państwa pytania. Jeżyki u Jeżynki Pigmejski jeż afrykański – inne nazwy to jeż pigmejski, Atelerix albiventris, jeż czteropalczasty, jeż białobrzuchy. Na strona mojej hodowli pigmejskich jeży afrykańskich. Znajdziesz nie tylko wszystko co powinieneś wiedzieć o jeżach ale również jakie jeże mam obecnie w naszymi jeżykami są Lusia Lukrecja, Kopciuszek oraz Hania Halinka (pochodzą z własnej hodowli). Grubiutka Yris, to dziewczynka sprowadzona z Czech. Czarnulka Bee, nigdy nie stroszy igiełek. Jednocześnie nie przepada za – moja śnieżna księżniczka, również urodziła się u nas. Wsród chłopców najmłodszy jest Harry, sprowadzony z Czech. Grubiutki Bazyl to kolejny chłopczyk. Z nim zazwyczaj oglądam filmy. Malinka, to najmniejsza linia wagowa w Polsce. Miła Lili – córka Yris, dziewczynka bardzo ugodowa, spokojna. Jeżyki, z którymi rozpoczynałam przygodę są już za tęczowym mostem. Pożegnałam się z Bianką, Zagadką, Mają, Smerfetką, Fuksją, Tofikiem junior, Pyszczakiem, Filipkiem, Emi, Elizą, Blanką, Stokrotką, Cler, Niezapominajką, Wonderem i Mikołajem. Oświadczam, że żaden z moich jeży nie miał kolczaki wypadają: Chłopcy to: Silver Charcoal Game Offensive Harry Overo Pinto Pinto Mask Eye Patch Algerian Chocolate – BAZYLLusia Lukrecja Algerian Dark Chocolate Nikita oraz Dyzia – albino Algerian Dark Chocolate Hania Halina i Kopciuszek Kolejna Algerian Chocolate Pinto MALINKA Yris – Algerian Dark Cinnicot Pinto Bee- Algerian Dark Grey Lili – Algerian Dark Cinnicot Pinto Jeżyki Jeżynki w TV Z jeżykami byłam już czterokrotnie w telewizji. Dwukrotnie udzielałam poradnictwa w radio oraz dwukrotnie pisali o mnie w lokalnych gazetach. Z powyższych wersję online możecie zobaczyć tylko z TVP2 Dyzia, Lusia Lukrecja, Hania Halinka Dyzia, to piękna albino (albino towarzyszą mi od pierwszego jeżyka, uwielbiam tę odmianę). Jest championem Polski, wśród przodków ma championy oraz grand championy. Dziewczynka urodziła się 14/11/2020. Lusia, nazywana również Lukrecją, to młoda słodka czekoladka. Była ze mną w 2021 w PNŚ. Mała urodziła się 9 sierpnia 2021. Hania Halinka, to samiczka po mojej ulubionej Malince. Dziewczynce, która była ulubienicą na Wystawach oraz Mikołaju, który podbił serca jurorów w 2018 roku. Niestety, nie sprawdziła się jako mama (jak dotąd). Czekoladka urodziła się 8 marca 2021 i jest Championem Polski. PAsja i zamiłowanie z jeżykami w parze Jako wieloletnia właścicielka jeży pigmejskich oraz członek założyciel Polskiego Związku na rzecz Zwierząt Egzotycznych i Domowych, wkładam dużo pracy, aby zachować najwyższe standardy w mojej hodowli. Jeżyki są szczęśliwe, mają przyjazne charaktery. Nie męczę ich żarówkami grzewczymi, nie torturuję poidełkami i nie znęcam się dając karuzele. O trocinach nie wspomnę. ^{Cechy, które można zaobserwować w odchodach zwierząt, jak widzieliśmy do tej pory, są bezpośrednio związane z jakością i rodzajem diety danego gatunku: im więcej spożywanego białka zwierzęcego, tym ciemniejsze, bardziej śmierdzące i mniej odżywcze będą odchody. Z kolei gatunki (jak niektóre jaszczurki), które cenią sobie} ^{Jeże pigmejskie (Atalerix albiventris) goszczą w naszych domach od niedawna. Są to stworzenia o niespotykanym wśród innych zwierząt domowych behawiorze, odmiennej fizjologii i budowie anatomicznej. Z tych oto przyczyn rozpoznanie, że z naszym jeżem jest „coś nie tak” często nastręcza problemów, szczególnie początkującym hodowcom. Dodatkowo, sprawę komplikuje fakt, że są to zwierzęta skryte. Należy pamiętać, że jakiekolwiek nieprawidłowości, które zwrócą naszą uwagę powinny być natychmiast skonsultowane z lekarzem weterynarii specjalizującym się w takich zwierzętach. Wczesne rozpoznanie choroby, a co za tym idzie sprawne postawienie diagnozy i wdrążenie odpowiedniego leczenia zwiększa szansę na wyleczenie. Dlatego właśnie bardzo ważną role odgrywa profilaktyka i przeglądowe badanie zwierzęcia raz na pół roku, połączone z badaniem kału w kierunku pasożytów, szczególnie gdy zwierzę w okresach letnich jest karmione planktonem łąkowym. Musimy pamiętać o tym, że dwuletni jeż jest już pacjentem kwalifikowanym do geriatrycznych, przez co zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania, a także wzrasta tendencja do występowania nowotworów. W poniższym artykule przedstawię kilka najważniejszych objawów które mogą świadczyć o toczącym się procesie chorobowym. Należy pamiętać, że nie podajemy zwierzęciu żadnych leków samodzielnie i bez konsultacji, gdyż może to przynieść więcej szkody niż pożytku. Opisy objawów mają wyczulić nas na wszelkie nieprawidłowości, a nie stanowić diagnozy. Objawy ze strony układu pokarmowego: zwierzę chudnie (objaw ten zaliczyłem do pokarmowych, jednak może towarzyszyć innym schorzeniom od oddechowych po nowotworowe) co może oznaczać np. infekcję pasożytniczą. Pobieranie mniejszych ilości suchego pokarmu, a preferowanie jedzenia miękkiego i larw owadów może oznaczać rozwijający się problem z zębami. Należy zwracać także uwagę na barwę i konsystencje stolca, a także zmiany w ilości oddawanego kału u zwierzęcia. Zielony kał pojawiający się jednokrotnie, może być wywołany stresem, jednak proces przewlekły lub biegunka może już nasuwać podejrzenie bakteryjnego lub pasożytniczego zapalenia jelit. Może także wystąpić przy nagłej zmianie karmy lub nietolerancji na dany jej składnik. Zaczopowaniu jelit mogą towarzyszyć wymioty. Objawy ze strony układu oddechowego: jakikolwiek wypływ z otworów nosowych, głośniejszy oddech lub duszność mogą świadczyć o chorobie dróg oddechowych, lub o wpływie jakiś substancji drażniących (nie do końca wypłukana klatka z detergentu, rozpylony aerozol, zapachowa ściółka do pojemnika hodowlanego). Objawy skórne: zmiana zabarwienia skóry, wypadanie igieł, łuszczący się naskórek, łojotok może być wywołany infekcją pasożytniczą (świerzbowce, pchły, kleszcze), bakteryjnym zapaleniem skóry lub grzybicą. Wymaga to oczywiście natychmiastowej konsultacji z lekarzem i wiąże się często z długim leczeniem. Pamiętajmy, by przy objawach skórnych obsługiwać zwierzę w rękawiczkach lateksowych, gdyż schorzenia takie jak grzybica mogą przechodzić na ludzi. Zmiany w zachowaniu: apatia i brak apetytu to nieswoiste zmiany, ale zazwyczaj są to pierwsze objawy chorobowe. Jeżeli jeż nie jest w stanie zwinąć się w kulkę to świadczy to o zaburzeniu neurologicznym lub nadwadze. Zaburzenia w chodzie, zataczanie się i przewracanie to objawy które wymagają szybkiej interwencji. Występują nie tylko przy schorzeniach układu nerwowego, ale również przy silnej inwazji pasożytów, lub zatruciu. Mam nadzieję, że udało mi się naświetlić większość podstawowych objawów chorobowych które pojawiają się u naszych podopiecznych. Pamiętajmy, że przy zachowaniu odpowiednich warunków higienicznych, dobrej diecie i okresowych kontrolach lekarsko weterynaryjnych jesteśmy w stanie większości z nich zapobiec i jak najdłużej cieszyć się z towarzystwa zdrowego (a co za tym idzie szczęśliwego) jeża.} kna2y.